antyfaszysta

Emeryci i renciści... wy lepiej uważajcie...

2011-10-13T10:11:00.000+02:00

Przedwyborczywch przypomnień część ostatnia...

2011-10-06T12:48:00.013+02:00

Na miejscu premiera Tuska (i każdego innego oponenta Kaczyńskiego)zamiast autostrad, budowałbym koleje!

Przedwyborczych przypomnień cd..

2011-09-29T22:42:00.000+02:00

"Zbigniew Ziobro alias Zero (ur. 18 sierpnia 1970 w Krakowie) – prawnik, prokurator generalny, największa liczba całkowita, która zarazem nie jest liczbą naturalną, autor nowej polskiej deklinacji. Wynaleziony został przez Leszka Millera w czasie castingu do komisji śledczej. Wynajdując Ziobro, udowodnił, że Ziobro zdał tzw. Test Millera, którego celem jest wyszukanie liczby pierwszej i zaakceptowania zdającego jako kandydata do SLD. Wiadomo również ,że jedynym dowodem, który posiada, jest jego dowód osobisty. Na cześć Ziobry zespół Lady Pank napisał piosenkę pt. Mniej niż zero.
Ziobro posiada następujące właściwości:
* Iloczyn dowolnej rzeczy z Ziobrem daje Ziobro: Ziobro * cokolwiek = Ziobro
* Ziobro + cokolwiek = cokolwiek (istnieje jeden wyjątek, wymieniony punkt niżej);
* 360 + Ziobro = Ziobro;
* Ziobro < 0.
Powiedzenia:
Pamiętaj cholero, nie dziel przez Ziobro.
Z ostatnich doniesień wynika, że Ziobro będzie zamieniał sklepy wielkopowierzchniowe na więzienia. Podstawowym warunkiem do spełnienia jest tylko to, aby groziły one szybkim i kompletnym zawaleniem. Jest to słuszna i błyskawicznie procentująca metoda na walkę z przestępczością.
Czołowy polityk matematycznej części parlamentu – bardzo konfliktowy, nie znoszący (jak kogut jaj) sprzeciwów, gdyż, jak mówi: Przez Zero się nie dzieli!
Ponieważ można dzielić Zero przez inne liczby (zwłaszcza bliźniacze), a zawsze dadzą one ten sam wynik – uważa się, że minister Ziobro to najdoskonalsza figura nowoczesnej polityki polskiej.
Nieoficjalnie mówi się, że granica pierwszego parlamentu IV RP dąży do zera, ale my wiemy, że to tylko spekulacje najniższej medialnej warstwy społecznej, czyli dziennikarzy lewoprawicowych!
Od niego wzięło się to, że zamiast mówić ,,Dzień Dobry" i ,,Do widzenia", używa się zastępczo ,,Dzień Ziobry" ---> ,,Do więzienia"*
*Za http://nonsensopedia.wikia.com

Kampanii informacyjnej cd:)

2011-09-27T20:25:00.000+02:00

Tak wyglądać ma pisowska praworządność? To ja wysiadam!

cdn...

Kampania wyborcza? Nie, to kampania informacyjna.

2011-07-23T13:54:00.000+02:00

Postanowiłem przypomnieć sobie (i innym przy okazji) kilka cytatów z ostatnich lat :-)
Trzeba zacząć od Pana Premiera...

Coś do smiechu! Coś do płaczu?

2011-07-13T15:03:00.000+02:00

Polak, Rosjanin i Norweg dyskutują, w którym kraju panują najgorsze zimy.
- U nas to kiedyś była taka zima, że Bałtyk do Szwecji zamarzł... Opowiada Polak.
-Uuuu - odpowiedzieli pozostali.
- U nas w Moskwie to była taka zima, że w bloku na parterze wódka w kieliszkach zamarzała... Opowiada Rosjanin.
- Straaaaszne - odpowiedzieli pozostali.
- A u nas, to była niedawno taka zima, że zamarzł Golfsztrom! - powiedział triumfalnie Norweg.
- Dobrze tak Żydowi! - rzucił Polak.

Wyręczamy Łukaszenkę?

2011-06-28T13:58:00.002+02:00

Oto opis wydarzeń, które miały miejsce w Bydgoszczy na meczu Litwy i Białorusi podczas ME koszykarek (KLIKNIJ)

I tylko nadmienię, że:
1. O jakości polskiego dziennikarstwa świadczy fakt, że to firma FOSA z Chorzowa pilnowała praworządności na polecenie PZKosz.
2. Prezes firmy FOSA Cezary Plender w dalszym ciągu nie rozmawia w tej sprawie z nikim.
3. PZKosz do dziś (28.06.2011 godz. 13.25) nie wydał żadnego oficjalnego oświadczenia.
4. PZKosz nie udziela także informacji, kto imiennie wydał polecenie usunięcia białoruskich kibiców.
5. Odpowiedzi na swoje pismo do dziś (28.06.2011 godz. 13.35) nie otrzymał także Urząd Miasta Bydgoszczy.

Do sprawy na pewno wrócę, bo dla mnie to skandal. Czekam na odpowiedzi z UM Bydgoszczy, polskiego MSZ oraz na oświadczenie lub komunikat PZKosz.

Poniżej treść pisma skierowanego do PZKosz przez Z-cę Prezydenta Bydgoszczy p. Sebastiana Chmarę.
Za udostępnienie dziękuję p. Piotrowi Kurkowi Rzecznikowi Prasowemu UM

"Szanowny Panie Prezesie,

W związku z doniesieniami medialnymi o interwencji służb ochrony polegającej na usunięciu z trybun grupy kibiców podczas sobotniego (25 czerwca) meczu koszykarek Białorusi i Litwy w trakcie zawodów EuroBasket Women 2011 w Bydgoszczy, proszę o pełne wyjaśnienie zaistniałej sytuacji.

Bydgoszcz to miasto sportu, co obok organizacji wielu imprez oznacza także przestrzeganie dobrych praktyk w zakresie sportowej rywalizacji. Etos walki o demokrację, działania opozycji solidarnościowej, wydarzenia które miały miejsce nad Brdą w latach osiemdziesiątych to trwałe elementy tożsamości mieszkańców tego miasta, ale i wszystkich Polaków.

Dlatego informacje o uniemożliwieniu ekspozycji flagi biało-czerowno-białej są bardzo niepokojące nie tylko dla miłośników sportu i władz miasta, ale także dla naszych zagranicznych gości.

Zastępca Prezydenta Bydgoszczy
Sebastian Chmara"

SHOW MUST GO ON! - czyli czas na konwencje

2011-06-27T21:33:00.000+02:00

Człowiek, który nie lubi kotów, w poprzednim życiu musiał być myszą

2011-05-28T18:38:00.001+02:00

Prośba.
Mamy w domu dwie dwumiesięczne kotki. Trikolorkę i dymną z białymi wstawkami na tylnych łapkach i bródce. To znajdki, ale już są odrobaczone. Są też ułożone. Załatwiają się do kuwety, zajmują się sobą. Przychodzą na wołanie, nie rozrabiają i dają pospać. My niestety nie możemy ich zatrzymać. Jeśli ktoś ma warunki i chciałby je przygarnąć to proszę o kontakt.
Uwaga – do przygarnięcia są jeszcze obie kotki. Zastrzegam, że chciałbym zobaczyć dom, do którego trafią oraz chciałbym spisać umowę adopcyjną, w której będzie zastrzeżenie o konieczności przeprowadzenia sterylizacji. Adopcja najchętniej w rejonie Lublina lub Warszawy.
Ewentualnych chętnych proszę o mail na: zbycho.lublin@wp.pl

ŻYCZENIA :-)

2011-04-21T09:40:00.000+02:00

ZDROWYCH, POGODNYCH, DOSTATNICH ŚWIĄT! BEZ POLITYKI I POLITYKÓW :-)

Agnieszko dzięki :-)

Odkopywanie, wiosennne porządki i takie tam :-)

2011-04-12T12:46:00.000+02:00

G.Tomczak (słowa i muzyka)

"Tango na głos, orkiestrę i jeszcze jeden głos"
Było ciemno,
więc niewiele sam widziałem
i pamiętam tez niewiele;
było ciemno,
wiem, że z pochyloną głową stałem
tak, jak stoi się w kościele;
a więc: stałem, nie widziałem,
było ciemno, lecz słyszałem
wciąż ten głos, ten głos, ten głos.

Podejdź bliżej,
więc podszedłem, jak skruszony obywatel
do przedstawiciela władzy;
podejdź bliżej,
już wiedziałem, że ucieczka błyskawiczna
tu niczemu nie zaradzi.
więc podszedłem, posłuchałem,
było ciemno, wciąż myślałem
czyj ten głos, ten głos, ten głos.

To nie wróg był,
bo głos cichy i subtelny,
ale polski i nieskazitelny;
to nie wróg był,
ten by zaraz mnie zapytał,
czy mój światopogląd celny.
więc to nie był wróg na pewno,
bo nad głową, tuż nade mną
usłyszałem ten głos, ten głos, ten głos.

Ty to masz szczęście,
że w tym momencie
żyć ci przyszło
w kraju nad Wisłą;
ty to masz szczęście.

Twój kraj szczęśliwy,
piękny, prawdziwy,
ludzie uczynni,
w sercach niewinni;
twój kraj szczęśliwy.

Było ciemno,
więc nie mogłem stwierdzić,
komu pomyliły się epoki lub stulecia;
było ciemno,
może to Mickiewicz jaki,
bo tak zgrabnie romantyczną wiarę krzesał;
trochę niezorientowany,
bo w tym kraju tak kochanym
dawno nie był już widziany.

Może Norwid,
bo coś plótł, że łza gdzieś znad planety
spada i groby przecieka;
ale skąd by,
skąd by wiedział, że na jego słowa
ktoś tu jeszcze może czekać;
teraz w modzie nie Norwidy,
filozofy, okryjbidy,
więc czyj ten głos, ten głos, ten głos.

1989

BÓG JEST WSZĘDZIE...

2011-03-17T20:31:00.000+01:00

... nawet w szufladzie ze sztućcami.

Zdjęcie zrobione w lutym br. w restauracji w Chapali w Meksyku.

WAŻNE - WARTO PRZECZYTAĆ.

2011-03-15T15:34:00.002+01:00

Powstał Komitet inicjatywy ustawodawczej Obywatelski Komitet nowej "Ustawy o ochronie zwierząt".
Projekt ustawy można znaleźć tutaj.

Warto przeczytać i przemyśleć. Warto podpisać.
Ta ustawa o 180 stopni odwraca proporcje i sposób myślenia. Na pewno jest kontrowersyjna. Moim zdaniem wymaga poprawek, dopracowania itd.
ALE NAJWAŻNIEJSZE - COŚ TRZEBA ZMIENIĆ, A TA USTAWA TO ZMIENIA.

Więcej informacji o Koalicji znajdziecie tutaj.

(…) (…) (…) Czyli pójdę siedzieć?

2011-02-02T14:35:00.000+01:00

Miałem ten post napisać wcześniej, ale naprawdę się wahałem. Poniższa wiadomość jest jednak ostatnią kroplą, która przelała czarę długo i głęboko skrywanych myśli.

W Sejmie został powołany Zespół ds. Promocji Wolności Przekazu i Poszanowania Zasad Dialogu Społecznego w Komunikacji. Zespół ma się zajmować monitorowaniem internetu, w tym między innymi portali politycznych i blogosfery. „Mamy konkretne przykłady całych stron, czy forów, które kipią nienawiścią, obrażają konkretne osoby, w tym te, które nie pełnią funkcji publicznych” – powiedział Andrzej Jaworski (PiS) – szef zespołu.

Mam się za człowieka średnio inteligentnego, o względnie trzeźwym spojrzeniu na otaczającą rzeczywistość. Myślę, że moje poczucie humoru, aczkolwiek często urażające innych, mieści się jeszcze w granicach uznawanych za dopuszczalne. Z racji wieku i tzw. doświadczenia życiowego posiadam (moim zdaniem) niezbędny dystans do otaczającego mnie świata.

Zastanawiam się jednak, dlaczego:
- słowo „poseł” zaczynam pisać bez „p” na początku,
- moje pierwsze skojarzenie ze słowem „poseł” to „złodziej” a w dalszej (przypadkowej) kolejności: oszust, kłamca, karierowicz, oszołom, tchórz, idiota, nieuk, tępak; (niecenzuralnych nie będę tu przytaczał).
- słowo „Sejm” kojarzy mi się z „bandą”, „chlewem”, „kryminałem”, „darmozjadami” – to te łagodniejsze określenia.
Po chwili pomyślunku wiem, że pewnie obrażam kilku, może kilkudziesięciu, uczciwych ludzi.
Pewnie tak.
A może jednak nie?
Przecież nikt przypadkowy raczej do Sejmu czy Senatu nie trafia.

Czasem – dla ochłodzenia głowy – przypominam sobie definicję „partii politycznej” i „polityki”.
Partia polityczna to dobrowolna organizacja obywateli dążąca do zdobycia lub utrzymania władzy w państwie, bądź jego jednostce administracyjno – terytorialnej.
Polityka to –najprościej – zespół działań zmierzających do zdobycia i utrzymania władzy.
W definicji nic nie ma słowa o dbałości o dobro obywateli, wywiązywaniu się z obietnic, uczciwości, pracowitości, rzetelności.
Dlaczego więc wymagać uczciwości i spełniania obietnic od kogoś, o kim wiem, że programowo kłamie, oszukuje i kradnie? Przecież znani mi osobiście i z mediów politycy dokładnie pasują do definicji.

Nazwa zespołu sejmowego wskazuje, iż będzie on promował wolności przekazu oraz dbał o poszanowanie zasad dialogu społecznego w komunikacji. Jakaż obłudna nazwa dla zespołu inkwizytorów… Promowanie wolności przekazu poprzez zakładanie kagańca na niepokorne gęby… Prowadzenie dialogu z partnerem, któremu zakleja się usta… Poszanowanie zasad dialogu, o ile jest prowadzony na ich zasadach…
A ja mam w d u p i e taki dialog. O swojej wolności, sposobach jej artykułowania i okazywania będę decydował sam. Nie dam się zastraszyć.

PS.
Nieuku* i oszołomie* do ochrony dóbr osobistych w tym kraju są powołane policja, prokuratura i sądy powszechne.

*Andrzej Jaworski, Piotr Cybulski, Zbigniew Girzyński, Zbigniew Kozak, Maks(?) Kraczkowski, Leonard Krasulski, Tomasz Latos, Kazimierz Smoliński – PiS, Jacek Żalek - PO

RÓBTA CO CHCETA, CZYLI RÓBMY SWOJE

2011-01-13T19:04:00.000+01:00

W nawiązaniu do dyskusji, która rozgorzała wokół WOŚP TUTAJ
przyszła mi do głowy taka piosenka.
Piosenka stara, ale z tych evergreenowych:-)

Raz Noe wypił wina dzban i rzekł do synów - oto
Przecieki z samej góry mam, chłopaki, idzie potop!
Widoki nasze marne są i dola przesądzona,
Rozdzieram oto szatę swą, chłopaki, jest już po nas!
A jeden z synów, zresztą Cham, rzekł - taką tacie radę dam:
Róbmy swoje, pewne jest to jedno, że
Róbmy swoje, póki jeszcze ciut się chce,
Skromniutko ot, na swoją miarkę
Majstrujmy coś, chociażby arkę
Tatusiu, róbmy swoje, może to coś da? Kto wie?...

Raz króla spotkał Kolumb Krzyś, a król mu rzekł - Kolumbie,
Pruj do lekarza jeszcze dziś, mim zlegniesz w katakumbie,
Nieciekaw jestem, kto co truć na twoim chce pogrzebie,
Pływanie rzuć, palenie rzuć i zacznij dbać o siebie!
A Kolumb skłonił się jak paź, po cichu tak pomyślał zaś:
Róbmy swoje, pewne jest to jedno, że
Róbmy swoje, póki jeszcze ciut się chce,
I zamiast minę mieć ponurą, skromniutko ot, z Ameryk którąś odkryjmy...
Róbmy swoje, może to coś da? Kto wie?...

Napotkał Nobel kumpla raz, a ten mu rzekł - Alfredzie,
Powiedzieć to najwyższy czas, że marnie ci się wiedzie.
Choć do doświadczeń wciąż cię gna, choć starasz się od świtu,
Ty prochu nie wymyślisz, a tym bardziej dynamitu!
A Nobel spłonił się jak rak, po cichu zaś pomyślał tak:
Róbmy swoje, pewne jest to jedno, że
Róbmy swoje, póki jeszcze ciut się chce,
W myśleniu sens, w działaniu racja, majstrujmy coś,
A nuż fundacja wystrzeli!?
Róbmy swoje, Może to coś da? Kto wie?...

Słowa oczywiście Wojciech Młymarski

BYŚMY TYLKO ZDROWI BYLI!

2011-01-03T17:56:00.000+01:00

To jest nóżka lewa a to nóżka prawa
Lewa w lewo, prawa w prawo
Mnie wychodzi szpagat.
Dołki kopie lewa, dołki kopia prawa
Lecz niestety wbrew przysłowiu
Ja w te dołki wpadam!
Jak tak dalej pójdzie nie wytrzymam dłużej
Zrobię sobie operację, pozbędę się nóżek.

To jest ręka lewa a to ręka prawa
Nie wiem czemu nigdy nie chcą rąk sobie podawać.
Ręka rękę myje, manus manum lavat
Wszystko bzdura. Prawą lewa, lewą bije prawa.
Jak tak dalej pójdzie dłużej pójdzie dłużej nie wytrzymam
Zrobię sobie operację, rączki poużynam!

To jest ucho lewe a to ucho prawe
Jedno drugie podsłuchuje, mnie wytoczą sprawę.
Jedno wciąż zagłusza co drugie usłyszy
I tak ciągle a ja nie mam Ani chwili ciszy.
Jak tak dalej pójdzie trzeba ostro ruszyć
Zrobię sobie operację i obetnę uszy!

To jest oko lewe a to prawe oko
Cóż, niestety różne cele mają na widoku.
W prawo patrzy prawe, w lewo patrzy lewe
Prawe w prawo, lewe w lewo, wszystko widzę zezem!
Jak tak dalej pójdzie trzeba ostro wkroczyć
Zrobię sobie operację i wyłupię oczy!

To półkula lewa to półkula prawa
Lewa swoje, prawa swoje, nie chcą się dogadać.
Lewa drażni prawą, prawa lewą drażni
Miał być dialog a jest tylko rozdwojenie jaźni!.
Jak tak dalej pójdzie w sekrecie wam powiem
Zrobię sobie operację i obetnę głowę!

Jak już wszystko wytnę jest nadzieją mniemam,
Że zostanie po mnie chociaż duch porozumienia!*

Na Nowy Rok wszystkim czytelnikom i obserwatorom życzę trzeźwego umysłu, jasnego, dalekosiężnego spojrzenia, pewnych kroków oraz tylko dobrych decyzji!

* Niestety, nie znam autora powyższego wiersza. Wiem, że to piosenka z olsztyńskich Spotkań Zamkowych "Śpiewajmy Poezję". Cytowane z pamięci, więc za ewentualne błędy przepraszam

PRAWDA WAS WYZWOLI - czyli jak wygląda Pisowiec

2010-12-17T12:39:00.000+01:00

"Nawet w popularnych serialach, jak "Ranczo" w TVP, bohaterami negatywnymi - jak wójt Kozioł - są osoby o cechach "wrażych" pisowców".
To słowa Joachima Brudzińskiego - przewodniczący komitetu wykonawczego PiS - w wywiadzie dla "Gazety Wyborczej"

"Z wywiadu z Joachimem Brudzińskim, przewodniczącym komitetu wykonawczego PiS, dowiedziałem się że: "Nawet w popularnych serialach, jak "Ranczo" w TVP, bohaterami negatywnymi - jak wójt Kozioł - są osoby o cechach "wrażych" pisowców".
Wszyscy oglądający serial wiedzą, wójt Paweł Kozioł to ateista, były aparatczyk PZPR, przyspawany do stołka koniunkturalista. Gdzie tu można odnaleźć cechy "wrażego pisowca", pozostaje tajemnicą posła Brudzińskiego.
Z poważaniem,
Maciej Strzembosz
Producent serialu Ranczo"

Obejrzałem ostatni odcinek "Rancza" - ten wójt to prawdziwa kanalia.
Skoro nawet J.Brudziński utożsamia wrażego pisowca z wójtem Kozłem, to mnie nie wypada się z nim nie zgadzać. W końcu on najlepiej zna pisowskich kandydatów na stołki. A ja już wiem, dlaczego wyborcy gremialnie odwrócili się od PiS i mam nadzieję, że o tej przyczynie będą długo pamiętać.

Pamięci tych, którzy zapłacili życiem za naszą wolność

2010-12-10T17:21:00.000+01:00

Za 3 dni kolejna rocznica wprowadzenia NIEZGODNEGO Z POLSKIM PRAWEM stanu wojennego. Kolejna rocznica zbrodni i morderstw, które NIE ZOSTAŁY ROZLICZONE.
To zbrodnie wprowadzone za wiedzą i zgodą generała Jaruzelskiego. Bo musiał o nich wiedzieć a co najmniej je ewentualnie (w ścisłym, prawniczym znaczeniu tego określenia) akceptować. Jest za nie odpowiedzialny nie tylko przed historią. Jest odpowiedzialny w świetle polskiego prawa. Jest odpowiedzialny przed rodzinami zamordowanych, katowanych, bezprawnie więzionych.

Kilka dni temu gen Jaruzelski został zaproszony przez prezydenta B.Komorowskiego do uczestniczenia w jednym z posiedzeń BBN. W wyniku tego zaproszenia wystosował do pana Prezydenta list. List ten został zacytowany w całości przez portal Wirtualna Polska. Pod listem pojawiło się kilkaset wpisów internautów. W większości bardzo pozytywnych dla generała.
Dla wszystkich tych, którzy mają jakiekolwiek wątpliwości i ku pamięci ofiar poniższa lista.

Ofiary stanu wojennego i lat następnych do 1989.
29 lat po ogłoszeniu stanu wojennego wciąż nie potrafimy podać pełnej i precyzyjnej listy jego ofiar
Rok 1981
16 grudnia
Górnicy z kopalni Wujek:
Zenon Zając: Przeżył tylko 22 lata. Ślusarz. Nie urodził się na Śląsku - pochodził ze wsi Cegielska w województwie poznańskim. Na Śląsk przyjechał za chlebem. Zginął od postrzału w klatkę piersiową. Narzeczona zawiozła jego ciało do rodzinnej wsi. Nawet w tej drodze zakłócano powagę jego śmierci. Po drodze patrole trzy razy otwierały trumnę.
Ryszard Gzik: Lat 35. Urodzony w Katowicach Piotrowicach. Zginął od strzału w głowę. Osierocił jedno dziecko.
Zbigniew Wilk: Lat 30. Z Katowic. Postrzał w plecy. Osierocił dwoje dzieci.
Bogusław Kopczak: 28 lat, żonaty. Też z Katowic. Zginął od postrzału w brzuch. Osierocił jedno dziecko.
Józef Czekalski: Najstarszy z nich, najbardziej doświadczony. Lat 48, połowa z nich przepracowana pod ziemią. Pochodził z Katowic. Do emerytury brakowało mu dwóch lat. Zginął od kuli w serce. Osierocił jedno dziecko. Żonie nie pozwolono iść
za trumną.
Józef Krzysztof Giza: Lat 24. Pochodził z Przedmieścia Bukowe w województwie zamojskim. Był cieślą górniczym, kawaler. Podczas strajku najpierw dostał postrzał w rękę. Kiedy mu ją opatrzono, wrócił do kolegów. Wtedy dostał znowu postrzał w rękę i te ostatnie - w szyję i klatkę piersiową.
Andrzej Pełka: Najmłodszy z nich wszystkich, zaledwie 20 lat. Pochodził z Niedośpielina w województwie piotrkowskim. Zginął od postrzału w głowę.
Joachim Gnida: 28 lat. Tychy. Postrzał przeszywający głowę. Zmarł już po Nowym Roku,

2 stycznia 1982 r.
Jan Stawisiński: 22 lata. Pochodził aż z Koszalina. Nad morzem był ratownikiem. Został postrzelony w głowę. Zmarł 25 stycznia 1982 r.

17 grudnia
Antoni Browarczyk: Miał 23 lata. Trafił go strzał w głowę podczas rozpędzania demonstracji w Gdańsku pod KW PZPR.
Tadeusz Kostecki: Pracował w wodociągach. Po ogłoszeniu stanu wojennego strajkował wspólnie z pracownikami i studentami Politechniki Wrocławskiej. Zmarł na zawał serca, kiedy ZOMO pacyfikowało uczelnię.
Rok 1982

4 stycznia
Wanda Kołodziejczyk: Pierwsza kobieta na liście ofiar. Miała 59 lat. Przywieziono ją do szpitala z aresztu śledczego na Rakowieckiej. Była w stanie agonalnym, ze śladami pobicia. Po kilku minutach zmarła. Jedyny znany ślad jej śmierci zawiera lista sporządzona przez Komitet Helsiński. Kim była? Za co została aresztowana? Czy była związana z "Solidarnością"? Czy była więźniarką polityczną? Do tej pory nic więcej o
niej nie wiemy.

2 lutego
Franciszek Zdunek: Był rolnikiem, gospodarzył w Sobolewie w województwie lubelskim. Miał 49 lat. Przewodniczył lokalnemu Komitetowi Budowy Kaplicy. Zastrzelił go sierżant MO. Biegły wykluczył, że strzał mógł zostać oddany przypadkowo.

13 lutego
Jerzy Karwacki: Pracował w Zakładach Przemysłu Metalowego im. Hipolita Cegielskiego w Poznaniu. Podczas manifestacji pod pomnikiem poznańskiego Czerwca '56 został zatrzymany przez milicjantów i zabrany na przesłuchanie do III komisariatu MO. Dzień później znaleziono go martwego przy nasypie tramwajowym na Osiedlu Lecha.

2 marca
Wojciech Cieślewicz: Miał 29 lat, był absolwentem Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza, dziennikarzem. 13 lutego na pl. Mickiewicza w Poznaniu prawdopodobnie był świadkiem manifestacji "Solidarności". Ok. godz. 18 w pobliżu mostu Teatralnego przy ul. Fredry został ciężko pobity przez oddział ZOMO. Kim byli sprawcy pobicia, potwierdzili świadkowie. W postanowieniu o umorzeniu śledztwa napisano, że śmierć została spowodowana "w następstwie urazów zadanych przez funkcjonariuszy MO w czasie
interwencji w dniu 13 lutego 1982 r."

2 kwietnia
Wojciech Cielecki: 19-latek zastrzelony w Białej Podlaskiej przez pijanego żołnierza. Wcześniej dwaj pijani żołnierze zaczęli go bić i żądać alkoholu. Uciekł w bramę domu, ale wygonił go dozorca. Wówczas został zastrzelony.

3 kwietnia
Mieczysław Rokitowski: Lat 47. Pochodził z Przemyśla. Aresztowano go 23 marca pod zarzutem rozpowszechniania nielegalnych wydawnictw książkowych. Podczas przesłuchań pobito w areszcie śledczym w Załężu.
Stanisław Kot: Inżynier w rzeszowskich zakładach mięsnych. Pobity przez patrol ZOMO
31 marca. Świadkowie zeznawali, że przed śmiercią opowiadał o biciu przez funkcjonariuszy MO i w izbie wytrzeźwień.

3 maja
Władysław Durda: Ślusarz w Zarządzie Portu Szczecin. Podczas rozpędzania demonstracji pod jego oknami milicja użyła gazów łzawiących. Zatruł się tymi gazami we własnym mieszkaniu. Milicja odmówiła wezwania pogotowia.
Mieczysław Radomski: Miał 56 lat, mieszkał w Warszawie, był ślusarzem w Unitrze-Unimie. Zginął podczas zajść ulicznych w rocznicę Konstytucji 3 maja.
Joanna Lenartowicz: 19-latka pobita przez ZOMO podczas rozpędzania demonstracji 3 maja w Warszawie, zmarła dwa dni później.
Adam Szulecki: Miał 32 lata. ZOMO pobiło go w czasie demonstracji 3 maja w Warszawie. Zmarł sześć dni później.

18 maja
Piotr Majchrzak: 19-latek. Uczeń poznańskiego technikum ogrodniczego. Wieczorem 11 maja został wylegitymowany przy kościele pw. Najświętszego Zbawiciela. Milicjanci pobili go prawdopodobnie z powodu wpiętego w ubranie opornika. Śledztwo umorzono. Kolegów zabitego Służba Bezpieczeństwa przestrzegała przed udziałem w pogrzebie.

16 czerwca
Emil Barchański: 17-letni uczeń z Warszawy. Jego ciało wyłowiono z Wisły 16 czerwca. Trzy miesiące przed śmiercią został zatrzymany przez SB podczas druku wydawnictw podziemnych. Podczas rozprawy przed sądem dla nieletnich zeznawał, że w trakcie śledztwa był bity i odwołał złożone w nim zeznania. Okoliczności jego śmierci w rzece pozostały niejasne. Wiadomo, że tuż przedtem, kiedy znalazł się nad Wisłą,
towarzyszył mu jakiś mężczyzna. Organy ścigania niezbyt się nim interesowały - przesłuchano go dopiero kilka dni po śmierci chłopca.

13 lipca
Włodzimierz Lisowski: Lat 67. Mieszkaniec Krakowa. Zmarł z powodu pęknięcia wątroby po pobiciu milicyjną pałką podczas demonstracji 13 maja na krakowskim Rynku.

1 sierpnia
Jacek Osmański: Lat 21. Zmarł w Toruniu, pobity przez patrol MO na koncercie zespołu Budgie. Sam też był milicjantem, na występy przyszedł po cywilnemu.

31 sierpnia
Mieczysław Poźniak: Lat 26. Robotnik Elektromontażu. Kawaler. Zginął od rany postrzałowej brzucha podczas krwawo stłumionej demonstracji w Lubinie. Strzały padały od strony kordonu funkcjonariuszy w kaskach z przyłbicami i jadącej za nimi nysy.
Andrzej Trajkowski: Druga ofiara podczas demonstracji w Lubinie. Miał 32 lata, był elektrykiem. Zginął od rany postrzałowej głowy. Osierocił czworo dzieci.
Michał Adamowicz: Trzecia ofiara w Lubinie. Miał 28 lat, był górnikiem z Rudnej. Po kilku dniach od demonstracji, 5 września, zmarł od ran postrzałowych. Osierocił dwoje dzieci.
Piotr Sadowski: Lat 32. Pracownik Stoczni Gdańskiej. Według jednej wersji trafiony petardą w czasie demonstracji 31 sierpnia w Gdańsku, według innej - przewrócił się i uderzył głową w krawężnik albo chodnik, uciekając przed atakującymi zomowcami.
Kazimierz Michalczyk: Miał 27 lat, mieszkał we Wrocławiu. Był tokarzem w zakładach Elwro. Umarł w wyniku obrażeń odniesionych podczas rozpędzania manifestacji 31 sierpnia. Miał dwoje dzieci.
Stanisław Rak: Lat 35. Kielce. Zegarmistrz. Pobity w czasie demonstracji 31 sierpnia, zmarł 7 września.

3 września
Eugeniusz Wiłkomirski: Lat 52. Częstochowa. Pobity przez ZOMO podczas demonstracji 1 września, zmarł dwa dni później.

21 września
Zdzisław Jurgielewicz: Lat 29. Pracownik ZSO Polam w Wilkasach. Pobity 12 września w Komendzie Miejskiej MO w Giżycku. Za śmiertelne pobicie skazano współwięźnia. Zmarł w szpitalu.

13 października
Włodzimierz Jagodziński: Notatka służbowa KM MO w Dąbrowie Górniczej mówiła: „13 października 1982 r. ok. godz. 4.45 w Dąbrowie Górniczej-Gołonogu podczas zawieszania flagi z napisem »Solidarność« na linii wysokiego napięcia zginął na miejscu Włodzimierz Jagodziński”.
Urodzony w Grudziądzu, pracował w Kombinacie Metalurgicznym Huty Katowice. Działał w "Solidarności". W podziemiu samodzielnie wieszał krzyże, wykonywał ulotki i plakaty. Jego transparenty z napisem "Solidarność" zawisły na obiektach taśmociągów przesyłających rudę pochodzącą z ZSRR. Kilka razy udało mu się zawiesić flagę "Solidarności" na trasie prowadzącej do bramy głównej Huty Katowice. W samo południe przed przyjazdem delegacji radzieckiej zamocował sztandar "Solidarności" na wiadukcie
prowadzącym do Huty Katowice.

13 października
Bogdan Włosik: Lat 20. Dla mieszkańców Nowej Huty stał się postacią prawie świętą. Uczył się w technikum, pracował w Hucie im. Lenina. Podczas demonstracji 13 października zastrzelił go na ulicy, pod kościołem Arka Pana, kapitan Służby Bezpieczeństwa po cywilnemu - tłumaczył potem, że działał w obronie własnej. Pogrzeb był jedną z największych manifestacji stanu wojennego - wzięło w nim udział 20 tys. osób.

29 października
Kazimierz Majewski: Lat 46. Przewodniczący Komitetu Zakładowego "Solidarności" w Jeleniogórskich Zakładach Narzędziowych. Bezpośrednio przed śmiercią był przez kilka kolejnych dni wzywany na przesłuchanie do Wojewódzkiego Urzędu Spraw Wewnętrznych w Jeleniej Górze. Popełnił samobójstwo na skutek nagonki, inwigilacji, gróźb i nakłaniania do współpracy przez SB. Takie wyjaśnienia pozostawił w liście napisanym przez śmiercią.

Październik, dokładna data śmierci nieznana
Adam Grudziński: Lat 36. Pracownik Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie i sekcji informacji Zarządu Regionu Małopolska "Solidarność". Pobity w obozie dla internowanych w Załężu, kiedy stanął w obronie kolegi wyciąganego siłą z celi. W czasie internowania chorował na serce. Trzy miesiące po zwolnieniu, wciąż inwigilowany przez Służbę Bezpieczeństwa, zmarł nagle.

11 listopada
Wacław Kamiński: Lat 32. Pracownik Stoczni Gdańskiej. Trafiony petardą podczas demonstracji 11 listopada, zmarł 28 listopada. Śledztwo w sprawie jego śmierci rozpoczęto dopiero rok później.

16 listopada
Stanisław Królik: Lat 39. Pracownik warszawskiej Fotooptyki. Według jednej wersji pobity przez ZOMO podczas demonstracji 10 listopada, według innej - skatowany przez ZOMO na przystanku nieopodal Uniwersytetu Warszawskiego, gdy wracając z pracy, czekał na autobus. Według jeszcze innej zginął, uciekając przez milicyjnymi nysami.

Rok 1983
8 stycznia
Zbigniew Simoniuk: Miał 33 lata, pochodził z Białegostoku. Był więźniem politycznym, internowanym, członkiem Komitetu Obrony Więźniów za Przekonania. Według oficjalnej wersji popełnił samobójstwo podczas odbywania kary dwóch lat pozbawienia wolności za działalność podziemną w więzieniu w Białymstoku. Wcześniej, w styczniu 1981 r., został na ulicy w Białymstoku oblany płynem łatwopalnym i poparzony. Poszlaki wskazywały na funkcjonariuszy MO. Później, w połowie roku, zaginął na kilka dni,
odnaleziono go krańcowo wyczerpanego, ze śladami obrażeń i poparzeń.

13 stycznia
Zenon Błeszczyński: Lat 24. Pracownik Gazomontażu w Bydgoszczy. Pobity 28 grudnia 1982 r. w areszcie śledczym. Po dwóch tygodniach zmarł w szpitalu.

31 stycznia
Jacek Jerz: Jeden z założycieli Konfederacji Polski Podziemnej w Radomiu i członek Międzyzakładowej Komisji Regionalnej. W październiku 1980 r. współorganizował okupację siedziby oficjalnych związków zawodowych, w grudniu - manifestację uliczną dla upamiętnienia ofiar Grudnia '70. W stanie wojennym internowany w Kielcach i Kwidzynie. Kiedy zaprotestował przeciwko utrudnianiu widzenia z rodziną, został
ciężko pobity. Miesiąc po zwolnieniu z internowania zmarł na zawał serca.

7 lutego
Ryszard Kowalski: 44 lata. Pochodził z okolic Chrzanowa. Uczył historii w szkole podstawowej w Wygiełzowie. Przewodniczył Komitetowi Zakładowemu "Solidarności" w Hucie Katowice. Po 13 grudnia 1981 r. przed rok przebywał w areszcie bez wyroku. Zaginął 7 lutego. 3 marca wyłowiono jego zwłoki z Wisły. Śledztwo ograniczyło się do
przesłuchania dwóch świadków, oględzin i sekcji zwłok.

5 marca
Jan Ziółkowski: Lat 56. Współpracownik Komitetu Budowy Pomnika Ofiar Czerwca '56. Pobity podczas przesłuchania w V komisariacie MO w Poznaniu. Wezwano go jako świadka w sprawie kradzieży w mieszkaniu obcej osoby. Kilka dni później zmarł - jako przyczynę podano uraz od tępego narzędzia. Żonę nękano wezwaniami na przesłuchania i rewizjami, aby odstąpiła od prób wyjaśnienia przyczyn śmierci męża.

7 marca
Józef Larysz: Lat 41. Jeden z założycieli i przewodniczący "Solidarności" w Elwro w Pszczynie. 19 stycznia 1983 r. zwolniony z pracy za działalność związkową w okresie legalnego funkcjonowania "Solidarności".
Internowany w Zabrzu Zaborzu. Zmarł po przesłuchaniu w KW MO.

14 marca
Bogusław Podboraczyński: Miał 21 lat. Pochodził z Nysy. Działał w "Solidarności". Prawdopodobnie został zatrzymany przez funkcjonariuszy MO. Ciało wydobyto z rzeki 30 kwietnia.

17 kwietnia
Stanisław Kowalczyk: O. Honoriusz, dominikanin. W czasie stanu wojennego organizował pomoc dla internowanych. Prowadził msze za ojczyznę. Stał się nieformalnym duszpasterzem "Solidarności" i opozycji.
Zbierał dowody w sprawie śmierci Piotra Majchrzaka. Miał wypadek samochodowy, w którym został ciężkoranny, w Wydartowie koło Mogilna. Zmarł po kilku tygodniach w szpitalu w Poznaniu.

Kwiecień, dokładna data śmierci nieznana
Zbigniew Szymański: Pochodził ze wsi Hanna w województwie bielsko-bialskim. Pobity przez dwóch zomowców odbywających szkolenie. Nic więcej o nim nie wiemy, nie znamy nawet daty śmierci.

Kwiecień, dokładna data śmierci nieznana
Andrzej Szewczyk: lat 22. Robotnik z Nowej Huty, pracownik Krakowskiego Budownictwa, pobity przez patrol ZOMO za naruszenie godziny milicyjnej. Zmarł po 52 dniach, nie odzyskawszy przytomności. Zmasakrowane ciało rodzina rozpoznała dopiero po znamieniu na ręce.

1 maja
Bernard Łyskawa: Lat 56. Zmarł na zawał serca, uciekając przed ZOMO rozpraszającym demonstrację w Krakowie.
Ryszard Smagur: Lat 29. Introligator z krakowskiej firmy Starodruk. Zginął trafiony w szyję pociskiem gazowym podczas demonstracji w Krakowie pod kościołem Arka Pana. Strzelano z bardzo bliskiej odległości, rozgrzana plastikowa kapsuła petardy przykleiła mu się do skóry. Oddziały ZOMO ostrzelały karetkę jadącą
na pomoc. Aresztowano jego żonę i brata.

3 maja
Marek Kuchta: Zatrzymany i pobity przez milicjantów na Starym Mieście w Warszawie. Zmarł dwa dni później.

14 maja
Grzegorz Przemyk: Maturzysta. 19 lat. Syn Barbary Sadowskiej, poetki i działaczki Prymasowskiego Komitetu Opieki nad Osobami Pozbawionymi Wolności i Ich Rodzinami. Był maturzystą warszawskiego liceum im. Frycza Modrzewskiego. Pobity w komisariacie MO przy ul. Jezuickiej w Warszawie 12 maja. Stał się jedną z najbardziej znanych -
obok księdza Jerzego Popiełuszki - ofiar politycznych represji. W pierwszym procesie od winy uwolniono milicjantów, a skazano lekarkę i sanitariuszy, którzy wieźli go do
szpitala. Po 1989 r. sąd wyroki uchylił. Do tej pory odbyło się już pięć procesów jego domniemanych sprawców. W każdym z nich byłego funkcjonariusza MO uniewinniano.

3 czerwca
Zdzisław Miąsko: Lat 29. Rolnik ze wsi Okuniewo w województwie warszawskim. Pobity na posterunku MO w Nowej Miłosnej.

17 czerwca
Andrzej Gąsiewski: Lat 29. Pracownik Instytut Badań Jądrowych w Warszawie. Zatrzymany, gdy wracał ze sztandarem "Solidarności" z mszy świętej odprawianej na Stadionie Dziesięciolecia przez Jana Pawła II. Kolegium skazało go na zapłacenie grzywny. Pieniądze zapłacono, ale skazany do domu nie wrócił. Jego ciało znaleziono na bocznicy kolejowej.

21 czerwca
Jerzy Józef Marzec: Lat 21. Pracownik Zakładów Naprawczych Taboru Kolejowego we Wrocławiu. Zginął w niewyjaśnionych okolicznościach. Jego ciało znaleziono w Odrze 22 czerwca, dzień po wizycie Papieża we Wrocławiu. Zgodnie z orzeczeniem lekarzy zmarł na skutek zachłyśnięcia się krwią. Jego nazwisko znajduje się na liście ofiar stanu wojennego sporządzonej przez Komitet Helsiński w 1989 r.

30 czerwca
Jan Samsonowicz: Lat 39. W esbeckim rozpracowaniu napisano: "jako magister filologii polskiej nie pracuje zgodnie z kierunkiem zdobytego wykształcenia, lecz szuka pracy, która bez względu na wysokość wynagrodzenia stwarzałaby mu warunki do prowadzenia działalności antysocjalistycznej". Pracował jako zaopatrzeniowiec w Akademii Medycznej w Gdańsku. Był członkiem i przewodniczącym Literackiego Koła
Młodych przy Związku Literatów Polskich. Do Stoczni Gdańskiej w Sierpniu '80 trafił jako strajkujący delegat Akademii Medycznej. Organizował grupę do przewozu ulotek. Internowany. Do dziś nie wiadomo, jak zginął. Jego nazwisko znajduje się na IPN-owskiej liście śmiertelnych ofiar stanu wojennego.

16 sierpnia
Krzysztof Skrzypczak: Zatrzymany w II komisariacie MO w Poznaniu. Podczas zatrzymania kilkakrotnie uderzony przez milicjanta. Przekazany do izby wytrzeźwień - tam zanotowano, że miał obrażenia ciała, w tym ślady nacięć na brzuchu. Związano go pasami bezpieczeństwa. W niejasny sposób miał się z nich uwolnić i popełnić samobójstwo przez powieszenie.

29 sierpnia
Andrzej Grzywna: Lat 62. Zatrzymany w nocy z 29 na 30 sierpnia. Zmarł w areszcie milicyjnym od uderzeń pałką w głowę. Nic więcej o nim nie wiemy.

31 sierpnia
Janina Drabowska: Lat 63. Zmarła na skutek obrzęku płuc spowodowanego działaniem gazu łzawiącego użytego podczas rozpędzania demonstracji w Nowej Hucie.
Jerzy Wędrowny: Lat 28. Wrocław. Aresztowany za udział w demonstracji, przebywał w areszcie śledczym, oczekując na rozprawę. Po kilku dniach w areszcie zmarł w niewyjaśnionych okolicznościach.
Włodzimierz Witkowski: Lat 31. Fizyk z Wrocławia. Zaginął po demonstracji. Ciało znaleziono 7 września wiszące na drzewie pod Oleśnicą.

9 września
Jacek Stefański: Lat 25. Muzyk z Gdańska. Flecista. Jeden z trzech braci Stefańskich. Pobity 2 września na ulicy przez nieznanych sprawców. Jego brata i świadka wydarzenia funkcjonariusze nakłaniali szantażem, by zaniechali wyjaśnienia sprawy. Zespół muzyczny występował później pod nazwą Bez Jacka.

25 listopada
Henryk Wasiluk: Lat 28. Gorzów Wielkopolski. Skazany za działalność podziemną. Po zwolnieniu z więzienia popełnił samobójstwo przez samospalenie przed eksmisją z mieszkania.

Rok 1984
7 lutego
Piotr Bartoszcze: 34 lata. Rolnik ze Sławęcina koło Inowrocławia. Działacz rolniczej "Solidarności". Jego ciało znaleziono 8 lutego w studzience melioracyjnej na polu. Widać było na nim ślady bicia i duszenia. Poszlaki wskazywały na MO.

22 lutego
Zbigniew Tokarczyk: Lat 31. Stalowa Wola. Pracownik elektrowni. Działacz "Solidarności", internowany. Szykanowany przez SB. Jego ciało znaleziono koło domu. Sekcja wykazała urazy wątroby i płuc oraz ślady ciosów.

8 marca
Bogusław Walczak: Lat 57. Pracownik Przedsiębiorstwa Budownictwa Mieszkaniowego we Wrocławiu.
Tego dnia o godz. 16 został zatrzymany przez patrol milicji. Przewieziono go na komisariat. 16 marca jego żonę wezwano na posterunek, aby zidentyfikowała zwłoki. Usłyszała, że ciało znaleziono 15 marca koło zakładów Elwro. Sekcja wykazała pęknięcie wątroby i zmasakrowanie twarzy.

29 marca
Edyta Hnat: Lat 8. Najmłodsza na liście ofiar. Była uczennicą II klasy Szkoły Podstawowej nr 4 w Jarosławiu. Zginęła w południe w parku miejskim w Jarosławiu, kiedy funkcjonariusz MO zaczął strzelać z okien mieszkania do dzieci bawiących się w parku i przylegającym do niego przedszkolu. Potem tłumaczył, że jego zamiarem było strzelanie do lampy.

12 maja
Jarosław Romanowski: Lat 23. Suwałki. Zatrzymany przez MO. Według oficjalnej wersji powiesił się w areszcie Rejonowego Urzędu Spraw Wewnętrznych w Suwałkach. Nie wyjaśniono, skąd pojawiły się ślady pobicia, których nie miał, trafiając do aresztu. Nie wyjaśniono też motywów, jakimi miał się kierować, popełniając samobójstwo.

25 maja
Lech Frączak: Fryzjer z Mogielnicy. Pobity 5 maja na posterunku MO.

7 września
Tadeusz Frąś: 33 lata. Nauczyciel z Zabierzowa Bocheńskiego. Przewodniczący "Solidarności" w szkole. Według oficjalnej wersji wyskoczył z II piętra. Ciało znaleziono na przedmieściu Krakowa. Sekcja ujawniła ślady bicia i duszenia.

24 września
Kazimierz Łazarski: Lat 58. Wabienice koło Bierutowa. Pobity we własnym mieszkaniu przez funkcjonariuszy MO. Sprawcy dostali wyroki w granicach dolnego zagrożenia karą, następnie odraczano wykonanie kary aż do wejścia w życie ustawy amnestyjnej.

18 października
Aleksander Hac: Lat 44. Lublin. Przewodniczący Komitetu Zakładowego "Solidarności" w Fabryce Samochodów Ciężarowych. Znaleziono go 16 października w piwnicy domu przy ul. Królewskiej z ciężkimi obrażeniami głowy.

19 października
Jerzy Popiełuszko: Lat 37. Był księdzem. Związał się z opozycją, kiedy podczas Sierpnia '80 poszedł odprawić mszę świętą dla warszawskich hutników. W czasie stanu wojennego odprawiał w Warszawie słynne msze za ojczyznę, na które przyjeżdżali ludzie
"Solidarności" z całej Polski. Stał się zapewne najbardziej znienawidzonym przez Służbę Bezpieczeństwa księdzem.

26 października
Andrzej Gębosz: Lat 31. Pracownik Uniwersytetu Łódzkiego. Pobity 25 października na przesłuchaniu w Dzielnicowym Urzędzie Spraw Wewnętrznych Łódź Śródmieście.

9 listopada
Henryk Ławrynowicz: Lat 42, z Rzepina. Zatrzymany dzień wcześniej w komisariacie kolejowym. Lekarz stwierdził krwiaka skroni i liczne obrażenia.

10 listopada
Krzysztof Jasiński: Miał 25 lat. Działacz "Solidarności". Mieszkał w Olsztynie. Internowany. Zwłoki znaleziono na przystanku PKS w Elblągu z silnymi urazami.

14 listopada
Krzysztof Struski: Lat 28. Kraśnik. Był mechanikiem w Rejonie Eksploatacji Dróg Publicznych. Zatrzymali go funkcjonariusze MO, potem wyrzucili z milicyjnego samochodu. Według ich wersji sam wypadł z radiowozu. Trzymając się tej wersji, prokurator stwierdził, że zmarły kopał i uderzał w drzwi, co doprowadziło do ich otwarcia, a następnie wypadł, uderzając głową w jezdnię. Podczas śledztwa nie
sfotografowano ani nie dokonano oględzin miejsca, gdzie miał wyskoczyć z radiowozu.

22 grudnia
Paweł Sztencel: Lat 19. Zmarł na astmę sercową w areszcie śledczym przy ul. Smutnej w Łodzi, po odmówieniu mu pomocy medycznej.

Rok 1985
8 stycznia
Roman Franz: Mieszkał w Gliwicach, miał 32 lata. Był nadgórnikiem. Dzień wcześniej został zatrzymany w komisariacie kolejowym. Potem znaleziono go martwego na ławce koło dworca. Sekcja wykazała stłuczenia mózgu.

30 stycznia
Aleksander Szuster: Lat 25. Świdnik. Pobity w komisariacie MO w tym mieście. Śmierć nastąpiła w wyniku złamania podstawy czaszki.

14 lutego
Jan Budny: Mieszkał w Grajewie, był pracownikiem Rejonu Dróg Publicznych. Zatrzymali go funkcjonariusze MO 11 lutego. Został pobity podczas przesłuchania. W szpitalu stwierdzono krwiaka mózgu, który był przyczyną zgonu.

4 marca
Ryszard Ślusarski: Chojnowo. Pobity 11 lutego przez funkcjonariuszy MO w mieszkaniu, na ulicy i w komisariacie. Śmierć nastąpiła w wyniku zmiażdżenia wątroby, nerek i pęknięcia jelit. Biegli potwierdzili, że śmierć nastąpiła na skutek pobicia i uderzenia pięścią. Przed śmiercią opowiadał, że sprawcami pobicia byli milicjanci.

9 maja
Witold Przepiórzyński: Gdańsk. Członek "Solidarności". Jego zwłoki znaleziono 17 maja w kanale portowym ze śladami silnych obrażeń.

15 czerwca
Piotr Popławski: Narew, województwo białostockie. Pop cerkwi prawosławnej w Narwi. Zwłoki znaleziono 20 czerwca w lesie koło Zabłudowa. Według oficjalnej wersji popełnił samobójstwo przez powieszenie.

26 czerwca
Jacek Krzywda: Lat 37. Pobity przez milicjantów w bramie domu, w którym mieszkał.

29 sierpnia
Mikołaj Czarny: Lat 56. Oleśnica. Pracownik zakładu młynarskiego. Zatrzymany dzień wcześniej przez MO. Po zwolnieniu zabrany przez pogotowie. Zmarł w wyniku urazów czaszki. Według oficjalnej wersji spadł ze schodów.

30 października
Jan Krawiec: Lat 22. Kaliny koło Miechowa. Pracownik PKS. Zatrzymany w komendzie MO. Według oficjalnej wersji popełnił samobójstwo przez powieszenie w areszcie Rejonowego Urzędu Spraw Wewnętrznych w Miechowie. Ciało nosiło ślady urazów piersi, brzucha i głowy. Odrzucono prośbę ojca o przesłuchanie świadków, którzy mówili o pobiciu syna po zatrzymaniu.

2 listopada
Marcin Antonowicz: Lat 19. Absolwent olsztyńskiego IV LO. Student Uniwersytetu Gdańskiego. Zatrzymany przez patrol MO 19 października. W samochodzie milicyjnym doznał śmiertelnych urazów głowy. Według funkcjonariuszy MO wypadł z milicyjnego stara. Śledztwem sterowano do tego stopnia, że przed oficjalnym eksperymentem procesowym, który miał pokazać, jak ofiara wypadła z ciężarówki, wykonano taki sam eksperyment na terenie jednostki ZOMO w Warszawie. Uczestniczyli w nim funkcjonariusze MO i biegły z Polskiego Związku Motorowego.

9 grudnia
Dariusz Kasprowski: Lat 23. Pochodził z Częstochowy. Według oficjalnej wersji powiesił się w Zakładzie Karnym w Koronowie koło Bydgoszczy. Na zwłokach stwierdzono liczne urazy szyi, ramion i pleców.

17 grudnia
Stanisław Bulko: Lat 30. Zamość. Zastępca dyrektora Zakładu Remontowego PTTK. Znaleziony w rowie pod Zamościem z ciężkimi obrażeniami. Zwolnieni przez niego z pracy za pijaństwo i kradzieże trzej ormowcy grozili mu zemstą.

Rok 1986
9 lutego
Zbigniew Szkarłat: Lat 43. Nowy Sącz. Od 1974 r. pracował w Spółdzielni Inwalidów, w której w 1980 r. zakładał "Solidarność". W 1981 r. został przewodniczącym Komisji Zakładowej, a później delegatem na regionalny zjazd "S". Kiedy wprowadzono stan wojenny, powrócił na stanowisko mistrza grupy remontowej. W 1984 r. aresztowany i osadzony w krakowskim więzieniu na Montelupich. 2 lutego w drodze na mszę został ciężko pobity. Znaleziono go na ulicy. Śledztwo w jego sprawie prowadzono pod nadzorem tych samych funkcjonariuszy, którzy wcześniej prowadzili przeciw niemu
działania represyjne.

27 grudnia
Marian Bednarek: Lat 35. Płock. Pobity w komisariacie MO. Świadkowie zeznawali: "Słyszałem dudnienie, bito tego mężczyznę tak, że pałki nie schodziły z niego. Jedna za drugą. Bili go tak ok. 15 minut (...). Reakcją były tylko jęki. Zaraz potem ucichł, nic nie krzyczał, a pałki uderzały jak w drzewo (...). Nabierano do wiadra wody, następnie otwierano celę (...) i wodę tam wlewano. Ok. godz. 23 słyszałem, jak
Bednarek zaczął okropnie wyć. Wył w sposób nieludzki".

Rok 1987
14 stycznia
Grzegorz Luks: Lat 19. Absolwent zasadniczej szkoły zawodowej. Zbity i skopany przez patrol MO w nocy z 29 na 30 sierpnia. Przy niedostatecznej pomocy lekarskiej zmarł w wyniku powikłań po pourazowej torbieli trzustki. Po skazaniu sprawcy ten ukrywał się do czasu, aż w życie weszła ustawa amnestyjna i sąd odwołał list gończy.

27 marca
Wacław Kalinowski: Inowrocław. Pobity 22 marca w samochodzie milicyjnym.

Rok 1988
12 listopada
Marian Klupczyński: 17 lat. Uczeń Zespołu Szkół Zawodowych im. S. Chudoby w Śremie. Zatrzymany w stanie nietrzeźwym przez milicję. W niejasnych okolicznościach miał się powiesić na własnych sznurowadłach, pozostawiając list: "Tego wstydu bym nie zniósł postanowiłem umrzeć. Żegnam?".

Rok 1989
20 stycznia
Stefan Niedzielak: Warszawa. Ksiądz. Uczestniczył w Powstaniu Warszawskim. Współpracował z Delegaturą Rządu na Kraj. Po wojnie był proboszczem parafii Świętego Karola Boromeusza na warszawskich Powązkach. Tworzy Sanktuarium Poległych i Pomordowanych na Wschodzie. Był też kapelanem Rodzin Katyńskich. Na Cmentarzu Powązkowskim ustawił krzyż katyński, który tej samej nocy zniszczyła Służba Bezpieczeństwa. Był przez nią inwigilowany i szykanowany.
Ciało znaleziono w jego własnym mieszkaniu 21 stycznia. Sekcja jako przyczynę śmierci wykazała liczne urazy i rozerwanie wiązadeł kręgu szyjnego. Jego śmierć do tej pory pozostaje niewyjaśniona.

30 stycznia
Stanisław Suchowolec: Białystok. Ksiądz, proboszcz parafii Najświętszej Maryi Panny na Dojlidach. Nazwano go kapelanem robotników. Inwigilowała go Służba Bezpieczeństwa, dostawał pogróżki i anonimy. Znaleziony martwy we własnym mieszkaniu tydzień przed rozpoczęciem rozmów Okrągłego Stołu. Według wersji prokuratury śmierć nastąpiła w wyniku zatrucia tlenkiem metalu spowodowanym pożarem w pokoju powstałym z zapalenia się grzejnika. Ksiądz Suchowolec był przyjacielem księdza Jerzego Popiełuszki. 11 listopada 1984 r. mieli obaj odprawić mszę za ojczyznę. Tego dnia jednak ksiądz Stanisław Suchowolec odprawił mszę za duszę księdza Jerzego
Popiełuszki zamordowanego przez funkcjonariuszy MSW.
Na początku 2006 r. prokuratorzy IPN stwierdzili, że ksiądz Suchowolec został zamordowany przez Służbę Bezpieczeństwa.

11 lipca
Sylwester Zych: Lat 39. Skierniewice. Proboszcz parafii świętego Jakuba.
Wspierał grupę młodzieży, która próbując zdobyć broń, w szamotaninie zastrzeliła milicjanta Zdzisława Karosa. Za pomoc udzielaną grupie, która uważała go za swego "wojennego kapelana", ksiądz został skazany na sześć lat pozbawienia wolności.
Jego ciało znaleziono na dworcu PKS w Krynicy Morskiej. Śmierć pozostaje niewyjaśniona. Bliskie mu osoby uważają, że była zemstą Służby Bezpieczeństwa.

Listę opracował Piotr Lipiński

Publikowana lista powstała na podstawie raportu Komitetu Helsińskiego z 1989 r., sprawozdania sejmowej komisji nadzwyczajnej do zbadania działalności MSW z 1991 r., listy przygotowanej przez Instytut Pamięci Narodowej. Wszystkie te materiały są niekompletne - z pewnością brakuje w nich części nazwisk. Lista zawiera nazwiska oczywistych ofiar (śmiertelnie pobici przez milicję, zamordowani przez Służbę
Bezpieczeństwa) i ofiar atmosfery stanu wojennego: milicyjnego czy wojskowego poczucia bezkarności, przyzwolenia na przemoc nie tylko wobec zdelegalizowanej opozycji, ale i wobec obywateli niekoniecznie zaangażowanych w opozycyjną działalność. Sporządzenie pełnej listy zapewne nigdy nie będzie możliwe - w wielu wypadkach nie będziemy potrafili podać prawdziwych przyczyn śmierci. Jednak dziś jesteśmy jeszcze daleko od badań na poziomie, który pozwoliłby chociażby zbliżyć się do takiej kompletnej listy - tych, którzy na pewno padli ofiarą państwowej przemocy, i tych, co do których podejrzewamy, że mogli być ofiarami stanu wojennego i następujących po nim lat aż do 1989 r.

Pamięci tych, którzy zapłacili życiem za naszą wolność

Pech – czyli w kolejną niedzielę kolejne wybory

2010-11-19T23:03:00.000+01:00

Nie, nie. W tym poscie nie będę nikogo namawiał do niegłosowania. Wręcz odwrotnie. W tych wyborach, jak chyba w żadnych innych, trzeba głosować.
Wybory samorządowe to jedna z niewielu szans (druga to referendum) na to, by oddać swój głos z pełną świadomością konsekwencji. Z bardzo prostego powodu – w wyborach samorządowych jest szansa na wybór osób znanych. Znanych nie tylko poprzez media, ale znanych często osobiście. W wyborach samorządowych poprzez oddanie głosu można także ocenić pozytywnie lub negatywnie dotychczasowe władze miast, gmin, powiatów.
Samorządy w Polsce to obecnie najskuteczniejsze organy wydające nasze pieniądze. Choćby dlatego warto im się przyjrzeć. I mądrze wybrać kolejne.
Dla tych, którzy nie wiedzą albo chcą sobie przypomnieć po co są te całe samorządy i z czym to się je polecam:

przypomnienie:-)

A skąd ten „pech” w tytule? Bo moje poplątane losy nie pozwolą mi znów zagłosować. Choć tym razem bardzo bym chciał.

Paweł Poncyliusz - mieuk, ignorant czy zwykły kłamca?

2010-10-18T12:52:00.000+02:00

"Kościół jeszcze nigdy człowiekowi nie zrobił krzywdy" To słowa oseł Potworów i Spółki Paweł Poncyliusz powiedział w Kontrwywiadzie RMF FM.
Bez sensu jest pisanie o nieprzeliczonych ofiarach wypraw krzyżowych, stosów inkwizycyjnych, wojen religijnych XVI i XVII w, o Giordanie Bruno, Galileuszu, czy ofiarach księży pedofilów. To wiedza powszechnie znana i udokumentowana.
Zastanawiające jest raczej ile - właśnie czego - ignorancji? tępoty? nieuctwa? złej woli? lizusostwa? karierowiczostwa? czy może wszystkiego na raz trzeba mieć, by twierdzić, że "Kościół jeszcze nigdy człowiekowi nie zrobił krzywdy.

Nadzieja

2010-09-29T23:26:00.000+02:00

Lecą z drzew ostatnie liście,
Wichry wyją ponad ziemią,
Hej, niełatwo ateiście
U nas żyć, zwłaszcza jesienią!
Sam zwyciężać musi troski,
Żreć się z żoną i z rebiatą,
A wierzący Rosołowski
Ma aniołka stróża na to...
Idą święta i choinka,
Skąd wziąć grosz na tę imprezę?
Ateista sam dla synka
Musi kupić w mieście prezent.
Musi szukać żeby tanio,
Kombinować i dogadzać,
A u Rosołowskich anioł
Targa paczki w te i nazad!
On ustawia piękne drzewko,
On za opłatkami chodzi,
Po czym z tradycyjną pieśnią
Występuje. Bóg się rodzi,
Rosołowscy przy Wigilii,
Śpiew anielski z okna płynie,
...ateista swej familii
Opowiada o Darwinie.
Nie ma śpiewów w jego domu,
Przeto ateista myśli:
- U nas, prawdę mówiąc, komu
Są potrzebni ateiści?
Lecz pomimo ciężkiej doli,
Wątpliwości i subiekcji
Nie nawraca się, bo woli
Pchać się w życiu bez protekcji.
...za to kiedy życie minie,
Nagrodzone będzie wszystko,
Bo gdzieś przecież być powinien
Raj zmęczonych ateistów!

Andrzej Waligórski

Straszyć, terroryzować i dzielić – czyli nic się nie zmienia przez wieki

2010-09-27T16:21:00.000+02:00

„Naród trzeba utrzymywać w zbawiennym strachu. Ludzie chcą bać się czegokolwiek. Chcą, by ktokolwiek utrzymywał ich w stanie lęku i zmuszał do drżącej uległości. Terror jest najbardziej skuteczną bronią polityczną.”

Co dzień nasza klasa polityczna stosuje z sukcesami ten najprostszy i najprymitywniejszy sposób sprawowania władzy.

Straszenie Kaczyńskim z Ziobrem, Palikotem, Rydzykiem, czarnymi, czerwonymi, Ruskimi i Niemcami, kapitalistami, krzyżem w każdym domu.

Dodać rzymskie „Divide et impera” i kolejne wybory wygra ten, kto bardziej wystraszy i podzieli.

NIEDZIELNY PORANEK

2010-09-12T10:08:00.000+02:00

Dziś rano obudziłem się i tak mi się przypomniało. Zabluźniłem w duchu i wpisałem tutaj...

Telewizja

Telewizja pokazała
A uczeni podchwycili
Że jednemu psu gdzieś w Azji
Można przyszyć łeb od świni

Wykrył pies bimbrownię na czas
Wycinanki robi wujek
Jak smarować margaryną
Telewizja transmituje

Ło di ri di dla młodzieży
W Skierniewicach dwie kotłownie
Jak gonili hitlerowca
To mu opadały spodnie

W telewizji czterej znawcy
Od nawozów i od świata
Oczekują, co się zdarzy
W Gwatemali za trzy lata

Masy pracujące stracą
Gdy realna płaca spadnie
Gwatemala nie dostrzega
Że elita władzę kradnie

Stal się leje, moc truchleje
Na kombajnie chłop się szkoli
Na dodatek wygrać można
Końcówkę od banderoli

W telewizji pokazali
Wczoraj kości chudych dzieci
Zastrzelonych gdzieś w Angoli
Pokazali świeże groby

Świeże groby zawsze wzruszą
Obojętnie, gdzie kopane
Jak porosną, wyjdzie na jaw
Kto szczuł i co było grane

Usia, siusia, cepeliada
W ogródeczku panna Mania
Chmurka się przejęzyczyła
Jaja nie do wytrzymania

W telewizji ogłosili
Wczoraj wyrok na kasjera
Za kradzież czterech tysięcy
Cztery lata, pięć miesięcy

Patrzy prawy obywatel
Mija dzień za dniem, godzina
A z nim razem na kanapie
Relaksuje się rodzina

Z telewizji jego matka
Z gazet dzieci do zrobienia
Żona jakby wzięta z radia
A on cały z obwieszczenia
J. Kleyff

Przedruk

2010-08-10T15:12:00.001+02:00

To jeden z najmądrzejszych tekstów, jakie czytałem w ostatnich dniach. Myślę, że i Wam się spodoba.

www.wyborcza.pl/1,75968,8234662,Piromani_nad_Wisla.html

Zamiast komentarza

2010-08-03T22:01:00.001+02:00

Warto? Raczej nie!

2010-06-01T14:19:00.000+02:00

Na początku tego posta zaznaczę tylko, że podane dane są jedynie szacunkowe, zaczerpnięte zostały z różnych źródeł i nie zostały do końca sprawdzone.

W poprzednim poście umieściłem cały rozdział Konstytucji RP tyczący urzędu Prezydenta RP.
To duży rozdział. Po dokładniejszym zapoznaniu się z nim i wyłowieniu z masy słów faktycznych kompetencji prezydenta, można stwierdzić, że tak naprawdę, to nasza głowa państwa:
1. jest powołana do reprezentowania polskich interesów na arenie międzynarodowej, czuwania nad przestrzeganiem Konstytucji i ma obowiązek troszczyć się o bezpieczeństwo państwa;
2. zarządza wybory do Sejmu i Senatu, w szczególnych przypadkach może skrócić ich kadencję;
3. może zarządzić referendum ogólnonarodowe w ważnych dla państwa sprawach, wymagających decyzji wszystkich obywateli;
4. ma bezpośrednią możliwość wpływania na proces stanowienia prawa poprzez prawo veta wobec ustaw; Sejm może takie veto odrzucić;
5. może przed podpisaniem ustawy zwrócić się do Trybunału Konstytucyjnego o zbadanie jej zgodności z Konstytucją RP;
6. ratyfikuje i wypowiada umowy międzynarodowe, mianuje i odwołuje ambasadorów oraz przyjmuje listy uwierzytelniające od przedstawicieli innych państw;
7. decyduje o przyznawaniu odznaczeń i orderów państwowych. Ma również prawo łaski; desygnuje na pewne stanowiska;
8. jest zwierzchnikiem Sił Zbrojnych, mianuje Szefa Sztabu Generalnego i dowódców wszystkich rodzajów wojsk, a w czasie wojny mianuje Naczelnego Dowódcę Sił Zbrojnych i może zarządzić powszechną mobilizację.

To w zasadzie tyle. Tak naprawdę to niewiele i z tym zakresem obowiązków poradziłby sobie średnio inteligentny człowiek. Szczególnie, jeśli ma się do pomocy ponad 400 osób.
Utrzymanie tej jednej osoby oraz jej sztabu pomocników kosztuje natomiast majątek.

Koszt jednej kadencji (w tym orientacyjny koszt wyborów)
1. bezpośredni koszt wyborów – 120 000 000 zł (dane PKW)
2. koszt kampanii wyborczej – 20 000 000 zł – bardzo ostrożny szacunek (w 2005 r. koszty poniesione przez Tuska i Kaczyńskiego podane przez ich sztaby wyborcze wyniosły ok. 16 000 000 zł. – za „Wprost”)
3. koszt utrzymania kancelarii prezydenckiej – 189 000 000 zł x 5 lat = 945 000 000 zł (za „Gazetą Wyborczą”)
4. wynagrodzenie prezydenta – 1 170 000 zł – za 5-letnię kadencję (za „Gazetą Wyborczą”)
RAZEM: 1 086 170 000 zł.

Budżet roczny sportowej szkoły w Łodzi to około 3 000 000 zł (strona internetowa szkoły i BIP) – naprawdę dużej szkoły.
W Lublinie jest około 47 szkól podstawowych. Ich budżet jest oczywiście różny, ale przyjmijmy go na poziomie tych 3 mln.
1 086 170 000 : 5 = 217 234 000 zł (koszt roczny utrzymania prezydenta)
217 234 000 : 3 000 000 = 72 szkoły podstawowe
Za roczne wydatki na utrzymanie stanowiska prezydenta można utrzymać podstawowe szkoły Lublina i okolic…
Kompetencje prezydenta są na tyle niewielkie, że spokojnie można byłoby je podzielić między pozostałe urzędy państwowe.
A jeśli już naprawdę trzeba utrzymywać to stanowisko, to może, by zaoszczędzić na kosztach, faktycznie ograniczyć je do roli wyłącznie figuralnej, a wybory zrobić w drodze losowania między chętnymi spełniającymi odpowiednie, dość wysokie warunki?

Nim pójdziecie do urn... czyli po cholerę ten cyrk?

2010-06-01T14:07:00.000+02:00

Rozdział V
PREZYDENT RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Art. 126.
1. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej jest najwyższym przedstawicielem Rzeczypospolitej Polskiej i gwarantem ciągłości władzy państwowej.
2. Prezydent Rzeczypospolitej czuwa nad przestrzeganiem Konstytucji, stoi na straży suwerenności i bezpieczeństwa państwa oraz nienaruszalności i niepodzielności jego terytorium.
3. Prezydent Rzeczypospolitej wykonuje swoje zadania w zakresie i na zasadach określonych w Konstytucji i ustawach.
Art. 127.
1. Prezydent Rzeczypospolitej jest wybierany przez Naród w wyborach powszechnych,
równych, bezpośrednich i w głosowaniu tajnym.
2. Prezydent Rzeczypospolitej jest wybierany na pięcioletnią kadencję i może być
ponownie wybrany tylko raz.
3. Na Prezydenta Rzeczypospolitej może być wybrany obywatel polski, który najpóźniej
w dniu wyborów kończy 35 lat i korzysta z pełni praw wyborczych do Sejmu. Kandydata zgłasza co najmniej 100 000 obywateli mających prawo wybierania do Sejmu.
4. Na Prezydenta Rzeczypospolitej wybrany zostaje kandydat, który otrzymał więcej niż połowę ważnie oddanych głosów. Jeżeli żaden z kandydatów nie uzyska wymaganej większości, czternastego dnia po pierwszym głosowaniu przeprowadza się ponowne głosowanie.
5. W ponownym głosowaniu wyboru dokonuje się spośród dwóch kandydatów, którzy w pierwszym głosowaniu otrzymali kolejno największą liczbę głosów. Jeżeli którykolwiek z tych dwóch kandydatów wycofa zgodę na kandydowanie, utraci prawo wyborcze lub umrze, w jego miejsce do wyborów w ponownym głosowaniu dopuszcza się kandydata, który otrzymał kolejno największą liczbę głosów w pierwszym głosowaniu. W takim przypadku datę ponownego głosowania odracza się o dalszych 14 dni.
6. Na Prezydenta Rzeczypospolitej wybrany zostaje kandydat, który w ponownym
głosowaniu otrzymał więcej głosów.
7. Zasady i tryb zgłaszania kandydatów i przeprowadzania wyborów oraz warunki
ważności wyboru Prezydenta Rzeczypospolitej określa ustawa.
Art. 128.
1. Kadencja Prezydenta Rzeczypospolitej rozpoczyna się w dniu objęcia przez niego urzędu.
2. Wybory Prezydenta Rzeczypospolitej zarządza Marszałek Sejmu na dzień przypadający
nie wcześniej niż na 100 dni i nie później niż na 75 dni przed upływem kadencji urzędującego Prezydenta Rzeczypospolitej, a w razie opróżnienia urzędu Prezydenta Rzeczypospolitej - nie później niż w czternastym dniu po opróżnieniu urzędu, wyznaczając datę wyborów na dzień wolny od pracy przypadający w ciągu 60 dni od dnia zarządzenia wyborów.
Art. 129.
1. Ważność wyboru Prezydenta Rzeczypospolitej stwierdza Sąd Najwyższy.
2. Wyborcy przysługuje prawo zgłoszenia do Sądu Najwyższego protestu przeciwko
ważności wyboru Prezydenta Rzeczypospolitej na zasadach określonych w ustawie.
3. W razie stwierdzenia nieważności wyboru Prezydenta Rzeczypospolitej przeprowadza się nowe wybory, na zasadach przewidzianych w art. 128 ust. 2 dla przypadku opróżnienia urzędu Prezydenta Rzeczypospolitej.
Art. 130.
Prezydent Rzeczypospolitej obejmuje urząd po złożeniu wobec Zgromadzenia Narodowego
następującej przysięgi: "Obejmując z woli Narodu urząd Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, uroczyście przysięgam, że dochowam wierności postanowieniom Konstytucji,
będę strzegł niezłomnie godności Narodu, niepodległości i bezpieczeństwa Państwa, a dobro Ojczyzny oraz pomyślność obywateli będą dla mnie zawsze najwyższym nakazem".
Przysięga może być złożona z dodaniem zdania "Tak mi dopomóż Bóg".
Art. 131.
1. Jeżeli Prezydent Rzeczypospolitej nie może przejściowo sprawować urzędu, zawiadamia o tym Marszałka Sejmu, który tymczasowo przejmuje obowiązki Prezydenta Rzeczypospolitej. Gdy Prezydent Rzeczypospolitej nie jest w stanie zawiadomić Marszałka Sejmu o nie-możności sprawowania urzędu, wówczas o stwierdzeniu przeszkody w sprawowaniu urzędu przez Prezydenta Rzeczypospolitej rozstrzyga Trybunał Konstytucyjny na wniosek Marszałka Sejmu. W razie uznania przejściowej niemożności sprawowania urzędu przez Prezydenta Rzeczypospolitej Trybunał Konstytucyjny powierza Marszałkowi Sejmu tymczasowe wykonywanie obowiązków Prezydenta Rzeczypospolitej.
2. Marszałek Sejmu tymczasowo, do czasu wyboru nowego Prezydenta Rzeczypospolitej,
wykonuje obowiązki Prezydenta Rzeczypospolitej w razie:
1) śmierci Prezydenta Rzeczypospolitej,
2) zrzeczenia się urzędu przez Prezydenta Rzeczypospolitej,
3) stwierdzenia nieważności wyboru Prezydenta Rzeczypospolitej lub innych przyczyn nieobjęcia urzędu po wyborze,
4) uznania przez Zgromadzenie Narodowe trwałej niezdolności Prezydenta Rzeczypospolitej do sprawowania urzędu ze względu na stan zdrowia, uchwałą podjętą większością co najmniej 2/3 głosów ustawowej liczby członków Zgromadzenia Narodowego,
5) złożenia Prezydenta Rzeczypospolitej z urzędu orzeczeniem Trybunału Stanu.
3. Jeżeli Marszałek Sejmu nie może wykonywać obowiązków Prezydenta Rzeczypospolitej,
obowiązki te przejmuje Marszałek Senatu.
4. Osoba wykonująca obowiązki Prezydenta Rzeczypospolitej nie może postanowić
o skróceniu kadencji Sejmu.
Art. 132.
Prezydent Rzeczypospolitej nie może piastować żadnego innego urzędu ani pełnić żadnej funkcji publicznej, z wyjątkiem tych, które są związane ze sprawowanym urzędem.
Art. 133.
1. Prezydent Rzeczypospolitej jako reprezentant państwa w stosunkach zewnętrznych:
1) ratyfikuje i wypowiada umowy międzynarodowe, o czym zawiadamia Sejm i Senat,
2) mianuje i odwołuje pełnomocnych przedstawicieli Rzeczypospolitej Polskiej w innych państwach i przy organizacjach międzynarodowych,
3) przyjmuje listy uwierzytelniające i odwołujące akredytowanych przy nim
przedstawicieli dyplomatycznych innych państw i organizacji międzynarodowych.
2. Prezydent Rzeczypospolitej przed ratyfikowaniem umowy międzynarodowej może zwrócić się do Trybunału Konstytucyjnego z wnioskiem w sprawie jej zgodności z Konstytucją.
3. Prezydent Rzeczypospolitej w zakresie polityki zagranicznej współdziała z Prezesem
Rady Ministrów i właściwym ministrem.
Art. 134.
1. Prezydent Rzeczypospolitej jest najwyższym zwierzchnikiem Sił Zbrojnych
Rzeczypospolitej Polskiej.
2. W czasie pokoju Prezydent Rzeczypospolitej sprawuje zwierzchnictwo nad Siłami
Zbrojnymi za pośrednictwem Ministra Obrony Narodowej.
3. Prezydent Rzeczypospolitej mianuje Szefa Sztabu Generalnego i dowódców rodzajów
Sił Zbrojnych na czas określony. Czas trwania kadencji, tryb i warunki odwołania przed jej upływem określa ustawa.
4. Na czas wojny Prezydent Rzeczypospolitej, na wniosek Prezesa Rady Ministrów,
mianuje Naczelnego Dowódcę Sił Zbrojnych. W tym samym trybie może on Naczelnego Dowódcę Sił Zbrojnych odwołać. Kompetencje Naczelnego Dowódcy Sił Zbrojnych i zasady jego podległości konstytucyjnym organom Rzeczypospolitej Polskiej określa ustawa.
5. Prezydent Rzeczypospolitej, na wniosek Ministra Obrony Narodowej, nadaje określone w ustawach stopnie wojskowe.
6. Kompetencje Prezydenta Rzeczypospolitej, związane ze zwierzchnictwem nad Siłami Zbrojnymi, szczegółowo określa ustawa.
Art. 135.
Organem doradczym Prezydenta Rzeczypospolitej w zakresie wewnętrznego i zewnętrznego
bezpieczeństwa państwa jest Rada Bezpieczeństwa Narodowego.
Art. 136.
W razie bezpośredniego, zewnętrznego zagrożenia państwa Prezydent Rzeczypospolitej,
na wniosek Prezesa Rady Ministrów, zarządza powszechną lub częściową mobilizację
i użycie Sił Zbrojnych do obrony Rzeczypospolitej Polskiej.
Art. 137.
Prezydent Rzeczypospolitej nadaje obywatelstwo polskie i wyraża zgodę na zrzeczenie
się obywatelstwa polskiego.
Art. 138.
Prezydent Rzeczypospolitej nadaje ordery i odznaczenia.
Art. 139.
Prezydent Rzeczypospolitej stosuje prawo łaski. Prawa łaski nie stosuje się do osób
skazanych przez Trybunał Stanu.
Art. 140.
Prezydent Rzeczypospolitej może zwracać się z orędziem do Sejmu, do Senatu lub
do Zgromadzenia Narodowego. Orędzia nie czyni się przedmiotem debaty.
Art. 141.
1. W sprawach szczególnej wagi Prezydent Rzeczypospolitej może zwołać Radę
Gabinetową. Radę Gabinetową tworzy Rada Ministrów obradująca pod przewodnictwem
Prezydenta Rzeczypospolitej.
2. Radzie Gabinetowej nie przysługują kompetencje Rady Ministrów.
Art. 142.
1. Prezydent Rzeczypospolitej wydaje rozporządzenia i zarządzenia na zasadach określonych w art. 92 i art. 93.
2. Prezydent Rzeczypospolitej wydaje postanowienia w zakresie realizacji pozostałych
swoich kompetencji.
Art. 143.
Organem pomocniczym Prezydenta Rzeczypospolitej jest Kancelaria Prezydenta
Rzeczypospolitej. Prezydent Rzeczypospolitej nadaje statut Kancelarii oraz powołuje
i odwołuje Szefa Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej.
Art. 144.
1. Prezydent Rzeczypospolitej, korzystając ze swoich konstytucyjnych i ustawowych
kompetencji, wydaje akty urzędowe.
2. Akty urzędowe Prezydenta Rzeczypospolitej wymagają dla swojej ważności podpisu Prezesa Rady Ministrów, który przez podpisanie aktu ponosi odpowiedzialność przed Sejmem.
3. Przepis ust. 2 nie dotyczy:
1) zarządzania wyborów do Sejmu i Senatu,
2) zwoływania pierwszego posiedzenia nowo wybranych Sejmu i Senatu,
3) skracania kadencji Sejmu w przypadkach określonych w Konstytucji,
4) inicjatywy ustawodawczej,
5) zarządzania referendum ogólnokrajowego,
6) podpisywania albo odmowy podpisania ustawy,
7) zarządzania ogłoszenia ustawy oraz umowy międzynarodowej w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej,
8) zwracania się z orędziem do Sejmu, do Senatu lub do Zgromadzenia Narodowego,
9) wniosku do Trybunału Konstytucyjnego,
10) wniosku o przeprowadzenie kontroli przez Najwyższą Izbę Kontroli,
11) desygnowania i powoływania Prezesa Rady Ministrów,
12) przyjmowania dymisji Rady Ministrów i powierzania jej tymczasowego pełnienia
obowiązków,
13) wniosku do Sejmu o pociągnięcie do odpowiedzialności przed Trybunałem Stanu członka Rady Ministrów,
14) odwoływania ministra, któremu Sejm wyraził wotum nieufności,
15) zwoływania Rady Gabinetowej,
16) nadawania orderów i odznaczeń,
17) powoływania sędziów,
18) stosowania prawa łaski,
19) nadawania obywatelstwa polskiego i wyrażania zgody na zrzeczenie się
obywatelstwa polskiego,
20) powoływania Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego,
21) powoływania Prezesa i Wiceprezesa Trybunału Konstytucyjnego,
22) powoływania Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego,
23) powoływania prezesów Sądu Najwyższego oraz wiceprezesów Naczelnego Sądu Administracyjnego,
24) wniosku do Sejmu o powołanie Prezesa Narodowego Banku Polskiego,
25) powoływania członków Rady Polityki Pieniężnej,
26) powoływania i odwoływania członków Rady Bezpieczeństwa Narodowego,
27) powoływania członków Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji,
28) nadawania statutu Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej oraz powoływania
i odwoływania Szefa Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej,
29) wydawania zarządzeń na zasadach określonych w art. 93,
30) zrzeczenia się urzędu Prezydenta Rzeczypospolitej.
Art. 145.
1. Prezydent Rzeczypospolitej za naruszenie Konstytucji, ustawy lub za popełnienie
przestępstwa może być pociągnięty do odpowiedzialności przed Trybunałem Stanu.
2. Postawienie Prezydenta Rzeczypospolitej w stan oskarżenia może nastąpić
uchwałą Zgromadzenia Narodowego, podjętą większością co najmniej 2/3 głosów
ustawowej liczby członków Zgromadzenia Narodowego na wniosek co najmniej 140 członków Zgromadzenia Narodowego.
3. Z dniem podjęcia uchwały o postawieniu Prezydenta Rzeczypospolitej w stan
oskarżenia przed Trybunałem Stanu sprawowanie urzędu przez Prezydenta Rzeczypospolitej
ulega zawieszeniu. Przepis art. 131 stosuje się odpowiednio.

Wiersz o chłopcach z plakatów

2010-05-31T23:18:00.000+02:00

Nie mogłem się oprzeć... :-)

Wiersz o chłopcach z plakatów

Chłopcy! Zejdźcie z plakatów.
Idźcie wy chłopcy do domu.
A bo to wasza zabawa
Potrzebna chłopcy komu?

Czyście spytali dzieci?
Czy któryś z was się odważył?
Zapytać, co one czują,
Gdy wam ktoś maźga po twarzy?

Gdy wam na czołach gwiazdy,
A na policzkach skazy,
Kiedy przy waszych nazwiskach
Piszą brzydkie wyrazy...

A może one się wstydzą
Ojcom Wagi Państwowej
Powiedzieć, że wolą na ryby
I że chcą waty cukrowej?

Chłopcy! Zejdźcie z plakatów.
Zdejmijcie z broni bagnet,
Wróćcie do swoich dziewczyn,
Powiedzcie im, że są ładne.

A nie, że "... białe...", że "...czarne...",
Że "... Wielka Rodzina Polaków...",
Że "...Wspólny Dom...", że "...Ojczyzna...",
Obierzcie chłopcy ziemniaków,

Napijcie się chłopcy mleka
(Stoi na półce z miodem)
Zajmijcie się chłopcy sobą
Po co od razu narodem?

Artur Andrus
(wrzesień 2000 - w czasie kampanii wyborczej)

Zajrzyj konieczmie - Muzeum utracone

2010-05-22T20:04:00.000+02:00

To nowa inicjatywa. Ale tylko jej przyklasnąć! Jeśli ktoś może pomóc, to wiem, że każda pomoc jest mile widziana!

MUZEUM UTRACONE

Panie Waldku, pan się nie boi? Czyli post „w międzyczasie”

2010-05-20T16:48:00.000+02:00

Będąc kilka dni temu w moim rodzinnym mieście postanowiłem wziąć zaświadczenie zezwalające na głosowanie w mieście mojego stałego pobytu.
Spotkałem się także z moją córką, która po raz pierwszy w życiu będzie mogła wybierać.
Siedząc sobie przy piwie rozmawialiśmy m.in. o najbliższych wyborach prezydenckich. W trakcie rozmowy z ust córki padło sakramentalne – „Na kogo będziesz głosował?”
Bez zastanowienia, z biegu wyrwało mi się „Oczywiście na Komor…” Na szczęście nie skończyłem.
Zgodnie z prawdę powiedziałem córce, że nie będę tym razem głosował. Nie będę, bo stare przysłowie (bodaj arabskie) mówi, że „jeśli ktoś powtórzy ci po raz trzeci, żeś osioł, to idź i kup sobie siodło”. Ja słyszałem, że jestem głupcem już dwa razy, a mam nadzieję nie nadawać się pod siodło.
Moje głosowanie byłoby wyborem między większym złem a większym złem. A taki głupi, to ja już nie jestem.
Zaświadczenia nie wziąłem, nie będzie kusiło.
Córa nie wie, na kogo, więc zrobiliśmy sobie przegląd kandydatów. Wyszło nieciekawie, bo z sumowania wad i zalet wyszło, że jedynym politykiem, na którego warto głosować jest Waldemar Pawlak. Pragmatyzm. Ale aż tak pragmatyczni nie jesteśmy ani ja, ani ona.
Odsercowa przyjaciółka chce głosować na Komorowskiego, ale albo jej to wyperswaduję, albo pojedziemy wcześniej na urlop…
W każdym bądź razie na dzień 20 maja br. wyszło tak:
1. Bogusław Ziętek – jego poglądy są dokładnie odwrotne niż moje. Jeśli ktoś mi proponuje, że bezrobotny ma otrzymywać 68% średniego wynagrodzenia a gospodarka ma być niemal w całości państwowa, jeśli mam płacić na stocznie, huty, kopalnie i kolej, to mnie się scyzoryk w kieszeni otwiera.
2. Andrzej Lepper – odpada – brak choćby jednego plusa.
3. Kornel Morawiecki – brak jakiegokolwiek znaczenia w polityce, a jeden z chlubną przeszłością już prezydentował.
4. Janusz Korwin-Mikke – jeden minus, ale długości pasa startowego – zeszmacenie się w sojuszu z pkt. 2.
5. Marek Jurek – na emigrację jestem raczej za stary, no i obawiam się radykałów spod każdego znaku.
6. Grzegorz Napieralski – komu nie? Komunie! Ot tak, z założenia.
7. Andrzej Olechowski – no ładny on, może nawet wyższy niż Kohl czy Obama. Poglądy jak na kogoś ze stażem w PRL nawet liberalne. Ale nie sprawdził się w polityce, nie znalazł swojego miejsca, „pojawia się i znika”. I tak do końca nie wiem, czego się mam po nim spodziewać.
8. Jarosław Kaczyński – mam dobrą pamięć, nie dam się nabrać na nowy image.
9. Bronisław Komorowski – kto zapomniał, co chce zrobić PO ze stanowiskiem prezydenta RP, ten niech poczyta tutaj. PO to partia, która nie dotrzymała ŻADNEJ obietnicy wyborczej. W czasie sprawowania władzy nie zrobiła NIC ze swojego programu z wyborów parlamentarnych. A to przecież kandydat PO.
10. Waldemar Pawlak – to kandydat idealny. Nikt, tak jak on nie potrafi lawirować w meandrach polskiej polityki. Przez 20 lat trwania przy rządowo-sejmowym żłobie nabrał ogłady. Czysty pragmatyk. Przeprowadzić zamach stanu i nie odsiedzieć za to nawet dnia. Mało, dalej jest u władzy. Obrzydliwe.

O anarchii – na tak. A może na nie?

2010-04-30T21:05:00.000+02:00

Dziś trochę inaczej, bez definicji, bez powoływania się na literaturę, autorytety. Bardzo na serio. Bo to temat bardzo poważny.
Wywołany do tablicy (tutaj) stwierdzę prosto z mostu – ANARCHIA JEST NAJLEPSZYM WYMYŚLONYM PRZEZ CZŁOWIEKA USTROJEM. Nie będę tutaj wnikał w poszczególne typy, podtypy, kategorie itd. Rozumiem ustrój anarchistyczny najprościej – dosłownie z greki – „bez władzy”. Dla mnie anarchia to ustrój, w którym wszyscy są równi, wolni, solidarni. Środki produkcji są wspólne, władza, jako taka, nie istnieje. Nie istnieje też państwo (wraz z jego instytucjami przymusu).
Piękne. Idealne.
I dlatego, że jest to ustrój idealny, jest ustrojem utopijnym. I tu w zasadzie można byłoby zakończyć dywagacje na temat anarchii. Ale pójdźmy dalej.
1. By coś było idealne, musi być zbudowane z idealnych elementów. Zgoda? Społeczeństwo (każde społeczeństwo) tworzą ludzie. Aby społeczeństwo było idealne, musi być zbudowane z idealnych obywateli (idealnych ludzkich jednostek). Ludzie idealni nie są i najprawdopodobniej nigdy nie będą. Nie są idealni, nie są nawet równi. Jedni są mądrzejsi, inni głupsi. Jedni słabi i niezaradni, inni przedsiębiorczy i inteligentni. Jedni wnoszą do społeczeństwa coś nowego, inni tylko konsumują. Jedni posiadają wysoką świadomość społeczną, innych interesuje wyłącznie własny pępek. Niektórzy są po prostu aspołeczni. Idąc dalej – jedni są zdrowi, inni są chorzy. Są też tacy, którzy z powodu swej choroby są dla społeczeństwa niebezpieczni. A przecież nie chcemy, by jednostki takie przebywały na wolności. Kto ma decydować, czy powinny być one leczone pod przymusem?
2. Z założenia – w społeczeństwie anarchistycznym aparat przymusu nie powinien istnieć. Jak sobie wyobrazić życie bez policji? Jakoś (może z powodu ograniczoności umysłu) nie wyobrażam sobie ludzkości bezgrzesznej. Chyba, że biologicznie zmodyfikowaną. Oczywiście zmodyfikowaną dobrowolnie. Ale taka modyfikacja przeprowadzona dobrowolnie? Bo przecież w imię życia bezgrzesznego i wolnego nie trzeba będzie nikogo przymuszać do zmian, prawda? A jeśli uznamy, że aparat policji jest potrzebny, to mamy odstępstwo od wzorca.
3. Co zrobić z jednostkami aspołecznymi, indywidualistami, którzy chcą „mieć co innego”, więcej, mniej, nie chcą pracować dla dobra wspólnego we wspólnych PGR-ach, kołchozach, sowchozach, spółdzielniach? Wolą żyć na marginesie społeczeństwa lub całkiem poza niem? Co z artystami? Też mają tworzyć „dla dobra wspólnego”? Ile? 12 obrazów dużych lub 24 małe? 2 powieści, 24 wiersze? Przymus pracy wyklucza indywidualną wolność. Kto ma wyznaczać normy? W oparciu o co? Wolność pod przymusem?
Czy w wolnym społeczeństwie anarchistycznym znajdą się jednostki, które będą chciały same i dobrowolnie wykonywać prace „brudne”?
4. Dopóki nie staniemy się jednakodobrąijednakoświadomąmasą ktoś musi wprowadzić tę urawniłowkę. W imię wyższych celów – chwilowo wszystkich za pysk? Już raz to przerabialiśmy. Nie wypaliło. Orwell i kilku innych wciąż ostrzega…
Czy może ogólnoświatowa rewolucja? Taki „bój to jest nasz ostatni… gdy związek nasz bratni… Obłudzie zdzierców, rządom kata, wyzwania zgodnie rzucim krzyk”? Tylko kto nam powie, że właśnie jesteśmy w raju?
Jak wprowadzić ten ustrój? Jednocześnie na całym świecie. Inaczej się moim zdaniem nie da. A to jest chyba niemożliwe. Bo jak ma istnieć państwo(?) – przecież odrzucamy państwo – które bez wojska i jego dowódców stawi opór sąsiednim państwom? Czy w ogóle jest możliwe współistnienie „państw” anarchistycznych i państw o innych ustrojach? Moim zdaniem nie. A co z państwami wyznaniowymi? Co z wyznaniowymi społeczeństwami?
5. Myślę sobie, że gdyby anarchizm był modelem osiągalnym dla ludzkości, zostalibyśmy na tym poziomie (bo dla przypomnienia – jako ludzkość już przez to raz przechodziliśmy).
Postęp ludzkości to postęp dokonywany dzięki wybitnym, myślącym inaczej jednostkom, płynącym pod prąd, myślącym wbrew. Nie przez jednakowytłumjednakowomyślącychludzi.

Herbert Zbigniew
Sprawozdanie z raju

W raju tydzień pracy trwa trzydzieści godzin
Pensje są wyższe ceny stale zniżkują
Praca fizyczna nie meczy (wskutek mniejszego przyciągania)
Rabanie drzewa to tyle co pisanie na maszynie
Ustrój społeczny jest trwały a rządy rozumne
Naprawdę w raju jest lepiej niż jakimkolwiek kraju

Na początku miało być inaczej-
Świetliste kręgi chóry i stopnie abstrakcji
Ale nie udało się oddzielić dokładnie
Ciała od duszy i przychodziła tutaj
Z kropla sadła nitka mięsni
Trzeba było wyciągnąć wnioski
Zmieszać ziarno absolutu z ziarnem gliny
Jeszcze jedno odstępstwo od doktryny ostatnie odstępstwo
Tylko Jan to przewidział: zmartwychwstaniecie ciałem

Boga oglądają nieliczni
Jest tylko dla tych z czystej pneumy
Reszta słucha komunikatów o cudach i potopach
Z czasem wszyscy beda oglądali Boga
Kiedy to nastąpi nikt nie wie

Na razie w sobotę o dwunastej w południe
Syreny ryczą słodko
I z fabryk wychodzą niebiescy proletariusze
Pod pacha niosą niezgrabne swe skrzydła jak skrzypce

Na pewnych Polaków...

2010-04-15T22:22:00.000+02:00

- Patrz, Piłsudski, na nas z nieba! -
raz Polak skandował.
I popatrzył nań Piłsudski,
i się zwymiotował.

Za poetą Moim Ukochanym

SŁOWO SIĘ RZEKŁO, KOBYŁKA U PŁOTA

2010-04-09T20:25:00.000+02:00

1.Otworzona i doczytana do połowy książka
2.Dzisiejsza GW pachnąca drukiem (jak ja lubię ten zapach)
3.Aukcje Allegro – pobudzające potrzebę posiadania…
4.Konieczność dokształcenia się – permanentna konieczność, którą uzmysławiam sobie za każdym razem, kiedy nie chcę czegoś robić. W końcu wyjazd za niedługo, a tu luki w pamięci…
5.Trochę mnie głowa boli a i gardło też…

Wszystko staje się nagle ważniejsze, przyjemniejsze. Ale nic to, trzeba iść po kobyłkę, słowo się rzekło.
Pytanie tylko, czy po oddaniu kobyłki warto iść dalej w pisaniu tego bloga? Jeśli tak, to w którą stronę? Za moment cel powstania tego bloga zostanie osiągnięty. Trzeba tylko czekać. Zmiana art. 256 Kk jest już kwestią czasu, jeszcze kilku przepychanek. Zmiana ta zaowocuje wywaleniem przedmiotów ze swastykami itp. z aukcji internetowych, Mein Kampf także nie pojawi się na półkach księgarń. A przecież to właśnie leżało u podstaw powstania mojego bloga.
Oczywiście w tzw. międzyczasie poruszałem inne sprawy, ale są bardzo dobre blogi i portale tematyczne. Czy mój blog wnosi coś nowego?
Blogiem politycznym mój blog raczej nie będzie (chyba już kiedyś pisałem, gdzie mam uprawianie polityki), popularno-naukowym także nie (brak głębszej, usystematyzowanej wiedzy z jakiejkolwiek ciekawszej dziedziny). Do publicznego wylewania żółci się zdecydowanie nie nadaję. Hobbystycznym – sam się uśmiałem.
Mógłbym oczywiście iść po linii najmniejszego oporu i pojechać z kilkoma postami nt. stosunków polsko – niemieckich. Steinbach z wizytą w Rumii – przecież aż się prosi, by ogłosić na blogu, że funduję 6 kop jaj oraz nagrody dla każdego, kto trafi ją jajem powyżej pasa. Ba, mógłbym nawet iść dalej i ufundować cotygodniowe paczki dla kogoś, kto uwolni nas na zawsze od obrazu tej prosiakowatej blondynki. Ale to byłoby już nawoływanie do przestępstwa. Dlatego ja takiej nagrody nie funduję!
Właściwie co tydzień można byłoby coś skrobnąć na temat Rosji, Litwy, UE itd. Na temat naszych tzw. polityków można pisać w nieskończoność 3 x dziennie. Tylko po co? Nie czuję w sobie potrzeby porywania tłumów, publicznego uzewnętrzniania myśli też raczej już nie.

Coraz modniejsze staje się puentowanie dowcipem. Inni opowiadają gorsze, więc tutaj nie mam się czego bać. A, że z brodą? Ja też z brodą…

Na egzaminie wstępnym na prawo odbywa się rozmowa kwalifikacyjna. Zdaje młoda, ładna dziewczyna. Egzaminator – człek już z lekka w latach – pyta:
- Kto jest przewodniczącym NBP?
- Nie wiem - odpowiada dziewczę.
- Kto jest ministrem finansów?
- Nie wiem – odpowiada niezmieszana dziewczyna.
- A kto jest prezydentem Rzeczypospolitej!? – pyta zdziwiony egzaminator.
- Nie mam pojęcia – odpowiada dziewczyna.
- Skąd ty dziecko przyjechałaś?
- Ze wsi Psiewów w Bieszczadach.
Egzaminator zdjął okulary, popatrzył na dziewczynę uważniej, podszedł do okna i szepnął do siebie…
- Może by rzucić to wszystko w cholerę i spieprzyć w Bieszczady?

PS. Zapraszam na „Zmyślenia” – tam ciekawiej :-)

ŚWIĘTA, ŚWIĘTA I ZNÓW ŚWIĘTA...?

2010-03-30T15:25:00.000+02:00

No i się stało...
Słowo się rzekło, kobyłka u płota. Co prawda ledwie żywa, albo raczej prawie nieżywa. Jednak jeszcze dychająca. Kobyłkę trzeba reanimować i z obietnic się wywiązać.
Ale w tygodniu przedświątecznym poruszać jakieś poważne sprawy? Toż to czas kraszenia jaj, smażenia bab, słuchania mazurków i pieczenia polonezów (lub na odwrót).
Raczej trzeba by jakiegoś baranka, kurczaczka i życzenia dyngusowe a nie straszyć anarchizmem czy rozprawiać się z monarchizmem.
Dlatego, wychodząc z założenia, że byłoby sporym obciachem składać na blogu życzenia wielkanocne zaraz nad bożonarodzeniowymi, pomilczę jeszcze z tydzień:-) A po Świętach, bez jaj, z obietnic się wywiążę:-)

2009-12-22T10:11:00.000+01:00

W ŚWIĘTA LUDZKICH ŻYCZLIWOŚCI
ZAŁAGODZEŃ I PRZYBLIŻEŃ
PO PIERWSZE ZDROWIA
PO DRUGIE SZCZĘŚCIA
PO TRZECIE: JAK WYŻEJ:)

O demokracji, wolności, tolerancji i innych pierdołach

2009-12-09T14:00:00.000+01:00

„A wolność to nie jest port, nie adres i nie przystań.
Wolność, to ona po to może być, żeby z niej czasem nie skorzystać.”
Poniedzielski

Na początek kilka faktów...

Włochy. Ze względu na to, że wśród ponad 100 uczniów zespołu szkół koło Rieti w środkowych Włoszech jest troje muzułmanów, zrezygnowano tam całkowicie z wszelkich elementów symboliki Bożego Narodzenia. Nie pozwolono nawet na umieszczenie gwiazdy na szkolnej choince.
Europejski Trybunał Praw Człowieka w Strasburgu nakazał państwu włoskiemu wypłacenie odszkodowania Soile Lautsi, Finki z włoskim obywatelstwem. Rząd Włoch ma jej zapłacić 5 tys. euro za „straty moralne”. A te „straty” to widok zawieszone w klasach krzyży, które – jak uznali sędziowie – naruszają prawo kobiety do wychowania dzieci zgodnie z własnymi przekonaniami. Według Trybunału wieszanie krzyży w szkole narusza prawa człowieka, a konkretnie prawo do edukacji oraz prawo do wolności sumienia, wyznania i religii. Wyrok precedensowy, który spowodować może zdjęcie krzyży ze ścian szkół, przedszkoli, instytucji publicznych w wielu chrześcijańskich krajach Europy.

Wielka Brytania. Pielęgniarce Shirley Chaplin zagrożono postępowaniem dyscyplinarnym za to, że otwarcie dawała wyraz swoim przekonaniom religijnym, nosząc na szyi krzyżyk.
Z komisji adopcyjnej w Northamptonshire została usunięta lekarka – chrześcijanka dr Sheila Matthews, która pełniła w niej funkcję doradcy medycznego. Zwolnienie nastąpiło po tym, jak poprosiła, aby zezwolono jej na wstrzymanie się od głosu w sprawie rekomendacji adopcji dzieci przez pary homoseksualne. Lekarka uznała, że ze względu na przekonania zawodowe oraz religijne nie może rekomendować umieszczenia dzieci w domach partnerów tej samej płci, gdyż nie leży to w najlepszym interesie dzieci.

Szwajcaria. Z inicjatywy Szwajcarskiej Partii Ludowej zorganizowane zostało referendum w sprawie zakazu budowy minaretów. Szwajcarska Partia Ludowa argumentowała ona, że minarety symbolizują ideologiczny sprzeciw wobec szwajcarskiego porządku prawnego i postępującą islamizację kraju. W 2008 w ramach akcji „stop minaretom” SVP zebrała ponad 113 tysięcy podpisów w sprawie organizacji referendum w tej kwestii. Według jednego z inicjatorów akcji minarety „symbolizowały pragnienie władzy oraz islam, zmierzający do ustanowienia prawnego i społecznego porządku zasadniczo sprzecznego z wolnościami zagwarantowanymi w konstytucji”. Ponad 57 proc. Szwajcarów poparło w referendum zakaz budowy minaretów. Tylko cztery kantony na 26 odrzuciły propozycję prawicowej Szwajcarskiej Partii Ludowej. Jego wynik doprowadzi do zmiany artykułu 72. konstytucji, regulującego stosunki państwo – kościoły. Minister spraw zagranicznych określiła inicjatywę jako „niebezpieczną dla polityki zagranicznej i stosunków Szwajcarii z innymi państwami”. Zaznaczyła, że może się ona przyczynić do pogorszenia stosunków z państwami muzułmańskimi. Parlament Szwajcarii orzekł, że propozycje ograniczają zagwarantowaną w konstytucji wolność religijną oraz naruszają Europejską Konwencję Praw Człowieka.

W mediach zawrzało. Jak to? Zabraniać mniejszościom zachowania zgodnego z ich religią i odwiecznymi zwyczajami w imię niezakłócania ciszy? A gdzie podstawowe wolności i swobody mniejszości?
Ksenofobia, klerykalizm, prawicowy populizm – kilka łagodnych określeń, od jakich zaroiły się fora dyskusyjne, prasa, media elektroniczne.
Po przeczytaniu i wysłuchaniu iluś tam dyskusji w ciągu tych kilku dni zgłupiałem. Sięgnąłem więc po definicje, bo doszedłem do wniosku, że albo ja jestem już kompletnym nieukiem (ksenofobem, prawicowym populistą, klerykałem itp. też) albo ktoś myli pojęcia. Zakładam, że myli wyłącznie z głupoty.

Demokracja (gr. demokratia „rządy ludu”, od wyrazów demos „lud” + krateo „rządzę”) - ustrój polityczny państwa, w którym źródło władzy stanowi wola większości obywateli, stanowiona przy poszanowaniu praw mniejszości.
WIĘKSZOŚĆ PRZY POSZANOWANIU MNIEJSZOŚCI A NIE ODWROTNIE.

Abstrahuję dziś od mniejszości innych niż religijne. Wszystkiego w jednym poście objąć nie sposób.

Prawem a nie obowiązkiem większości jest zgoda na ograniczenie swoich praw kosztem praw mniejszości. Bo w demokracji to większość stanowi prawo.
Mniejszość religijna w ŻADNYM WYPADKU nie może ograniczać praw religijnych większości. A podstawowym prawem religijnym jest prawo do publicznego manifestowania swych uczuć religijnych. Państwo, jako instytucja podległa obywatelowi, dla i przez niego powołana, nie ma w żadnym wypadku prawa do ograniczania swych obywateli w publicznym manifestowaniu ich uczuć religijnych.
Jeżeli uczucia religijne większości oraz i ich okazywanie drażni mniejszości tak bardzo, że sytuacja ta jest dla nich nie do zaakceptowania, to powiem wprost – niech do zamieszkania poszukają sobie innego miejsca na świecie. Bo sytuacja, kiedy DZIEWIĘĆDZIESIĘCIU SIEDMIU dzieciakom odbiera się prawo do obchodzenia w szkole swoich świąt, bo przeszkadza to TRZEM innym jest terroryzowaniem większości przez mniejszość a nie ochroną praw mniejszości.
Tak też się składa najczęściej, że do konfliktu dochodzi na linii styku kultury chrześcijańskiej i islamskiej. W krajach islamskich (generalnie wyznaniowych) nie ma problemu mniejszości, bo te są tępione, często wyżynane (dosłownie). Nie żądam oczywiście zasady równoważności w traktowaniu mniejszości wyznaniowych. W końcu uważam, że nasza kultura stoi znacznie wyżej niż islamska. Ale przypomnę tylko, że muzułmanie tam, gdzie stanowią mniejszość są gośćmi. A nie tyle dobrym wychowaniem, ile obowiązkiem gościa jest akceptowanie praw i obyczajów ustanowionych w domu gospodarza. Jeśli gospodarz uzna, że jego gość narusza zasady gościnności, to ma prawo nie tylko osobiście wyrzucić go z domu, ile nawet wezwać policję, by mu w tym pomogła. (To tak dla przypomnienia rozruchów w Paryżu.)
Jeśli ateista czy innowierca uznaje, że krzyż na szkolnej ścianie narusza jego prawa do wychowania dziecka w ateizmie, to powinien zabrać swoje dziecko ze szkoły, w której taki krzyż wisi i przenieść je do szkoły dla ateistów lub innowierców, a nie wymagać, by pozostali uczniowie, którzy być może chcą krzyża na ścianie, podporządkowali się woli jednego. O odszkodowaniu nie wspomnę.
Prawem większości jest takie kształtowanie ustroju społecznego i politycznego, by to jej żyło się dobrze. Jeżeli większości krzyż na ścianie szkoły, przedszkola czy instytucji jest potrzebnym, to jej prawem jest go tam powiesić.

W bezpośredniej demokracji obywatele Szwajcarii pokazali, że to oni są gospodarzami we własnym kraju. W najlepszej dotychczas wymyślonej formie rządów, jaką jest właśnie demokracja bezpośrednia, Szwajcarzy pokazali swojej władzy, że to oni są najważniejsi, że oni są podmiotem, że nie poddadzą się dyktatowi mniejszości, bez względu na to, jak będzie to odbierane w innych krajach.

DANTON

2009-11-25T10:42:00.000+01:00

Czasami warto dokładniej przejrzeć program TV, by znaleźć w nim takie perełki jak „Danton” A.Wajdy. (TV Kultura).
O tym genialnym filmie napisano chyba wszystko, rozłożono go na czynniki pierwsze pod względem dzieła artystycznego, jak i treści, zgodności z realiami czasów Wielkiej Rewolucji Francuskiej, dialogów itd… Jeśli ktoś jeszcze nie widział, to powinien koniecznie obejrzeć.
A mnie przypomniał, że Deklaracja Praw Człowieka i Obywatela (26 sierpnia 1789 r. , )mimo ponad 200 lat historii, nic nie straciła na aktualności. To taki na marginesie dyskusji o zmianach Konstytucji RP.

Deklaracja Praw Człowieka i Obywatela
Przedstawiciele ludu francuskiego, zebrani w Zgromadzeniu Narodowym, uznawszy, iż nieznajomość, zapomnienie lub pogarda dla praw człowieka to jedyne przyczyny publicznych nieszczęść i zepsucia rządów, postanowili ogłosić w uroczystej deklaracji naturalne, niezbywalne i święte prawa człowieka, aby owa deklaracja, stale przedstawiania wszystkim członkom społeczeństwa, przypominała im bez przerwy o ich prawach i ich obowiązkach; aby akty władzy ustawodawczej oraz władzy wykonawczej, mogąc być w każdej chwili porównanymi z celem wszelkich instytucji politycznych, były tym bardziej respektowane; aby żądania obywateli, oparte od tej pory na prostych i niezaprzeczalnych podstawach, służyły zawsze podtrzymaniu Konstytucji i szczęściu ogółu. W związku z tym Zgromadzenie Narodowe uznaje i ogłasza, w obecności i pod auspicjami Istoty Najwyższej, następujące prawa człowieka i obywatela:

Art. I. Ludzie rodzą się i pozostają wolnymi i równymi w prawach. Podstawą różnic społecznych może być tylko wzgląd na pożytek ogółu.
Art. II. Celem wszelkiego zrzeszenia politycznego jest utrzymanie przyrodzonych i niezbywalnych praw człowieka. Prawa te to: wolność, własność, bezpieczeństwo i opór przeciw uciskowi.
Art. III. Źródło wszelkiej władzy zasadniczo tkwi w narodzie. Żadne ciało, żadna jednostka nie może sprawować władzy, która by wyraźnie od narodu nie pochodziła.
Art. IV. Wolność polega na tym, że wolno każdemu czynić wszystko, co tylko nie jest ze szkodą drugiego, korzystanie zatem z przyrodzonych praw każdego człowieka nie napotyka innych granic, jak te, które zapewniają korzystanie z tych samych praw innych członków społeczeństwa. Granice te mogą być zakreślone tylko drogą ustawy.
Art. V. Ustawa ma prawo zakazywać tylko tego, co jest szkodliwe dla społeczeństwa. To, czego ustawa nie zakazuje, nie może być wzbronione i nikt nie może być zmuszonym do czynienia tego, czego ustawa nie nakazuje.
Art. VI. Ustawa jest wyrazem woli ogółu. Wszyscy obywatele mają prawo współdziałać osobiście lub przez swych przedstawicieli w tworzeniu ustaw. Prawo musi być jednakie dla wszystkich zarówno gdy chroni, jak też gdy karze. Wszyscy obywatele są równi w jego obliczu, wszyscy w równej mierze mają dostęp do wszystkich dostojeństw, stanowisk i urzędów publicznych, wedle swego uzdolnienia i bez żadnych innych preferencji, prócz ich osobistych zasług i zdolności.
Art. VII. Nikt nie może być oskarżonym, aresztowanym ani więzionym, poza wypadkami określonymi ściśle przez ustawę i z zachowaniem form przez nią przepisanych. Ktokolwiek będzie zabiegał o wydanie zarządzeń samowolnych, sam je wydawał, wykonywał lub ich wykonanie nakazywał, winien być karany; każdy jednak obywatel, wezwany czy ujęty w imię prawa obowiązany jest do natychmiastowego posłuszeństwa i staje się winnym w razie oporu.
Art. VIII. Ustawa winna przepisywać jedynie kary ściśle i oczywiście konieczne, nikt też nie może być karany inaczej, jak na mocy ustawy uchwalonej i publicznie w sposób ustawą przepisany przed popełnieniem przestępstwa ogłoszonej.
Art. IX. Ponieważ każdy aż do orzeczenia jego winy uważanym być musi za niewinnego, przeto, o ile zachodzi konieczność uwięzienia go, wszelkie środki, nie będące nieodzownymi do zabezpieczenia jego osoby, muszą być surowo ustawą wzbronione.
Art. X. Nikt nie powinien być niepokojony z powodu swych przekonań, nawet religijnych, byleby tylko ich objawianie nie zakłócało ustawą zakreślonego porządku publicznego.
Art. XI. Wolna wymiana myśli i poglądów jest jednym z najcenniejszych praw człowieka; każdemu obywatelowi zatem wolno przemawiać, pisać i drukować swobodnie z zastrzeżeniem, że za nadużycie tej wolności odpowiadać będzie w wypadkach, przewidzianych przez ustawę.
Art. XII. Zabezpieczenie praw człowieka i obywatela stwarza potrzebę władzy publicznej (aparatu przymusu), władza ta zatem jest ustanowioną ku pożytkowi ogółu, nie zaś dla korzyści osobistej tych, którym została powierzona.
Art. XIII. Celem utrzymania władzy publicznej i ponoszenia wydatków na administrację niezbędnym jest podatek powszechny; musi być on równo rozdzielony między wszystkich obywateli w miarę ich środków.
Art. XIV. Wszyscy obywatele mają prawo bezpośrednio lub przez swych przedstawicieli stwierdzać zachodzącą potrzebę podatku powszechnego, swobodnie zezwalać nań, jako też określać jego wysokość, wymiar, sposób ściągania oraz czas trwania.
Art. XV. Społeczeństwo ma prawo żądać od każdego urzędnika publicznego zdawania sprawy z jego czynności urzędowych.
Art. XVI. Społeczeństwo, w którym rękojmie praw człowieka nie są zabezpieczone ani podział władzy nie jest ustalony, nie ma Konstytucji.
Art. XVII. Ponieważ własność jest prawem nietykalnym i świętym, przeto nikt jej pozbawionym być nie może, wyjąwszy wypadki, gdy potrzeba ogółu, zgodnie z ustawą stwierdzona, niewątpliwie tego wymaga, a i to tylko pod warunkiem sprawiedliwego i uprzedniego odszkodowania.

Tak niewiele…

Łapy precz od prezydenta

2009-11-21T17:13:00.000+01:00

Dzisiejsza konferencja prasowa premiera D.Tuska była dla mnie zaskoczeniem. Mam po niej bardzo mieszane uczucia. Bo od dawna jestem za wprowadzeniem jednomandatowych okręgów wyborczych, zniesieniem Izby Wyższej i ograniczeniem ilości posłów w Izbie Niższej.
Jednak łapy precz od powszechnych wyborów prezydenta. Obecny premier RP chce, by prezydenta RP wybierało Zgromadzenie Narodowe. Chce mu także odebrać prawo veta.
To nie jest pomysł niedorzeczny – to pomysł obłudny i cyniczny. I to obłudny i cyniczny podwójnie, bo powoduje skutki krótko i długoterminowe, podobno dla dobra nas - obywateli. Ma zapewnić p.Tuskowi pewny wybór na prezydenta RP bez względu na to, jak będą się rozkładały nastroje społeczne przez najbliższy rok (do wyborów prezydenckich). PO tak czy siak do wyborów prezydenckich będzie miała większość w Sejmie i Senacie. Dlatego p.Tusk może być spokojny o elekcję, jeśli wyboru dokona Zgromadzenie Narodowe.
Po raz kolejny w RP chce zmieniać się sposób wybierania prezydenta pod konkretnego człowieka. Ale nie zapominajmy – o sposobie wyboru prezydenta RP decyduje Konstytucja RP. Dla tych, którzy zapomnieli – obywatele nie mają inicjatywy wprowadzenia zmian w konstytucji – nawet w drodze referendum.
Długoterminowe konsekwencje ograniczenia władzy prezydenckiej oraz bezpośredniego wyboru prezydenta to bardzo realne niebezpieczeństwo skupienia całej władzy wykonawczej i ustawodawczej w ręku jednej partii (w zasadzie jednej osoby). Takie skupienie może także bezpośrednio oddziaływać na władzę sądowniczą (poprzez nominacje). Szczególnie na obsadę personalną Trybunału Konstytucyjnego.

Tak – bardzo obawiam się skupienia tak szerokich prerogatyw w jednym ręku. Obawiam się nie tylko ograniczenia swobód obywatelskich, ale bezpośredniego wpływu na kierunki rozwoju i stanowienia prawa grup nacisku posiadających pieniądze.
Historia pokazała, że jest się o co bać.
No cóż, uważam, że każde skupienie i umocnienie władzy powoduje wzrost siły państwa, a to z kolei jest niebezpieczne dla obywateli. Mam przytoczyć dowody? Dobrze – tak na szybko – sprawa Janusza Lewandowskiego (były minister), Jacka Karnowskiego (prezydent Sopotu), Piotra Lewandowskiego i Michała Lorenca (Optimus), działalność CBA – obrzydliwa i perfidna.
Czy ktoś pamięta, że w RP jest DWANAŚCIE służb specjalnych? W sporze obywatel – państwo (ZUS, służba zdrowia czy US to też państwo) obywatel jest z gruntu na gorszej pozycji. Już teraz państwo posługuje się metodami podsłuchu (z roku na rok stosowanego szerzej), zakupu kontrolowanego, czy prowokacji. Aparat państwowy jest faktycznie poza kontrolą, dysponuje nieograniczonymi środkami finansowymi i technicznymi. Już dziś prawo bardziej chroni swoje interesy niż interesy (dobra) swoich obywateli – choćby surowość kar za przestępstwa fałszowania pieniędzy, przestępstwa podatkowe, czy obecnie pomysł karania więzieniem za handel w miejscach niedozwolonych.
Coraz częściej słyszy się głosy zmierzające do ograniczenia uprawnień kontrolnych zwykłych obywateli i dziennikarzy (ograniczenie dostępu do informacji). Coraz częściej słyszy się o planach ograniczenia dostępu do Internetu, licencjonowania użytkowników itp.

Dożyliśmy czasów, kiedy państwo obywatelskie zmieniło się ponownie w państwo partyjne. Od momentu, kiedy partie stały się utrzymankami państwa, ich działalność skupiła się wokół jednego – uzyskania jak największej liczby posłów w parlamencie. Nie dlatego, by móc rządzić dla dobra obywateli, ale po to, by uzyskać jak największe finansowanie z budżetu. Stąd niedorzeczne, nierealne obietnice przedwyborcze, o których zapomina się już w noc ogłoszeń wyników wyborów. Stąd niemożność wprowadzenia reform służby zdrowia, systemu emerytalnego, wymiaru sprawiedliwości, edukacji. Te działania byłyby niepopularne, a jako takie prowadziłyby do utraty elektoratu. A utrata elektoratu przekłada się na utratę władzy. Utrata władzy to utrata pieniędzy (przede wszystkim dla członków partii na dole). A jak uczył Niccolo Machiavelli „ludzie łatwiej zniosą śmierć ojca, niż stratę ojcowizny”.

Reasumując – łapy precz od wolnych wyborów, łapy precz od swobód obywatelskich. Domagajmy się ograniczenia uprawnień organów państwa. Pamiętajmy i domagajmy się rozszerzenia demokracji bezpośredniej. Nie dajmy sobie odebrać tego, co wywalczyliśmy.

2009-11-15T17:16:00.000+01:00

Nie wiem od czego dziś zacząć

Pierwszy temat to nasilenie aktywności grup neofaszystowskich w Polsce.
Zastanawia mnie dlaczego moje państwo nic nie robi by przeciwdziałać temu zjawisku.
1. Warszawa
2. Lublin
3. Warszawa

A drugi temat to post Wesołego Terrorysty i ta dyskusja

Dla tych, którzy zapomnieli po co polscy żołnierze giną w Afganistanie krótkie przypomnienie:

1. Afganistan - marzec 2001.
W Bamianie talibowie zniszczyli za pomocą ognia artyleryjskiego oraz środków wybuchowych dwa największe posągi Buddy (53- i 36-metrowy), gdyż uznali ich istnienie za sprzeczne z zasadami islamu. Te posągi miały ok. 1700 lat.

2. USA 11.09.2001

3. Bali 2.10.2002

4. Madryt 11.03.2009

5. Londyn 7.07.2005

6. Warszawa - ?

Trudne wyrazy, czyli już po Święcie

2009-11-12T18:28:00.000+01:00

Powiesiłem flagę, ale Prezydenta Wszystkich Polaków nie dałem rady wysłuchać. Marszałka goszczącego w moim mieście też nie. Mam odruch wymiotny, przepraszam.
Na widok maszerujących żołnierzy mam w tym roku uczucia mieszane. W duchu zgadzam się nawet z Beatą. Ale póki co głośno tego nie powiem, więc się nie czepiać.
Zawsze miałem się za patriotę. Wczoraj nie było czasu, ale dziś, kiedy sięgam wstecz (tak mnie wzięło na wspominki), zaczynam sobie zadawać pytania. Czym jest patriotyzm? Czy ja jestem patriotą? Czym różni się patriotyzm sprzed lat 90-ciu, 60-ciu, 20-tu i obecny. Czy w ogóle czymś się różni?
Ojciec kiedyś nauczyli:
"-Kto ty jesteś?
- Polak mały!
- Jaki znak twój?
- Orzeł biały."
Dalej też znam.
Proste! Było proste.
A dziś? Mogę powiedzieć, że moim znakiem stało się koło złotych gwiazd i jestem z tego dumny. Mimo tego flagi unijnej nie powiesiłem. Bo czy Europa została moją ojczyzną? Czy NATO stało się moją armią? Czy jestem gotowy bronić Europejczyków? Jeśli tak, to przed kim? Przed Amerykanami, Azjatami, Afrykanami?
Ja jeszcze nie. Ale mam nadzieję, że za kilkadziesiąt lat moje wnuki będą mogły mówić o sobie "jestem Europejczykiem" i nie będzie miało znaczenia, że są z Katowic, Lublina, Pragi, Mediolanu, Edynburga, Tallina czy Lwowa. Z drugiej strony bliższa jest mi dziś Florencja niż Koszalin, Praga niż Opole.
Nie, chyba nie jestem patriotą. Do kolejnych wyborów nie pójdę – mam głęboko w dupie głosowanie na mniejsze zło. Płacenie podatków omijam jak tylko mogę. Tzw. przywódców uważam za bandę karierowiczów, którzy interes tego państwa mają w dupie głębiej, niż ja mam wybory. Gdzie mają w takim razie interes obywateli?
Co najwyżej wpoiłem swoim dzieciom poczucie przynależności do narodu polskiego, a przynajmniej wydaje mi się, że wpoiłem. Bo, czy tak jest rzeczywiście, okaże się za kilka lat. Nie jestem też chrześcijaninem, a już na pewno nie katolikiem.
Tak, według obecnych kryteriów nie jestem patriotą.
Zaczynam oddzielać naród od państwa. Czy można kochać naród (jeżu jak to brzmi) nie kochając państwa?
Zaczynam gardzić aparatem państwowym. Samym państwem. A przecież sam dwadzieścia kilka lat temu dołożyłem maluśką cegiełkę, by to państwo było wolne.
Nie jestem patriotą! Bo do jakich ofiar dla mojego państwa jestem gotów?

Jestem kosmopolitą. Kosmopolita jest obywatelem świata, cały świat uważa za swoją ojczyznę, wszystkich ludzi za swoich braci. (Inna rzecz, że nie wszystkich braci musi kochać jednakowo.) Nie uznaje wyłączności narodowej i nie poczuwa się do współodpowiedzialności za losy własnego narodu.
Znów wpadka. Losy tego narodu coś jednak dla mnie znaczą! I jego historia też.

A może bliskie są mi idee internacjonalizmu? Bo może jestem patriotą z jakiegoś tam punktu widzenia. (Czy ludzi można podzielić na patriotów i nie-patriotów? Tak dychotomicznie?) Może tak. Po analizie definicji – chyba tak. Jestem internacjonalistą. Chciałbym, by wszystkie narody były równe, tak, jak wszyscy ludzie byli wolni i równi. Chciałbym, by wszystkie narody współpracowały itd.
Jestem więc kosmopolitycznym internacjonalistą, czy raczej internacjonalistycznym kosmopolitą?
A może jednak jestem także odrobinę patriotą? Takim, o którym pisał J.Tuwim w „Kwiatach polskich”. Cichutko, gdzieś na dnie szuflady, leży sobie moja własna Ojczyzna. Taka mała i taka moja. Czasem zapomniana, odkurzona kilka razy w roku. Kochana?

Brawo Poznań - czyli można (jak się chce)

2009-10-22T17:22:00.000+02:00

Dziś poznański sąd skazał za naruszenie praw autorskich księgarza Włodzimierza P. Kara jest tym razem niebagatelna bo 7500 zł.
Księgarz P. prowadził sprzedaż "Mein Kampf" w swojej księgarni internetowej.
Z powództwem wystąpił Kraj Związkowy Bawaria, który jest właścicielem praw autorskich do "Mein Kampf".
Tak wysoka kara nie dziwi, bo w 2006 r. księgarz został ukarany grzywną w wysokości 5000 zł w tej samej sprawie.
Przypomnę tylko, że wydawnictwo, które wydało Mein Kampf także zostało ukarane.
Natomiast krakowska księgarka, która w 2007 wyłożyła w swojej księgarni Mein Kampf między podręczniki szkolne została ukarana karą półrocznego więzienia w zawieszeniu na 2 lata oraz 600 złotych grzywny.
Można? Można!

W odpowiedzi

2009-10-20T14:28:00.000+02:00

Zbyt wiele znaków jak na jeden komentarz, stąd osobny post :-)

@ Mijka
Trzeba na trzeźwo :> W tym pół kłopotu, że trzeba na trzeźwo.

@Slawkas i po części Beata
Masz rację, czasu się nie cofnie. Można dziś tylko dywagować, czy 20 lat temu była szansa na odcięcie bezpieki i aparatu od koryt, sprawiedliwe osądzenie. Moim zdaniem była taka możliwość. Dziś temat byłby dawno zamknięty (podobnie jak sprawa "teczek"). Bo Beato o takich komuchach pisałem. Bycie czerwonym nie jest dla mnie tożsame z byciem komunistą.
Trzeba czekać aż stare wymrze. Edukować, edukować, edukować. Tłumaczyć, kim był i co zrobił Stalin, Lenin, Dzierżyński, Gomółka i Bierut, Mao, Che. Co zrobił Jaruzelski.

@ Beata
Uwielbiam czerwony kolor. Serio. Uwielbiam czerwone koszule, kamizelki w szkocką kratę, krawaty. W różnych odcieniach czerwonego.
Nie mam nic przeciwko ludziom, którzy są socjalistami. Czasami się łapię na tym, że poglądy na niektóre sprawy mam wręcz socjalistyczne.
Hasła Rewolucji Francuskiej są moimi hasłami. Hasła tak, ich realizacja nie.
Można być socjalistą, ale trudno mi uwierzyć, że ktoś świadomie jest komunistą. Bo chyba trzeba być ślepym, by nie widzieć, do czego doprowadza wprowadzanie komunizmu. Wszędzie, gdzie próbowano.
Dając przykład Iwińskiego pokazałem tylko obłudę dawnych aparatczyków, karierowiczów nomenklaturowych. Jestem jakoś dziwnie pewny, że nie darzysz życzliwością Millera czy Oleksego. Nie sądzę, że popierasz sposób myślenia Lenina, postępowanie Dzierżyńskiego, Che Guevary czy Mao.
Co do Jaruzelskiego – my go pewnie nie ocenimy obiektywnie. Nie mamy pełnego materiału dowodowego. Dla mnie wystarczy jednak to, co zrobił na Wybrzeżu czy w Czechosłowacji. Jeśli nawet interwencja ZSRR i sąsiadów była możliwa, to jako polski żołnierz miał obowiązek bronić swoich obywateli a nie do nich strzelać.

@ Beata i WT
Interwencja w Afganistanie? Powiem brutalnie. Wolę, by w końcu polscy żołnierze walczyli z Arabami tam, niż by terroryści arabscy podkładali bomby tutaj. Bo ja się nie oszukuję. To nie jest wojna o demokrację. Na lufach karabinów demokracji wprowadzić się nie da tam, gdzie jej nigdy nie było. A w państwach arabskich – w większości wyznaniowych – dla których demokracja jest czymś z gruntu obcym, jej wprowadzanie jest pozbawione sensu.
Afganistan, Irak, Pakistan itd. to wojna kultur. I to nie nasza kultura zaatakowała ich kulturę. To nie my zmuszamy ich do zmiany idealó, wyznania, sposobu życia. My wymagaliśmy tam tylko tolerancji. Ale to zbyt wiele dla wyznawców Allacha. Wojna między światem "chrześcijańskim" a muzułmańskim trwa od 2000 lat z niewielkimi przerwami. Przerwy te były wtedy, kiedy chrześcijanie mieli olbrzymią przewagę.
Uważam, że obecność żołnierzy „zachodu” (w tym oczywiście Polski) to właśnie obrona naszej cywilizacji. Nawet, jeśli nazwać to akcją prewencyjną, to ja się pod taką akcją podpisuję.
Gdyby klika lat przed 1939 r. posłuchano Piłsudskiego i przeprowadzono prewencyjnie uderzenie na Niemcy (wtedy były i czas i możliwości) nie byłoby koszmaru II wojny światowej.
Gdyby Francuzi chcieli umierać za Gdańsk, może Hitler nie napadłby na Polskę. Gdyby nie haniebny Układ monachijski… Itd.
z resztą "Si vis pacem, para bellum".

@ WT
„A kiedy nic już nie miałem
w mieście do roboty
Bo na większość poetów
skończył się tu popyt
Wsiadłem w auto i rzekłem
- Pora mi uciekać
Do tej Polski, gdzie jeszcze
kocha się człowieka
Tam, gdzie rowy przydrożne,
zabarwione mleczem
Zapraszają wędrowców:
Wstąpcie do miasteczek
…
W miasteczku pierwszym
zamknięty był jedyny hotel
Bo personel miał wolne
właśnie w tę sobotę
A w prywatnym mieszkaniu
drzwi otworzył blondyn
I zapytał mnie z miejsca
- Jakie masz poglądy?
- Sprawiedliwość i prawda
to jest dla mnie wszystko
Wtedy padła odpowiedź
- Zjeżdżaj, aktywisto!
…
W następnym domku z ogródkiem
miejski prokurator
Różom kolce przycinał.
Równo ciął sekator
Przywitałem się grzecznie
prosząc o mieszkanie
On zapytał mnie tylko
- Jakie masz pan zdanie?
- Sprawiedliwość i prawda
to jest dla mnie wszystko
Usłyszałem odpowiedź
- Odejdź, ekstremisto!
…
Solidny dom z pruskiej cegły,
siatką ogrodzony
I na bramie tabliczka
"Obcym wstęp wzbroniony"
A na ganku gospodarz
czerstwy jak bochenek
Wziął przywitał pytaniem
- Co najbardziej cenię?
- Sprawiedliwość i prawda
to jest dla mnie wszystko
- Burek, bierz miastowego, będzie widowisko!
…
A kiedy minął już miesiąc
w mej samotnej drodze
Gdzieś na szlaku zatrzymał
pojazd mój wędrowiec
Sprawiedliwość i prawda!
- rzekłem do rodaka
I był pierwszym, co spytał
- Dobrze, ale jaka?!
I podzielił się ze mną
chlebem i kłopotem
To był też easy rider,
tylko na piechotę”
K.Daukszewicz "Easy Rider"

A na drzewach zamiast liści winni wisieć komuniści

2009-10-19T16:04:00.000+02:00

Dzisiejszy post miał być spokojny, opanowany, przemyślany i poukładany. Czyli dokładnie taki, jak jego autor.
Niestety z założeń zostało to ostanie – post będzie odbiciem charakteru autora, ale kiedy się wkurwi. Za co z góry przepraszam.

A zaczęło się od tego, że pewien stary komuch o nazwisku Iwiński, który wbrew zdrowemu rozsądkowi i jakiejkolwiek sprawiedliwości został posłem na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, złożył do Biura Analiz Sejmowych wniosek o zbadanie konstytucyjności zakazu stosowania symboli komunistycznych, który niedawno uchwalił Sejm. Zdaniem erudyty, humanisty i polityka walczącego o wolność słowa Iwińskiego, taka zmiana prawa "czyni z Polski ciemnogród".

Jestem wściekły, że takie obrzydliwe, dwulicowe, komusze przechrzty jak Urbany, Iwińskie, Millery, Kwaśniewskie czy Olekse, które najpierw chciały uszczęśliwić mój kraj komunizmem, a teraz nazywają się demokratami, mogą występować w wolnych mediach, sprawować najwyższe urzędy państwowe i opływać w ukradzione majątki. Moim zdaniem powinni żyć na kuroniówce czy siedzieć w więzieniach, pozbawieni jakichkolwiek praw publicznych. Albo dalej lizać dupę kolejnemu władcy Kremla. Byle za wschodnią granicą Polski.
Przejrzyjcie oficjalne życiorysy większości tfu polityków SLD – zapomnieli o swojej komunistycznej przeszłości. Kiedyś byli podobno co najwyżej pracownikami naukowymi. Kariera polityczna posła tfu Iwińskiego zaczęła się na przykład dopiero bodaj w 1991 r.! Oni, niczym Niemcy, nie są winni zbrodni na Polsce. To nie oni, to tamci – Bieruty, Gomółki, Gierki i Jaroszewicze – bo Jaruzelskie już nie!

Tak się składa, że dziś jest 25 rocznica bestialskiego zamordowania księdza Jerzego Popiełuszki. Do dziś zleceniodawcy tej zbrodni nie stanęli przed sądem. Tak, jak nie stanęli przed sądem zleceniodawcy mordowania poznaniaków, gdańszczan, radomian, Ślązaków oraz setek innych Polaków. Do dziś nie stanął przed sądem tfu gen.Jaruzelski, który wprowadził polskie czołgi do Czechosłowacji.
Dlaczego aparatczycy komunistyczni czy funkcjonariusze służb specjalnych PRL otrzymują emerytury? Nie dość, że otrzymują, to są one znacznie wyższe niż emerytury czy renty ich ofiar. Dlaczego władze Państwa Polskiego odmawiają odszkodowania rodzicom i bliskim ks. J.Popiełuszki, Stanisława Pyjasa czy Ryszarda Siwca?
Jestem wściekły na moje państwo, że dopuściło do tak kuriozalnej, jeśli nie haniebnej sytuacji. Jestem wściekły na media, że pokazują te komusze mordy. Jestem wściekły na moich współobywateli, że są tak głupi i łatwowierni, że tak szybko zapomnieli, że pozwalają im dalej zabierać głos na mównicy pod Orłem już w Koronie!

Włosi się nie boją - my też nie musimy!

2009-10-15T10:02:00.000+02:00

Polacy bardzo rzadko występują przeciwko rządowi Niemiec, domagając się odszkodowań i reparacji wojennych. Wynika to przede wszystkim z nieprzychylnego nastawienia mediów (zarówno prasy jak i TV), przewlekłości postępowań przed sądami polskimi, nieznajomością prawa polskiego, a co dopiero mówić o międzynarodowym. Rodziny ofiar nie wierzą w możliwość wygrania walki sądowej z rządem Niemiec. A przecież Włosi pokazali, że jest to wykonalne.
Uznaje się ponadto, że władze PRL zamknęły możliwość domagania się odszkodowań.
Nic bardziej błędnego.
Jeśli Włosi wygrają przed Międzynarodowym Trybunałem Sprawiedliwości, to obywatele innych państw poszkodowanych przez III Rzeszę mogą domagać się sprawiedliwych odszkodowań przed swoimi sądami.
Polskie sądy może chętniej zaczną stosować polskie prawo zamiast wytycznych kolejnych ministrów albo premierów, może przestaną ulegać naciskom mediów.
Nie oglądając się na ewentualny precedens, tacy prawnicy jak prof. Marian Muszyński, specjalista od prawa międzynarodowego, prof. Jan Sandorski z Katedry Prawa Międzynarodowego UAM w Poznaniu, mec. Stefan Hambura uważają, że oświadczenie komunistycznego rządu Bieruta z 23 sierpnia 1953 r. o zrzeczeniu się reparacji od Niemiec jest wadliwe, więc nieobowiązujące, ponieważ:
- deklaracja wyłącznie dotyczyła NRD,
- została złożona pod naciskiem ZSRR (zastosowano tzw. przymus ekonomiczny), moim zdaniem została po prostu wymuszona, więc z tego powodu jest nieważna,
- oświadczenie o zrzeczeniu się reparacji od Niemiec nie zostało poparte żadnym traktatem o reparacjach między Polską a dwoma państwami niemieckimi. Ma więc jedynie charakter deklaratywny.
Mec. Roman Nowosielski wystąpił przeciwko rządowi Niemiec w imieniu swojego klienta, który jako dziecko został dotkliwie i trwale poszkodowany w wyniku niemieckiej pacyfikacji.
Mec. Nowosielski (reprezentujący swego klienta za darmo) chce udowodnić, że immunitet państwa nie obejmuje przypadków „szkód na osobie wykonanych czynem niedozwolonym”.
Mecenas Hambura zdecydował się na zastosowanie włoskiego „manewru”. W imieniu swego klienta wystąpił o zabezpieczenie odszkodowania na znajdującej się w Polsce nieruchomości niemieckiej - zabytkowym budynku Niemieckiego Instytutu Historycznego przy Al. Ujazdowskich w Warszawie.
Także Naczelna Rada Adwokacka zwróciła się do polskich prawników, by bezpłatnie pomagali ludziom, którzy chcieliby wystąpić na drogę postępowania sądowego przeciwko rządowi Niemiec w sprawach związanych z odszkodowaniami za krzywdy poniesione w wyniku II wojny światowej.

Włosi się nie boją – czyli mamy precedens (prawie)!

2009-10-13T15:48:00.000+02:00

Co prawda europejskie kodyfikacje są oparte na prawie kodeksowym, jednak warto zwrócić uwagę na ten precedens.

22 października 2008 r. włoski Sąd Najwyższy zasądził na rzecz dziewięciu toskańskich rodzin odszkodowanie w wysokości 800000 Euro od rządu niemieckiego. To rodziny, których członkowie zostali rozstrzelani w Toskanii w 1944 r. (zginęły wówczas 203 osoby).
Włoski Sąd Najwyższy nie uległ presji władz niemieckich, które jeszcze przed wydaniem wyroku stwierdziły, że na żadną rekompensatę nie wyrażają zgody. Włoski sędzia zagroził także zajęciem i zlicytowaniem majątku nieruchomego będącego własnością Niemiec, ale znajdującego się na terenie państwa włoskiego.

W czerwcu 2009 r. wojskowy sąd włoski nie uległ po raz kolejny naciskom niemieckim i skazał na dożywocie dziesięciu byłych esesmanów, którzy w okolicy wsi Fivizzano (także Toskania) zamordowali bestialsko około 400 Włochów. Sędzia zasądził także od rządu Niemiec odszkodowanie dla rodzin zamordowanych w wysokości 1,25 mln Euro.

Niemcy bronią się tym, że ich państwa nie można sądzić przed sądem zagranicznym. Natomiast Włosi wskazują, że jest to możliwe w przypadku zbrodni przeciw ludzkości.

Sprawa trafiła do Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości w Hadze.
Czekamy na jej rozstrzygnięcie.

Pewnie mało kto wie, ale sprawy o podobnym charakterze zostały wytoczone także przez obywateli polskich.
No cóż, ja mam nadzieję, że Włosi wygrają. My będziemy mieli precedens. A o znaczeniu tego wyroku dla Polaków w następnym poście.

Nie mogłem sobie odmówić

2009-10-04T15:19:00.000+02:00

Znalazłem na www.demotywatory.pl i nie mogłem sobie odmówić zamieszczenia i u mnie...

Zmarł Marek Edelman.

2009-10-03T21:50:00.000+02:00

Wczoraj zmarł Pan Marek Edelman. Żyd – Polak. A może raczej Polak – Żyd. Człowiek, którego miałem honor poznać osobiście w 1989 przy organizowaniu wolnych wyborów. Człowiek, który znaczną część swojego życia był związany z moim rodzinnym miastem – Łodzią. Odznaczony najwyższym orderem polskim i francuskim.
Człowiek, który zawsze miał swoje zdanie i nie bał się go wypowiadać. Stał twardo przy swoich poglądach, ale kiedy stwierdził, że nie miał racji, potrafił się do tego przyznać głośno i z podniesioną głową.
Cześć jego pamięci.

Pamięci

2009-10-02T10:57:00.000+02:00

Dziś przypada 140 rocznica urodzin największego filozofa i mędrca XX wieku.
Mohandas Karamchand Gandhi urodził się 2 października 1886 r.

Student - Londyn

1932 r.

Gandhi z małżonką

Z chorym na trąd

Dla wszystkich zainteresowanych:
http://pl.wikipedia.org/wiki/Mahatma_Gandhi

ZAPROSZENIE

2009-09-30T16:31:00.000+02:00

Zapraszam na mojego nowego bloga:-)
www.mojezmyslenia.blogspot.com

Nareszcie - czyli mam, co chciałem

2009-09-30T11:33:00.000+02:00

28 września Sejm RP przyjął poprawkę do Kodeksu karnego na mocy której za produkcję oraz posiadanie, w celu rozpowszechniania materiałów propagujących treści totalitarne, faszystowskie oraz wszelkie nośniki o treści komunistycznej będzie grozić kara do dwóch lat więzienia.
Sprzedaż przedmiotów symbolizujących komunizm oraz faszyzm będzie dopuszczalna jedynie w celach kolekcjonerskich, artystycznych, edukacyjnych oraz naukowych. Sąd będzie władny odebrać oskarżonemu dany przedmiot, nawet jeśli nie będzie on jego samoistnym posiadaczem.

Aby przepis uchwalony przez Sejm wszedł w życie, potrzebna jest jeszcze zgoda Senatu i podpis prezydenta. Mam nadzieję, że nie będzie z tym trudności.
Nareszcie. Choć to dopiero połowa drogi...

Bękarty wojny - czyli lektura obowiązkowa

2009-09-26T23:15:00.000+02:00

Bękarty wojny (ang. Inglourious Basterds, 2009) − amerykańsko-niemiecki film wojenny w reżyserii Quentina Tarantino.

Quentina Tarantino można kochać albo nienawidzić. Nie wyobrażam sobie, by na jego filmy pozostać obojętnym.
Dla mnie jest artystą, geniuszem. Nie będę pisał o filmie, nie będę streszczał jego treści.
To po prostu arcydzieło, obrazoburcze, fantastyczne, wielowątkowe i wielopoziomowe arcydzieło sztuki filmowej. No i ubaw do uszy. Uwaga – można się zadławić od śmiechu!
Napisano o tym filmie już dużo. Że gra aktorów, że dialogi, że kamera itd. Ale kilka scen (choćby scena wycinania swastyki przez niemieckiego snajpera, scena wymiany nazwisk w kinie, czy całe „kawałek” z Żydem – Niedźwiedziem) sprawiły, że będę wracał do tego filmu tak często jak do Kill Billa czy Pulp Fiction.

P.S.
W tym filmie udaje się zamach na Hitlera i jego bandę :D Czy t o nie wystarczy za całą rekomendację? :D

Przy włoskim winie - czyli barbarzyńca w ogrodzie*.

2009-09-24T20:44:00.000+02:00

"Trochę zwiedziłem trochę widziałem
gdzieś tam jeździłem z ludźmi gadałem"**

We Włoszech byłem po raz pierwszy. Nawet nie we Włoszech. Byłem w Toskanii. Myślę, że niewiele jest krajów w Europie tak zróżnicowanych jak właśnie Włochy. Ale ja nie o tym :)
Jechałem do Włoch zbrojny w encyklopedyczno-przewodnikową wiedzę, z przeświadczeniem, że będzie pięknie, pysznie itd. Ale z podskórnym jakimś przeświadczeniem, że nic mnie tam nie zaskoczy. Bo Polska jest i tak najpiękniejsza, że my Polacy itd...
Dostałem tam po łbie trzy razy. Nic nie pomogło, że byłem przygotowany na to, co zobaczę. Bez przesady przyznam, że zderzenie z Cywilizacją było dla mnie czymś porównywalnym z sytuacją, kiedy czytasz o tyranozaurze, a rano go spotykasz przed drzwiami domu. Jak wtedy zareagujesz? Paniką w pierwszej chwili, bezkresnym zdumieniem po panice i przeświadczeniem, że się nie obudziłeś.
Tym właśnie były moje "dostania po głowie".

Po głowie po raz pierwszy, czyli GROPINA
Do Gropiny można dojechać własnym samochodem lub dojść na własnych nogach kilka kilometrów od przystanku autobusowego.
Niby nic, widziałem zdjęcia, czytałem opisy. Ot, kościół z VIII w. Longobardzki. Co mnie może zaskoczyć? Z zewnątrz - brzydki, szary, kamienny, z resztą taki ma być. Wchodzę do środka... Oczy przyzwyczajają się do zmroku. Rząd kolumn, żółte światło wpadające z maleńkich, alabastrowych szyb. Cisza. Mimowolnie głos sprowadzony do szeptu. Zakłopotanie. Cisza. W prawo, czy w lewo? Do ołtarza czy ambony? Jestem we Włoszech, czy może raczej w Peru czy Meksyku? Przecież... Cisza. Skradam się, by czegoś nie spłoszyć. Sam nie wiem czego. Cisza. Chodzę na palcach wstrzymując oddech. Po dłuższej, bardzo długiej chwili odważam się włączyć aparat. Oddycham bardzo cicho.

Po głowie po raz drugi - czyli Katedra we Florencji
Katedra to symbol Florencji. Jest na 90% widokówek, na każdej stronie www o tym mieście, w każdym przewodniku. Znana i w sumie opatrzona. Kopuła jak tiara na łbie wieloryba rzuconego w środek miasta. Czerwona i monumentalna. Piękna i już trochę kiczowata. Nawet z pokładu samolotu jest znakiem rozpoznawczym, że zaraz będzie lądowanie.
Widziałem w życiu kilka wielkich budynków, sal, katedr.
Wejdę, bo zegar i kopuła... W końcu najwartościowsze dzieła wyniesiono do katedralnego muzeum. Ale być we Florencji i nie być w katedrze? To tak, jak być w Krakowie i nie widzieć ołtarza w Kościele Mariackim. Ładny, nie ładny, być trzeba. Z resztą, kto się odważy powiedzieć, że nieładny.
Kolejka na szczęście krótka. Wchodzę. PANIKA. Wyjść? Usiąść? Uciec? Jak? Kto? Dlaczego? Po co? Ale te pytania zadaję sobie dopiero wtedy, kiedy łapię oddech.
Nie mam żadnych fobii. To nie fobia przecież. Światło i ogrom. I poczucie małości. Czy tak się czuli Polacy, którzy przybywali do Florencji w XV wieku? Wieku budowy katedry? Mali, zagubieni, przytłoczeni? Nieważna kopuła, nieważne wejście na nią. Zapominam o zegarze. Patrzę tylko na światło z okien, wdzierające się do środka żywymi kaskadami. Zaczynam oddychać dopiero, kiedy płuca dopominają się tlenu. A jest go tutaj aż nadto!
Nie udało mi się zrobić dobrych zdjęć. Ręce drżały i nie mogłem skupić uwagi na aparacie. Naprawdę :-)

Po głowie po raz trzeci - czyli Kaplica Medyceuszy
Ostatni dzień wakacji. Kaplica Medyceuszy. Marcepanowa różyczka na torcie. Pierwszy i ostatni kęs szarlotki z bitą śmietaną. Zapach skórzanych foteli w nowym ferrari. Moment przed poproszeniem dziewczyny o rękę. Chwila, po przeżyciu której płyną łzy. I nie wiesz dlaczego. Wejście do Kaplicy Medyceuszy jest tym wszystkim, ale połączonym w jedno.
Płacisz jakieś ciężkie pieniądze za wejście, zgadzasz się na sprawdzenie plecaka, byle szybko, byle w końcu wejść, byle już.
Udaję, że oglądam jakąś wystawę szczerozłotych przedmiotów, że zachwycam się czymś, dziś już nie wiem czym. Jakieś rzeźby, jakieś kielichy, jakieś monstrancje. Mhm, piękne, tylko gdzie ta kaplica? Szybciej! JEST! O KURWA, NIE! DLACZEGO? Jakieś płyty stelaże, płótna, zasłonięte nagrobki. NIE! NIE! NIE! Oddajcie natychmiast! Dlaczegooooo? Tabliczka Capella dei Medici. I strzałka pod nią. Ty głupku. To nie tu!!! Schody, schody. Nie wiem dlaczego, ale po wejściu w oczach stanęły mi łzy. Przecież widziałem te rzeźby, te nagrobki na setkach zdjęć, iluś tam filmach. Czytałem w iluś tam książkach. Kolorowe i czarno-białe, zdjęcia zrobione chyba o każdej porze dnia i porze roku. Ogólne i szczegółowe. Wiem, kiedy i jak powstały. Skąd pochodził marmur. Wiem chyba o nich wszystko. Nic nie wiedziałem. Tak, jak Tomasz. Musiałem zobaczyć, by uwierzyć. Bo nie sposób pojąć umysłem, że to stworzył człowiek. Trzeba uwierzyć. Siedziałem na schodkach ołtarza kilkadziesiąt minut odwracając głowę to w prawo, to w lewo. Chłonąłem całym sobą. Teraz, kiedy piszę, widzę postacie z nagrobków, zamyślone, smutne, ale żywe. One tylko na chwilę się położyły, by wspomnieć postacie Lorenza i Guliana.... Zaraz wstaną, okryją się czymś, zabiorą sowy i tarcze i odejdą...

* Barbarzyńca w ogrodzie to zbiór esejów Zbigniew Herberta, który wraz z Labiryntem nad morzem i Martwą naturą z wędzidłem tworzy trylogię - niezwykłą opowieść o "złotych wiekach" sztuki i cywilizacji europejskiej.

** Cytat z piosenki zespołu "Pod Budą" słowa A.Sikorowski

Zdjęcia z Kaplicy Medyceuszy zaczerpnięte z przepastnych danych internetowych. Turystom takim jak ja nie wolno tam oficjalnie robić zdjęć :-)

Tego u mnie nie było... czyli opowiadam dowcip

2009-09-21T13:58:00.000+02:00

Na moim blogu nie było jeszcze dowcipu. Czas nadrobić tę niezręczność.
Jako, że każdy dziś opowiada dowcipy, także ja się ośmielę. Pomyślunek mam dziś ciężki (poniedziałek), więc i dowcip będzie adekwatny do pomyślunku...

Do ojca przychodzi córka z chłopakiem i mówi:
- Tato, to mój narzeczony, jest Niemcem.
- Oj, to ma pecha! Bogaty chociaż jesteś - pyta narzeczonego.
- Tak średnio, moi rodzice mają klinikę pod Berlinem, oboje są lekarzami.
- Aha, a ty?
- Ja jestem stomatologiem.
- Aha, a jakim samochodem jeździsz?
- Mercedesem.
- Chyba jakimś starym rzęchem!
- Nie, nowym mercedesem klasy S.
- CHYBA SS!

Ballada wrzesniowa

2009-09-17T13:41:00.000+02:00

Długośmy na ten dzień czekali
Z nadzieją niecierpliwą w duszy
Kiedy bez słów towarzysz Stalin
Na mapie fajką strzałki ruszy

Krzyk jeden pomknął wzdłuż granicy
I zanim zmilkł zagrzmiały działa
To w bój z szybkością nawałnicy
Armia Czerwona wyruszała

A cóż to za historia nowa?
Zdumiona spyta Europa
Jak to? – To chłopcy Mołotowa
I sojusznicy Ribentroppa

Zwycięstw się szlak ich serią znaczył
Sztandar wolności okrył chwałą
Głowami polskich posiadaczy
Brukują Ukrainę całą

Pada Podole, w hołdach Wołyń
Lud pieśnią wita ustrój nowy
Płoną majątki i kościoły
I Chrystus z kulą w tyle głowy

Nad polem bitwy dłonie wzniosą
We wspólną pięść, co dech zapiera
Nieprzeliczone dzieci Soso
Niezwyciężony miot Hitlera

Już starty z map wersalski bękart
Już wolny Żyd i Białorusin
Już nigdy więcej polska ręka
Ich do niczego nie przymusi

Nową im wolność głosi Prawda
Świat cały wieść obiega w lot
Że jeden odtąd łączy sztandar
Gwiazdę, sierp, Hackenkreuz i młot

Tych dni historia nie zapomni
Gdy stary ląd w zdumieniu zastygł
I święcić będą wam potomni
Po pierwszym września – siedemnasty

Jacek Kaczmaeski

Jutro

2009-09-14T17:42:00.000+02:00

- Wyprowadzić oskarżonego. Przyprowadzić, kiedy się uspokoi.

Adam skulił się jeszcze bardziej, prawą dłoń wsunął pod lewy łokieć tak, by chronić obite ostatnie dwa żebra. Już wiedział, gdzie będą bić. Zawsze w jedno i to samo miejsce – ostatnie dwa żebra na lewym boku.

Czterech klawiszy przyprowadziło go po dwudziestu minutach. Był blady, w oczach nie wyschły mu łzy, ale nikt z widzów nie zwrócił na to uwagi. Każdy, komu udało się wejść na salę rozpraw, chciał krwi i krew tę miał dziś dostać. Każdy wiedział, kto jest winny, czekali tylko na ogłoszenie wyroku i głośno złorzeczyli, że zniesiono karę śmierci.
Obrońca z urzędu odwrócił wzrok. Oprócz Adama tylko on i strażnicy wiedzieli, co zaszło w ciągu tych dwudziestu minut. Ale on odwracał wzrok nawet wtedy, kiedy w więzieniu Adam pokazywał mu odbite od kości ciało. Rzucił tylko, że żadna autopsja nie wykaże, czy to było bicie, czy samookaleczenie. Bronił Adama, bo był zbyt młodym adwokatem, by odmówić obrony z jakichś tam powodów.

Studenckie praktyki w prokuraturze, cztery lata spędzone na salach rozpraw, tysiące stron akt, setki przeczytanych autopsji, koledzy ze studiów… Gdy Adam pisał pracę magisterską, już wiedział, że w wymiarze sprawiedliwości nie ma dla niego miejsca. Chciał tylko dokończyć studia. Dla swojego ojca, nawet nie dla siebie. Gardził przemysłem sprawiedliwości, jak lubił mówić, szczególnie przy ojcu Anny.
Na trzecim roku był na wycieczce w sieradzkim więzieniu. Obiecał sobie, że nigdy tam nie wróci.

Adam spuścił głowę, schował ją między ramiona, jakby oczekiwał kolejnego uderzenia, tym razem z góry. Zamknął oczy. Słowa sędziego, prokuratora, adwokata już do niego nie docierały. Czuł tylko gorąco rozchodzące się od rany i ciepło słońca na karku i potylicy. Był poza tą salą, nie analizował, nie rozumiał. Nawet już nie słyszał. Wiedział, że nie wyjdzie stąd wolny, już nawet go to nie przerażało.
Dziś jeszcze nie. A jutro? Jakie jutro?

Jeszcze wczoraj, kiedy zamykał oczy i przygotowywał się do swojego ostatniego słowa w rozprawie, widział twarz Anny, przerażoną i nie rozumiejącą, dlaczego umiera. Jeszcze wczoraj wierzył, że zostanie uniewinniony. Przecież dla wszystkich powinno być oczywiste, że to jej ojciec… Przecież nigdy nie darował jej odejścia z domu, rzucenia studiów, stoczenia się. Lubił powtarzać, że wyrządziła mu świństwo, jemu, któremu pierwszy „dzień dobry” mówił nawet prezes tutejszego sądu. Przecież, przecież… przecież zdążyła wyszeptać, że to jej ojciec …

- Proszę wstać, będzie odczytany wyrok…
Uderzony łokciem w bok Adam wstał. Nie słyszał wyroku, chciał tylko, by przestało boleć…

A politykę w dupie mam, a z groszem się nie liczę*, czyli dylematy prawego rewolucjonisty po butelce koniaku wypitej na kaca…

2009-09-06T00:33:00.000+02:00

- Wiesz? Z przekonania jestem ciągle rewolucjonistą.
- …

Zdjął krawat i marynarkę, w których przesiedział całą imprezę. Tu, u siebie w domu, przy kimś tak nieważnym jak ja, mógł sobie na to w końcu pozwolić.
Kiedyś byliśmy kumplami z tej samej ławki. Wczoraj spotkaliśmy się po 20 latach. Dziś leczyliśmy kaca...

- Czy, żeby zostać rewolucjonistą wystarczy nienawidzić burżujów, czy też trzeba do nich strzelać? A może powiesić tylko kilku, tak dla przykładu?
- …
- Tylko do kurwy nędzy, musielibyśmy powiesić kilku spoko kumpli. A przecież Andrzeja rzuciła żona, dzieciaka ma u Kotańskiego. Ma 40 lat a wygląda na 60. Zawał go wykończył. I to kurwa już pierwszy!
Piotrek wyszedł lepiej. Ale wiesz o tym, że to ojciec mu pomógł z tym studiem? Ledwie brzdąkał na tej swojej gitarze.
- …
- Polej! Tam w barku jest dość, nie wypijemy do jutra. Jest to, co zawsze lubiłeś.
- …
- Tak, daj metaxę, tą dużą, jutro i tak nie będziemy pamiętali.
- Dobra ta twoja metaxa. Dobra, bo dobra i dobra, bo twoja.
- A mówiłem ci, zapisz się. I kto miał rację? Zobacz do czego doszedł Darek! Umiał wypromować siebie i mnie wciągnął. A ty wolałeś swoje biznesy i te kretyńskie studia. Nawet ich nie skończyłeś.
- …
- Jasne! Trzeba było schować ambicję w buty. A jak nie, to trzeba było zostać w P. i się zapisać. I co? Teraz zapierdalasz na etaciku. A mówiłem? Zapisz się, a pomogę. W końcu twój stary też coś znaczył. I też…

Usnął ni z tego, ni z owego. W pół słowa, w pół rozmowy. Jak kiedyś, pod namiotem, kiedy pół litra soplicy piliśmy pół nocy. Zawsze miał słabą głowę. Zawsze się trochę z niego śmiałem. Chodził w góry z parasolką a do śpiwora wchodził w odprasowanej pidżamie, wstydził się, że słucha „Pod budą” i musiał mieć najlepsze buty.
Może, gdyby zaczął pić 20 lat wcześniej, to by się wprawił. Trzeba się było urodzić 20 lat wcześniej. Byłbyś I sekretarzem a dyrektorem przy okazji. Ja dziś miał bym pewnie rentę kombatancką za walkę z komuną… Przydałaby się…

Dobra ta twoja metaxa. Dobra, bo dobra i dobra, bo twoja.

Przykryłem go kocem, wlałem sobie kolejną setkę dwunastogwiazdkowej metaxy. Podszedłem do półki z płytami.
Anna musiała wyjechać chyba dawno, na płytach leżał kurz, na książkach też. Do yamahy wrzuciłem 5 kolejnych „Kaczmarskich”. Tego ci cholera zazdroszczę. Chciałbym mieć taki sprzęt…
„Nie chciał władzy Jasio, bo był głupi…”
„ Bo źródło, bo źródło wciąż bije…”
O nie, "Murów" ni puszczę…
„ To moja droga z piekła do piekła…”

Dobra ta twoja metaxa. Dobra, bo dobra i dobra, bo twoja.

Wiem, z przekonania wciąż jesteś rewolucjonistą. Gdzieś, głęboko, tak głęboko, by nikt obcy tego nie znalazł, masz zakopane ideały liberté, égalité, fraternité.
Nawet ty pijaku.
Jeśli twój Bóg naprawdę będzie rozliczał za intencje, to nawet do czyśćca nie pójdziesz.
W swoim granatowym garniturku pójdziesz do nieba bez zdejmowania lakierek. W gruncie rzeczy, to właśnie tacy jak ty załatwili mu Świątynię Opatrzności Bożej i kolejny pusty kościół. To przecież twój wódz mówi, że dla was zawsze czarne będzie białe, a białe czarne.

Dobra ta twoja metaxa. Dobra, bo dobra i dobra, bo twoja.

Wiem przyjacielu, masz rację. Jestem naiwnym, stary i głupi. Dla mnie ciągle obiad dla jednego głodnego dziecka więcej znaczy niż 1000 nadętych katechez. Remont mieszkania dla samotnej matki jest ważniejszy niż najpiękniejsze sanktuarium. Mój rachunek jest prosty - utrzymanie senatu to kilkaset, może kilka tysięcy operacji, wózków inwalidzkich, zapłodnień in vitro. Dla mnie myśli Heidegerra to nie bełkot… Ciągle nie potrafię zrozumieć, że ktoś może płacić za sterylizację kotów czy utrzymywać schronisko dla psów, kiedy w Afryce dzieci umierają z głodu lub braku wody...
Ciągle jest dla mnie obce zabijanie w imię karania czy karanie więzieniem dzieci. A "oko za oko" kojarzy mi się barbarzyńcą palącym Rzym...
Z resztą… Jestem znów pijany...
Ja mogę pić czystą. Ty się sam skazałeś na metaxę.

Dobra ta twoja metaxa. Dobra, bo dobra i dobra, bo twoja.
Dobra ta twoja metaxa. Dobra, bo dobra i dobra, bo twoja…

* Mirosław Czyżykiewicz „Autoportret I”

Niechcemalemuszem czyli Bendemblogerem!

2009-08-31T16:56:00.000+02:00

Bardzo proszę o nieuwzględnianie wyników poniższej ankiety w pisaniu ewentualnej pracy magisterskiej. Odpowiedzi moje są stronnicze i wynikają z wrednego zazwyczaj, poniedziałkowego i przedmiesiączkowego poczucia humoru. Odpowiedzi na poniższe pytania są oczywiście względnie prawdziwe, lecz zależne od czasu, miejsca i przestrzeni.

1. Opisz na swoim blogu dlaczego zostałeś blogerem.
Odpowiedź prosta. Z tego samego powodu, dla którego baca zapisał się onegdaj do partii - do jakiejś bandy trzeba należeć! A banda blogerów jest na tyle zróżnicowana i podzielona, że i dla mnie znalazło się miejsce. Nie pytają za kim jestem :>
Ponadto nie dają legitymacji, więc w razie czego – to nie ja :>

2. Czy blogi zmieniły coś w Twoim życiu?
Mhm. Kolejność otwierania witryn w przeglądarce. Wcześniej zaczynałem od Allegro, teraz od swojego bloga… Allegro jest drugie.

3. Co daje Ci blog?
Ciekawe pytanie na które do dziś nie znałem odpowiedzi. Dziś dostałem, po łbie i nie wiem dlaczego :>

4. Czy dzięki blogom przeżyłaś/łeś coś ciekawego?
Jeśli podniesienie ciśnienia jest ciekawe, to i owszem!

5. Czy dzięki blogowaniu poznałaś/łeś interesujących ludzi?
Tak! A przynajmniej jest interesujące to, co piszą :) Ich wykaz poniżej. Kolejność przypadkowa

1. Blog taktyczny - bo chłop pisze tak, że muszę go czytać kilka razy :) a potem zazwyczaj nie komentuję, bo nie ma co zbierać…
2. zastępczość – czekam aż jej się noga poślizgnie i zostawi możliwość dodawania komentarzy przy postach „wiwisekcyjnych”; a tak w ogóle, to bym ją czasem zabił :>
3. cytadela – bo fajnie jest czasem poczytać o czymś mądrym, nawet jeśli się niewiele rozumie;
4. Notatki liberalnego kalwina - bo dobrze napisane i mądre :) a to naprawdę dużo;
5. TribuDragon around the World – kto nie zna, niech wejdzie :)
5a. Mijka - bo tak :>

List do redakcji "Prawdy" z 13 grudnia 1981 r.

2009-08-28T15:31:00.000+02:00

Czytając artykuły w prasie rosyjskiej na temat przyczyn wybuchu II wojny światowej przypomniała mi się piosenka Jacka Kaczmarskiego. Znów podeprę się piosenką. Piosenka z 1982. Upadły państwa, powstały nowe, zmieniły się rzędy, granice i ustroje.
Ale w sposobie uprawiania polityki w Rosji nic a nic się nie zmienia. Od czasów carów nic się tam nie zmienia...

Nie chciałbym być Polakiem,
Polakiem być - to wstyd.
Nie można ufać takim,
Co drugi z nich, to Żyd.
Co trzeci to literat
Na żołdzie CIA
Co czwarty ksiądz, a teraz
Spiskują wszyscy trzej.
W kościelnych kazamatach
Szykują jawny bunt,
A kułak im pomaga,
Bo ma prywatny grunt.
Stąd głód i wszelkie straty
Bo zamiast miąs i zbóż
Kułak hoduje kwiaty
I tarza się wśród róż

Nie chciałbym być Polakiem,
Tam nawet w partii smród.
Im wille z Cadillakiem
Budują zamiast hut.
A w Centralkomitecie
Trwa wciąż frakcyjny spór!
Kto słyszał, by na świecie
Do takich doszło bzdur!?
Tam w telewizji ponoć
Pokazał jakiś ćwik,
Jak w sejmie odrzucono
Rządowych ustaw plik.
No, za to ktoś poleci,
Lecz stało się: lud zna
Że wszyscy byli przeciw
I tylko jeden - za.

Nie chciałbym być Polakiem,
Tam z brudnych swoich nor
Wypełzło trzech łajdaków
I założyło KOR.
Demagogiczne hasła
Zalały cały kraj
I proszę: nie ma masła,
A nawet kurzych jaj!
W Dierżyńskowo ojczyźnie
Bezkarni parę lat?!
Solidarność w Socjalizmie?!
Tego nie widział świat.
Te wszystkie nasze dary
Braterską zwodząc dłoń
Sprzedali za dolary
Kupili za to broń.

Po nocach drukowali
Podszepty wrogich ust
I ciężko szkalowali
Sowieckij nasz Sojuz.
Żołnierzy Krasnoj Armii
Nie został żaden grób!
I wisiał na latarni
Jeden przy drugim - trup.
I zanim ich generał
Nareszcie wziął za pysk
Co krok do ludzi strzelał
Kontrrewolucjonist!
Dziś błyszczy im nadzieja,
Że zejdą z błędnych dróg
I pojmą, kto w ich dziejach
Przyjaciel im, kto wróg.

Polacy! My - Słowianie!
Wszak wspólny mamy pień!
I dla was słońce wstanie!
I do was przyjdzie dzień!
Zawiśnie drań i łobuz;
Tchórzliwy czmychnie szpieg
I wkroczy nasz wspólny obóz
W dwudziesty pierwszy wiek.
I chyba na tym koniec.
Papieros w ręku drga...
A, jeszcze podpis: pionier -
Iwan, liet szest', Moskwa.

Machiavelli - czyli uczmy się od najlepszych.

2009-08-25T12:16:00.000+02:00

"Racja stanu jest koniecznym wyjątkiem od prawa ogólnego dla realizacji celów użyteczności publicznej."
Rudolf de Mattei

Machiavelli
J.Czech

Dostojni panowie, to już miesiąc minął
Jak wróciłem z dworu księcia Valentino
Władca ten, zrodzony w zacnym Borghiów domu
Zgłębić sprawy świata nadzwyczaj mi pomógł

Często mi powiadał : "Messer Niccolo,
Nie warto dociekać gdzie dobro, gdzie zło
W polityce bowiem koncept ów prostaczy,
Że sprawa jest słuszna, niezbyt wiele znaczy"

Komu brak oręża, marna tego dola
Przekonał się ongi wasz Savonarolla
Gdy skwierczał na stosie w sposób dość niemiły
Co warte idee, kiedy braknie siły ?

Mnie zaś szczęście sprzyja i nie grożą stosy
A lud jest mi wierny, bo mam wojska dosyć
Lud ku silniejszemu zazwyczaj się skłania
I od koszul częściej zmienia przekonania

Gdyś w opałach wdzięczność rzadkim jest uczuciem
Mało kto zapragnie kiwnąć palcem w bucie
Więcej więc pożytku przyniesiesz swym włościom
Rządząc ludźmi raczej strachem, niż miłością

Parę głów ścinając chęć buntu osłabisz
Lecz zrodzisz nienawiść,gdy zanadto grabisz
Ludzie bowiem łatwiej, odkąd świat jest światem
Znoszą ojca śmierć, niż ojcowizny stratę

Lecz gdybyście słuchać moralnych praw chcieli
Żegnajcie się z życiem, panie Machiavelli
Ileż tedy zyskać mogłaby Florencja
Gdyby polegała na naukach księcia ...

1.09.2009 - czyli panu już dziękujemy!

2009-08-24T12:09:00.000+02:00

Za kilka dni 1 września. 70-ta rocznica wybuchu II wojny światowej. 70-ta rocznica napaści Niemiec na Polskę. 70-ta rocznica IV rozbioru Polski pomiędzy Niemcy i ZSRR. Jednym z głównych gości na rocznicowych uroczystościach będzie Władimir Władimirowicz Putin – obecny premier Rosji.

Nie ulega już dla mnie najmniejszej wątpliwości, że obecna polityka Rosji względem Polski sprowadza się do celowego zaognienia wzajemnych stosunków. Coraz częstsze artykuły i filmy emitowane w rosyjskich, państwowych mediach, zarzucające Polsce wywołanie II wojny światowej, ukrywanie winnych zbrodni katyńskiej czy usprawiedliwianie paktu Ribbentrop-Mołotow, świadczą jednoznacznie o zmianie polityki rosyjskiej na wybitnie mocarstwową. To kolejne dowody na nieliczenie się sąsiadami, na wykorzystywanie historii dla bieżących celów politycznych.

Nie spodziewam się, że pan Putin podczas wystąpienia na Westerplatte przeprosi za zbrodnie ZSRR czy wytłumaczy obecne rosyjskie kłamstwa. W sumie sam nie wiem, czy jestem ciekaw co powie. Zastanawiam się tylko, czy powinie przyjeżdżać. Czy może, nawet kosztem międzynarodowego skandalu, władze Polski powinny poprosić go o pozostanie w domu. W Polsce nie jest osobą, na którą czekamy. A skandal? W tym przypadku może się bardziej przydać sprawie polskiej i polskiej polityce zagranicznej.
Bo chyba nikt zdrowo patrzący na politykę rosyjską nie spodziewa się, że ta wizyta zmieni cokolwiek.

Do wizyty zostało mało czasu. Tylko tydzień. Jeśli ktoś z Was ma pomysł jak dać do zrozumienia panu Putinowi, że w Polsce jest osobą niepożądaną, niech da znać, może jeszcze uda się coś wspólnie zrobić.

Na uroczystości 1 września Anglicy i Francuzi przyślą przedstawicieli w randze wiceministrów. Wstyd, czy niechęć do odpowiadania na trudne pytania?

ZEGARY TOSKANII

2009-08-20T10:42:00.001+02:00

Kilka...
Tak, wiem, mam bzika na punkcie zegarów dużych i małych!

SIENA
Zegar na Torre del Mangia (Wieża Obżarciucha) - Piazza del Campo.

Piazza del Duomo - zegar na ścianie dawnego szpitala naprzeciw katedry.

SAN GIMINIANO

To Włochy właśnie... :)

PERUGIA (Umbria)

Palazzo dei Priori

PISTOIA

PRATO

ORVIETO

LUCCA
Crème de la crème

Widok z Wieży Zegarowej. W tle zegar na wieży mercato.

Ostatni rzut oczu na "serce"

LORO

FLORENCJA
Plac Santa Trinita. XII w. palazzo.

Dworzec kolejowy Santa Maria Novella
Jeden z najstarszych publicznych zegarów cyfrowych w Europie.

Palazzo Vecchio

Kościół Santa Maria Novella

Muzeum Archeologiczne

Katedra

FIESOLE

CORTONA

AREZZO

O mordowaniu kotów i odpowiedzialności za słowa

2009-08-13T10:27:00.000+02:00

„Wielkość narodu i jego postęp moralny można poznać po tym w jaki sposób obchodzi się on ze swymi zwierzętami.” – Mahatma Gandhi.

W nawiązaniu do posta tutaj i dyskusji pod nim...
Dla przypomnienia:
– kara nie jest zemstą; z resztą, nawet jeśli uznamy, że poszkodowanemu lub jego rodzinie przysługuje prawo zemsty, to już dawno zostało ono zastrzeżone wyłącznie dla nich. W Europie i kulturze europejskiej oraz jej kodeksach na szczęście odebrano to prawo nawet poszkodowanym;
– zasadami karania są obecnie: nieuniknioność kary, szybkość jej wymierzenia i odbycia, adekwatność, stopniowalność, indywidualność, odstraszanie itd. Zainteresowanych odsyłam do doktryny. Ani słowa nie ma tam o zemście!

W mentalności społecznej nic nie zmieniło się od czasów kodeksu Hammurabiego (tego od oczu i zębów). Niektórzy z nas chętnie zabijaliby woła, który poturbował gospodarza albo ścinaliby drzewo na którym powiesił się człowiek. Większość z nas nie zawahałaby się rzucić kamieniem (pod warunkiem, że ktoś by rzucił pierwszy). Prawda?
Na szczęście zmieniła się mentalność wybitnych jednostek. A to one kształtują dzisiejsze prawo, nie referenda czy plebiscyty.

Tak na marginesie… Przypomnij sobie, kiedy ty zostałeś ukarany. Nawet wtedy, kiedy wiesz, że kara jest słuszna, to szukasz powodów dla których twoja indywidualna kara powinna być mniejsza, może nawet darowana (bo np. kogoś nie ukarano za podobne przewinienie, bo „nie wiedziałeś”, „zapomniałeś”, etc.).
Zwróć uwagę, że jeśli żywisz sympatię do kogoś popełniającego wykroczenie czy nawet przestępstwo (mało istotna jest bezpośrednia znajomość), to mimowolnie szukasz dla niego usprawiedliwienia (bo on w sumie nie jest zły chłop, bo każdemu może się przytrafić etc.) Przy obcym tego nie robisz. Ferujesz swoje wyroki na ślepo. Czasami tym głośniej krzyczysz, im więcej masz sam za skórą.

Nim na podstawie doniesień medialnych zażądasz dla kogoś kary śmierci, może warto pamiętać, że media nastawione są na sensację, nie na szukanie prawdy.
Nim przyjdzie ci do głowy wieszanie, faszerowanie dynamitem, wybatożenie czy łamanie kołem, zastanów się czy sam pociągniesz za dźwignię zapadni, podpalisz lont, obijesz do krwi albo przywiążesz kogoś do koła.

Jeśli ty lub twój bliski miałby być sądzony, to chciałbyś, by bronił ciebie lub jego najlepszy dostępny adwokat. Prawda? Dlaczego więc odbierasz prawo do obrony innym?
Jeśli ty lub twój bliski miałby być sądzony to chciałbyś, by proces był sprawiedliwy, by sędzia zbadał wszelkie okoliczności, zapoznał się dogłębnie z dowodami, zaciągnął opinii biegłych i to bez względu na czas jego trwania. Prawda? Dlaczego więc odmawiasz tego innym?
Jeśli ty lub twój bliski miałby być sądzony, to nie chciałbyś, by o twojej lub jego winie orzekał wściekły motłoch przed budynkiem sądu, żądni krwi dziennikarze, czy nieodpowiedzialni za swoje słowa internauci na blogach czy forach.

Pamiętajmy, że kara tak naprawdę ma wychować, szczególnie dzieci i młodzież. Obecne więzienia nie wychowują a jeszcze bardziej demoralizują.

Może warto pamiętać, że wszystko, co powiemy zostaje. Raz wypowiedzianych sądów nie da się już tak naprawdę cofnąć. Wylana żółć i tak wróci do wylewającego w takiej czy innej postaci.

Zacząłem Gandhim, i nim skończę: Zasada oko za oko uczyniłaby wkrótce cały świat ślepym.

Nie można pomóc wszystkim – czyli Gwiezdne wojny

2009-08-12T12:09:00.000+02:00

Kilka dni temu moja Mądra Przyjaciółka powiedziała: „Nie można pomóc każdemu, można pomóc tym, którzy stanęli na naszej drodze.”
Wczoraj po raz kolejny przystąpiłem do oglądania mojego ukochanego filmu – Sagi Gwiezdnych Wojen. W części pierwszej części (Mroczne widmo) kilkuletni Anakin Skywalker mówi, że „Największym nieszczęściem kosmosu jest to, że sobie nie pomagamy”.

A teraz cztery obrazki.
Obrazek pierwszy.
Dworzec Centralny – Warszawa. W kiosku, w przejściu podziemnym, siedzi sprzedawca. Nudzi się wyraźnie. Nie ma kolejki, godzina taka, że pewnie wypił już kawę i przejrzał prasę. Facet na oko 30-35 lat. Podchodzę kupić bilet. Zwykły bilet na autobus. Nie znam Warszawy, w każdym mieście ceny biletów, czas, w jakim można na nich jeździć, są różne. Mówię, dokąd chcę jechać – Okęcie zna chyba każdy warszawiak. Ale nim udało mi się kupić bilet, usłyszałem cennik na wszelkie możliwe bilety i czasy przejazdów. Oczywiście tonem do głębi znudzonym i wzgardliwym. Ot przyjechał z prowincji i uprzykrza życie.
Obrazek drugi. Ta sama Warszawa dwa tygodnie później. Zapytany taksówkarz stwierdził, że nie wie, gdzie w okolicach Dworca Centralnego jest przystanek busów. Stał od niego 100 m i pewnie nie raz zawoził lub odwoził tam pasażerów.
Obrazek trzeci. Kasa na Dworcu Centralnym – w kolejce stoi kilka osób. Mój pociąg odjeżdża za klika minut. Poprosiłem więc grzecznie o przepuszczenie lub kupienie biletu. Usłyszałem kilka powodów, dla których żadna z osób stojących w kolejce nie może mi pomóc.
Między obrazkiem pierwszym a drugim i trzecim minęły dwa tygodnie. Przez te dwa tygodnie byłem pośród ludzi żyjących w innej kulturze. Ludzi uśmiechających się do siebie, znających słowa „dzień dobry”, „przepraszam”, „dziękuję”. Kierowców przepuszczających pieszych i to nie wyłącznie na pasach. Kierowców autobusów pomagających kupić bilet i go skasować, zatrzymujących się na przystankach i pytających czy mogą pomóc!
Przechodniów udzielających pomocy na każdą prośbę i to w sposób jak najbardziej zrozumiały dla cudzoziemca nie znającego ich języka. Przez dwa tygodnie nie spotkałem się z jakąkolwiek sytuacją nieprzyjemną, z objawami chamstwa o agresji nie wspomnę. I nie siedziałem w czterech ścianach pięciogwiazdkowego hotelu. Jeździłem zwykłymi pociągami, zwykłymi autobusami, chodziłem w tłumie miejscowych i cudzoziemców o chyba każdym spotykanym na świecie kolorze skóry. Nikt nikogo nie wyśmiewał, nie wytykał palcem.
A przecież ci ludzie mają także swoje kłopoty, swoje zmartwienia, liczą jak związać koniec z końcem. Jednak, jak widać można inaczej.

Większość z nas bardzo chętnie podaje sposoby na zbawienie ludzkości, potępia postępowanie innych, chce ich karać itd. Ale nim weźmiemy się za rozwiązywanie problemów ludzkości, może zacznijmy od pomocy tym, którzy stanęli na naszej drodze. Pomóżmy im, nawet, jeśli o pomoc nie proszą.
Dziękuję moja Mądra Przyjaciółko, dzięki Anakin :)

Dlaczego do Włoch?

2009-08-03T20:05:00.001+02:00

Bo potrafią tak:

Potrafią bawić się do późna w nocy całymi rodzinami i nie widać pijanych, nie ma agresywnych - San Givanni - miasteczko kilkunastotysięczne.

Potrafią otaczać się pięknem, tworzyć piękno wokół siebie. Nie niszczą, tworzą.

Dbają o szczegóły.

Dbając o zabytki potrafią je zaadaptować do codziennego życia. W Perugii władze miasta urzędują w tym samym pałacu od średniowiecza. Można?

Fragment średniowiecznej fontanny.

I tak:

Kto nie jadł pizzy we Włoszech, ten chyba nie jadł prawdziwej pizzy :)

Kto nie lubi lodów, ten zmieni zdanie po spróbowaniu prawdziwych, włoskich. Wiem co piszę :)

Bo mają takie zabytki

Kto się fascynuje architekturą, ten znajdzie tam wszystko. Od starożytnych etruskich bram, murów i ulic, poprzez paleochrześcijańskie świątynie, renesansowe pałace i twierdze, po XIX-o wieczne próby przebudowy miasta i cudowne, zachwycające i odbierające oddech budownictwo współczesne.

Bo mają takie zegary

Z resztą o zegarach powstanie osobny post :)

Jeśli komuś mało, to pokażę więcej :) Tylko powiedzcie :)

Z Ziemi Włoskiej do Polski

2009-08-03T19:59:00.000+02:00

Miał być ładny post po powrocie z chyba najpiękniejszego miejsca w Europie. Tak sobie tam obiecałem. Ale mi przeszło, więc napiszę tylko co myślę po pierwszym dniu w pracy:
< cenzura >! < cenzura >! < cenzura >! Byle do lutego!

Nie oddawać lata!

2009-07-13T12:35:00.000+02:00

Z tym latem to same kłopoty.
Przefarbowana dla niepoznaki Erica pewnie objeżdża Dolny Śląsk czy Mazury szukając, czego nie zgubiła. Buzek został, kim miał zostać. Młodzi faszyści powyjeżdżali i nie ma komu rozwieszać ulotek czy plakatów.
Tylko lato się znów nie zameldowało. I to ani w czerwcu ani w lipcu. I dobrze!
Temu, kto podprowadził lato, składam szczere podziękowania, bo:
1. Siedzę w robocie i słońce mnie tylko drażni;
2. Kiedy nie siedzę w robocie (weekend) to nikt mnie nie wyciąga na jakieś plaże, spacery czy do lasu – w związku z czym mogę:
- napić się w domu, bo koniak w domu smakuje lepiej niż na powietrzu (zimne piwo wcale nie gorzej)
- bo koniak w deszczowy dzień smakuje lepiej niż w słoneczny, w słoneczny to tylko Metexa…
- nie psikać się żadnym świństwem zwiększającym dziurę ozonową,
- nie zaśmiecać lasów,
- nie podpalać lasów,
- nie deptać grzybów,
- nie płoszyć zwierząt,
- siedzieć przed kompem ile chcę.
3. Jak ktoś chce już koniecznie popływać, to woda na basenach jest czysta, czego nie da się powiedzieć o tej w morzu, jeziorach czy rzekach.
4. Co by nie było, że myślę tylko o sobie:
- dzieciaki w zdecydowanej większości i tak wolą siedzieć przed kompem niż gdzieś łazić czy się męczyć w inny sposób,
- jeśli któreś się już chce męczyć, to się tak nie poci (a skoro się chce samo męczyć, to pogoda i tak mu jest obojętna),
- w ciągu dwóch miesięcy i tak się zdążą opalić jak będą chciały,
- na pewno mniej będą paliły i piły pewnie też mniej,
- a nóż widelec któreś z rozpaczy sięgnie po książkę, kiedy mu piorun prąd w chałupie wyłączy;
4. Jeśli już jakiś oszołom spragniony jest wytapiania tłuszczu na słońcu, to niech wyjedzie tam, gdzie taka „przyjemność” jest pewna, bo i pogoda jest pewna. To też ma same plusy. Bo:
- pozna coś więcej niż własny zaścianek,
- może liźnie języka przed i w trakcie,
- zobaczy, że ludzie jedzą coś innego niż pyry, schabowego i kapustę,
- zobaczy, że ceny tam są porównywalne z tymi tu i zagłosuje w ewentualnym referendum za Euro,
- zobaczy, ze po ulicach łażą nie tylko biali, ale także kolorowi i nikt się za nimi nie ogląda,
- może nawet coś kupi u murzyńskiego sprzedawcy i przestanie się dziwić na głos, że ten ma jasne dłonie,
5. Skorzystają także ci, którzy mimo wszystko pojechali nad Bałtyk, bo może zrozpaczeni miejscowi rybacy nie będę sprzedawali makreli w cenie rekina czy ciepłego piwa w cenie włoskiego wina, a nocleg w Łebie będzie tańszy niż we Florencji.

Za ile złotówek wykupić się od winy za Holocaust, czyli o rozdawaniu nieswojego

2009-07-08T15:21:00.000+02:00

W każdym europejskim i cywilizowanym państwie, którego porządek społeczny opiera się na stanowionym prawie istnieje instytucja dziedziczenia państwa. To bardzo stara instytucja, wywodzi się co najmniej z czasów rzymskich (prawo kaduka). Została przejęta przez Kodeks Napoleona, na którym opiera się całe kontynentalne ustawodawstwo cywilne.
Ten krótki wstęp jest potrzebny, by zrozumieć, że wprowadzenie w polskim Kodeksie cywilnym instytucji dziedziczenia państwa nie jest niczym nowym, dziwnym czy szkodliwym.
W największym skrócie instytucja ta stanowi, że państwo staje się właścicielem majątków, które nie są dziedziczone przez spadkobierców (ustawowych lub testamentowych) oraz majątków porzuconych lub własności niczyjej. Instytucja ta gwarantuje porządek w stosunkach majątkowych.

A teraz „do adremu”.

Na mocy tego prawa państwo polskie stało się właścicielem majątków żydowskich, które nie zostały odziedziczone przez spadkobierców po II wojnie światowej. Na marginesie... przepisy o zasiedzeniu stanowią, że nieruchomości zasiedziane nawet w złej wierze przechodzą na własność posiadacza (w tym wypadku państwa polskiego) po upływie 30-tu lat.
W Pradze odbywa się konferencja „o rekompensatach” za mienie pożydowskie. W spotkaniu biorą udział przedstawiciele licznych organizacji żydowskich oraz blisko 50 państw, w tym USA i Watykan.
Organizacje żydowskie oraz oficjalny przedstawiciel rządu USA domagają się od państw Europy Środkowej (od Rosji i Niemiec już nie) utworzenia funduszu, z którego miałyby być wspierane żyjące ofiary Holocaustu. Na fundusz ten składałyby się państwa, które zgodnie z obowiązującym powszechnie prawem, przejęły majątek pożydowski.
Nie oszukujmy się, w grę wchodzą olbrzymie pieniądze, które miałyby zostać przeznaczone w zdecydowanej większości dla obywateli dwóch państw: Izraela i USA.
Czyżby wskazywanie Polaków, Czechów czy Węgrów jako współwinnych za zbrodnie Holocaustu, wymuszanie poczucia winy za nie swoje zbrodnie, było tak naprawdę tylko przygrywką do wyliczenia, jaką kwotę państwa te (tak, jak po wojnie płaciło państwo niemieckie) mają zapłacić Żydom, by uzyskać darowanie (nie swoich) win?
„Holokaust był nie tylko największym ludobójstwem w historii świata, lecz również największym złodziejstwem w dziejach ludzkiej własności” - Stuart E. Eizenstat, były ambasador USA przy UE, zdanie to popiera Robert Wexler, kongresmen oraz członek komisji spraw zagranicznych Izby Reprezentantów, który został wyznaczony jako delegat na praską konferencję przez Hillary Clinton.
Dlaczego rząd USA tak zdecydowanie wspiera tego typu inicjatywy, mimo że i w jego prawodawstwie istnieje instytucja dziedziczenia państwa? Dobrze jest rozdawać nie swoje? Dlaczego oficjalny przedstawiciel USA nie wezwał Rosji, by współtworzyła ów fundusz? Lepiej nie drażnić niedźwiedzia?

W poprzednich postach wyraziłem swoje zdanie na temat tego, kto ponosi odpowiedzialność za Holocaust. Ale dziś zastanawiam się ile złotówek czy Euro Polska ma zapłacić organizacjom żydowskim, by odkupić swoje rzekome winy. Czy na zwrocie majątków objętych zgodnie z prawem przez państwo polskie się skończy, czy może trzeba będzie płacić odsetki za 60 lat korzystania z nich? Czy ktoś posłucha mądrego profesora Bartoszewskiego, który stwierdził, że o takim zwrocie w ogóle nie może być mowy, ponieważ zgodnie z polskim prawem taka własność przechodzi na rzecz Skarbu Państwa. Jeśli traktowalibyśmy Żydów inaczej, byłaby to dyskryminacja pozostałych obywateli Rzeczypospolitej.

Nie wiem, jak zachowają się władze Polski. Obawiam się, że po raz kolejny ulegną, łamiąc tym samym polskie prawo w imię nie swoich interesów. Po raz kolejny zachowają się niczym wasal USA. W imię czego?

7 lipca - pamiętajmy...

2009-07-06T21:41:00.000+02:00

Jutro 7 lipca. Jedna z najważniejszych dla mnie dat w roku. 168 lat temu zginął jeden z najmłodszych i najdzielniejszych Polskich Bohaterów. Do dziś żadna z polskich szkół nie otrzymała jego imienia. Jeśli ktoś nie zna jego historii, niech poświęci chwilę i poszuka - tym razem samodzielnie...

"Karol Levittoux"

Zbrodniczy spisek w gimnazjalnej klasie
Zagraża państwu, w jego spokój godzi
Inspiratorów wkrótce wykryć da się
Wciąż niepoprawni Polaczkowie młodzi

Ten Levittoux był hersztem, jak się zdaje
Przez niego w dusze sączy się trucizna
Śledztwo prowadźcie zgodnie ze zwyczajem
W mig się przyzna, prędko się przyzna

Drogi panie Levittoux, prawdę wyznać chciej
Gdy wspólników podasz tu, sercu będzie lżej
Milczysz, panie Levittoux, nie unikniesz kar
Młodzież wiodłeś ty ku złu, smuci się nasz car

Mury kazamat dostatecznie grube
Żeby krzyk każdy wytłumić dokładnie
Błogosławiony, kto przejdzie tę próbę
A kto się złamie, przekleństwo nań spadnie
Logika dziejów nakłada kajdany
Sprawiedliwości zgrzytają zasuwy
I ciągle jedna myśl tłucze o ścianę:
"Nic nie mówić, nie mówić, nie mówić..."

Wszakże, panie Levittoux, nie działałeś sam
Gdy cię pozbawimy snu, wszystko powiesz nam
Miejże rozum Levittoux, próżny jest twój trud
Żadnej strawy nie dać mu, by go złamał głód

Na przesłuchaniu wziął czterysta pałek
Konieczny był tu bezpośredni przymus
Śledztwo da skutek, jeśli jest wytrwałe
Bez końca przecież nie może się trzymać
Zwinięty w szmatę leży sztandar ciała
Szarpie go w strzępy ptaszysko dwugłowe
Krwią pokreślona pleców karta biała
Na niej napis "nie powiem, nie powiem..."

W końcu z ciebie, Levittoux, tryśnie zeznań zdrój
Zaznasz knuta dzień po dniu, pęknie upór twój
Chciałeś uciec, Levittoux, coś ci słabo szło
Krzycz do ostatniego tchu, nas nie wzruszy to

Pod siennikiem migoce kaganek
Mniej boli ogień, niźli ran płomienie
Dziś sobie takie rozścielę posłanie
Co moją celę w jeden krzyk zamieni
Skąpo tu światła Moskale mi dali
Ale wystarczy, żeby spłonął człowiek
Patrzcie, jak długo ten więzień się pali
Co już nic nie powie, nie powie...

Zwęglone resztki wymieciono rano
Ból szybko wsiąka w kamień cytadeli
Po incydencie tym rozkaz wydano
By więźniom światła nie dawać do celi
Jerzy Czech

Szacunek dla siebie - czyli szlag mnie znów trafił

2009-07-04T16:33:00.000+02:00

Jednym z podstawowych warunków szacunku u innych jest posiadanie szacunku dla siebie. Myślałem, że to truizm. Okazuje się jednak, że niekoniecznie.
Po raz kolejny opadła mi szczęka, kiedy dowiedziałem się, że na ziemiach polskich stawia się pomniki „żelaznemu kanclerzowi” Otto von Bismarckowi. Dziś dowiedziałem się znów, że Otto von Bismarck jest patronem kilku hoteli i restauracji. Tak, tak, w Polsce. Rzecznik jednego z hoteli stwierdził, że „von Bismarck” to świetnie sprzedający się znak towarowy.

Dla przypomnienia:
Otto Eduard Leopold von Bismarck-Schönhausen – książę von Bismarck-Schönhausen, książę von Lauenburg; niemiecki polityk, premier Prus, kanclerz Rzeszy, zwany Żelaznym Kanclerzem. Przyczynił się do zjednoczenia Niemiec.
Od początku swej działalności był zajadłym antypolakiem.
„Bijcie Polaków, ażeby aż o życiu zwątpili. Mam wielką litość dla ich położenia, ale jeżeli chcemy istnieć, to nie pozostaje nam nic innego, jak ich wytępić.” - z listu do siostry, 26 lutego 1861.
Pierwsze publiczne przemówienie polityczne:
„Sami jesteśmy dla siebie dostateczną osłoną i wolę mieć do czynienia z carem w Petersburgu, niż ze szlachtą w Warszawie. Wstęp do odbudowy państwa polskiego, odebranie Prusom ziem polskich równałoby się przecięciu pruskich żył” - Uniwersytet w Getyndze 1832 r.
Po Wiośnie Ludów czynnie przeciwstawiał się próbom odbudowania Królestwa Polskiego mimo, że królem Polski miał zostać ktoś z domu Sasów.
W każdej podstawówce uczono o „Kulturkampf”, „Hakacie”, „Dzieciach Wrześni” czy „wozie Drzymały” - to jego dzieła.
Ja życzę, by ziemia nie była mu lekką. Wy pamiętajcie kim był, nim wejdziecie do zajazdu jego imienia.
Szanujmy swoją historię, wyciągajmy z niej wnioski, pokazujmy ją innym, uczmy jej nasze dzieci. Bo kto wie, czy za czas jakiś świetnie sprzedającą się marką towarową nie będzie Lenin, Mao czy Bierut.

Miałem sen… Czyli róbmy swoje

2009-06-30T15:49:00.000+02:00

„Miałem sen, iż pewnego dnia ten naród powstanie, aby żyć wedle prawdziwego znaczenia swego credo: uważamy za prawdę oczywistą, że wszyscy ludzie zostali stworzeni równymi.
Miałem sen, że pewnego dnia na czerwonych wzgórzach Georgii synowie dawnych niewolników i synowie dawnych właścicieli niewolników będą mogli zasiąść razem przy braterskim stole.
Miałem sen, iż pewnego dnia moich czworo dzieci będzie żyło wśród narodu, w którym ludzi nie osądza się na podstawie koloru ich skóry, ale na podstawie tego, jacy są.”
Z przemówienia dr M.L.Kinga z dnia 28 VIII 1963

Czy King odrzucając kartkę z wcześniej napisanym przemówieniem naprawdę miał wizję, czy mówił tylko o swych marzeniach? W każdym bądź razie oddał życie za to, w co wierzył.
W końcu to on powiedział: „Jeśli człowiek nie odkrył czegoś, za co jest gotowy umrzeć, to nie zasługuje żeby żyć”.
Kilka dni temu na lubelskich przystankach MPK znów pojawiły się naklejki organizacji neofaszystowskiej z adresem www. Ileś tam osób weszło, w iluś krew się nawet wzburzyła od masy nienawiści i kłamstwa tam zawartego. Część być może sięgnęła po odpowiednie publikacje by zweryfikować brednie, na które się natknęli. Ilu z święcie oburzonych podjęło jakiekolwiek działania by zamknąć tę obelżywą, kłamliwą i niezgodną z polskim prawem stronę? Ilu zerwało plakat, zamalowało naklejkę? Ktoś to jednak zrobił. Ktoś się nie bał. Komuś się chciało.
Ale przecież zdecydowana większość z nas podpisze się pod słowami Kinga. I będzie się podpisywała pod wszystkim, byle na podpisie się skończyło.

„Nieposłuszeństwo obywatelskie jest niezaprzeczalnym prawem każdego obywatela. Rezygnując z niego przestaje się być człowiekiem. Tym, co pozwala władzom państw bezkarnie wszczynać wojny, rujnować domy i zabijać miliony ludzi jest lęk przed tym, by cywilizacja ludzka doznała ukojenia Pokojem, ten lęk trzeba pokonać i zdecydowanie pozbawić władzy prawa tworzenia armii i wszczynania wojen.”
Mohandas Karamchand Gandhi

Mahatma Gandhi też wiedział, że nie umrze spokojną śmiercią. Kiedy podejmował walkę z wszystkimi o wszystko musiał czuć się cholernie samotny. Kiedy próbował pogodzić ogień z wodą a sam siebie nazywał hinduistą, muzułmaninem, chrześcijaninem, buddystą i Żydem, musiał przecież wiedzieć, że zrozumie go promil, a narazi się niemal wszystkim.
Nie bał się, był konsekwentny, robił swoje. Czego i sobie życzę!

Korea - Czechosłowacja - Polska - Darfur - Tybet - Iran - ?

2009-06-24T00:19:00.000+02:00

Stanisław Barańczak
To mnie nie dotyczy

To mnie nie dotyczy, ten dotkliwy
chłód lufy przytkniętej do czyjejś potylicy
nie mnie dotyczy, nie do mnie należy
ani ta głowa, ani ta dłoń z pistoletem, ani
ocena kto ma rację i po czyjej stronie leży
łopata, którą wykopano dół, nie zawracajcie
mi tej ogolonej głowy, myślenie o tym nie jest mi na rękę,
ani na tę w rękawie mundurowym, ani
na tę związaną drutem, mnie to nie dotyczy
(a jednak czuję, że choć takie to nieważne,
to przecież
znieważa mnie);

powtarzam sobie: to mnie nie dotyczy, nie dotyka
mnie wskazujący palec pałki, nie moja w tym głowa
osłaniana rękami, nie mam nic wspólnego
z tym zbitym człowiekiem poza niezbitym faktem,
że też jestem człowiekiem, a to znaczy w końcu
tak niewiele, poza tym bez powodu przecież
nie biją, jestem wprawdzie wolny od uprzedzeń,
ale nawet, gdy kogoś biją bez uprzedzenia, wiem,
że sam sobie był winien, mnie to nie dotyczy
(a jednak czuję, że choć jest to tak niewiele,
to przecież
zniewala mnie);

raz jeszcze: to mnie nie dotyczy, nie czuję się dotknięty,
gdy muszę szeptać swoją spowiedź poprzez kratki
rubryk ankiety, z ulgą wpisuję dużymi
literami NIE DOTYCZY, gdy mnie pytają o
przeszłe, obecne i przyszłe poglądy,
sam siebie rozgrzeszając, daję sobie słowo,
że w nic się nie dam wplątać, że nie powiem słowa
więcej niż to konieczne, bo ostatnie słowo
i tak mają silniejsi, mnie to nie dotyczy
(a jednak: chociaż to mi na nic nie zezwala,
to przecież
nie zwalnia mnie)

Jednym tchem 1970

Burza dobrze wpływa na moją głowę... czyli la(ł)(t)o w pełni!

2009-06-23T15:40:00.000+02:00

Całkiem niezamierzenie i niezauważalnie mój blog zbłądził w rejony inne, niż początkowo zakładałem. Mało tego, całkiem mi to odpowiada :)
Dlatego, przynajmniej póki co, chyba moje pisanie będzie błądziło gdzieś w stronę… sam nie wiem w którą :)
W końcu lato, Steinbach za chwilę udławi się swą nienawiścią albo wyrżnie w jakiś słup, bo Bóg dawno jej rozum odebrał.
Nade mną burza, świat się wali na łeb, zacząłem więc sobie grzebać po ostatnich trendach w filozofii. Filozofia (podobnie jak każda inna Zofia) nie jest moją faworytką. Ale co tam…
Ostatnie badania biologów i chemików wskazują, że moje egzystencjalne spojrzenie na życie może za chwilę szlag trafić i wolność wyboru stanie się kolejnym równaniem chemicznym.
Dlatego, by się nie obudzić jako kompletny ateusz, postanowiłem uwierzyć w coś nowego. Dobrze być na topie, dlatego mój wybór padł z początku na najszybciej rozwijającą się religię XXI wieku – Kościół Latającego Potwora Spaghetti. Aby jednak nie zostać posądzonym o gonienie za modą może powinienem uwierzyć raczej w Niewidzialnego Różowego Jednorożca?

W moim paskudnym średnim wieku, kiedy facet jeszcze chce, ale już nie może, albo nie powinien, chyba zostanę przy Czajniczku Russella…
Po cichu będę jednak sprzyjał Potworowi. Podoba mi się jego Osiem „Naprawdę wolałbym, żebyś nie”:

1. Naprawdę wolałbym, żebyś nie zachowywał się jak jakiś świętoszkowaty, fałszywie pobożny dupek, gdy opisujesz Mą Makaronową Doskonałość. Jeśli niektórzy ludzie nie wierzą we mnie, to trudno, nic się nie stanie. Naprawdę, nie jestem do tego stopnia próżny. Poza tym, nie chodzi o nich, więc nie zmieniaj tematu.
2. Naprawdę wolałbym, żebyś nie używał Mojego istnienia jako narzędzia do uciskania, ciemiężenia, karania, patroszenia lub bycia złośliwym wobec innych. Nie wymagam składania ofiar, a czystość jest niezbędna jeśli chodzi o wodę pitną, a nie o istoty ludzkie.
3. Naprawdę wolałbym, żebyś nie oceniał ludzi na podstawie tego, jak wyglądają lub jak się ubierają, jak mówią, lub... Dobra, po prostu bądź miły, OK? I wbij to do swojej tępej głowy: mężczyzna = człowiek. Kobieta = człowiek. To samo = to samo. Nikt nie jest od nikogo lepszy, chyba że mówimy o stylu. I przykro mi, ale to podarowałem kobietom i niektórym facetom, którzy widzą różnicę pomiędzy kolorem morskim a fuksją.
4. Naprawdę wolałbym, żebyś nie zaspokajał się w sposób, który obraża ciebie albo twojego ochoczego, zgodnego, pełnoletniego i dojrzałego psychicznie partnera. Odnośnie do tych, którzy mogliby protestować – myślę, że odpowiednim wyrażeniem jest „pierdolcie się”, chyba że uznają to za nieprzyzwoite. W tym wypadku mogą wyłączyć raz telewizor i iść dla odmiany na spacer.
5. Naprawdę wolałbym, żebyś nie sprzeciwiał się fanatycznym, sadystycznym, szowinistycznym i pełnym nienawiści poglądom innych NA CZCZO. Zjedz coś, a potem zabiegaj o pierdoły.
6. Naprawdę wolałbym, żebyś nie budował za miliony dolarów kościołów/świątyń/meczetów/kaplic dla Mojej Makaronowej Doskonałości, podczas gdy pieniądze lepiej wydać na (wybierz sam):
- Skończenie z biedą
- Leczenie chorób
- Życie w pokoju, namiętną miłość i obniżenie kosztów kablówki.
Może jestem złożonym węglowodanowym wszystkowiedzącym istnieniem, ale w życiu cieszą mnie proste rzeczy. Wiem lepiej. Jestem STWÓRCĄ.
7. Naprawdę wolałbym, żebyś nie rozpowiadał ludziom wokół, że do ciebie przemawiam. Nie jesteś aż taki interesujący. Wylecz się z siebie. I mówiłem ci, żebyś kochał bliźniego, czy nie pojąłeś aluzji?
8. Naprawdę wolałbym, żebyś nie czynił bliźniemu, co tobie miłe, jeśli miłe są ci, hm, rzeczy, które wymagają mnóstwa skóry/smaru/wazeliny. Jednak jeśli miłe jest to też tej innej osobie (zgodnie z numerem 4), zajmij się tym, zrób zdjęcia, i do diaska, załóż kondom! Naprawdę, to kawałek gumy. Gdybym nie chciał, żeby było ci przyjemnie, gdy to robisz, dodałbym ci w tym miejscu kolce albo coś.

Od zawsze człowiek starał się oddać obrazem swoje wyobrażenie Niewyobrażalnego.
Dla tych, których zainteresowała nowa religia - kilka wyobrażeń Latającego Potwora Spaghetii...

Grafika przedstawiająca artystyczną wizję Latającego Potwora Spaghetti w kilka sekund po stworzeniu świata. Jak widać Potwór znajduje się pod wpływem środków odurzających. Sztuczne ognie w tle są częścia obchodów nowego roku 2008. Niektórzy pastafarianie wierzą, że świat został stworzony w zeszłym roku. Potwór stworzył góry, drzewa, karła i pamięć wszystkich naszych doświadczeń sprzed roku 2008.

Latający Potwór Spaghetti jest zwykle przedstawiany jako bryła pozwijanego spaghetti z dwojgiem oczu na czułkach, dwojgiem mięsnych klopsów i „makaronowymi wypustkami”.

Logo Kościoła Latającego Potwora Spaghetti.

Filozowanie po obiedzie...

2009-06-11T15:42:00.000+02:00

Pewna blogerka, której zdanie sobie cenię wysoko, zarzuciła mi zapędy grafomańskie. Niby w żartach, ale kto to do końca pojmie, kiedy kobieta żartuje?
Inna zaś podziwia moją poprawność polityczną.
Aby nie zawieść żadnej z nich powstał dzisiejszy post. A, że życie niesie codziennie nowe niespodzianki, jest o czym pisać:-) I dzięki Blogu!

Przyszedł następny polski długi weekend (a przecież jutro powinniśmy wszyscy udać się do pracy!). O kolejnych wystąpieniach faszystów czy antypolaków dowiem się pewnie w poniedziałek. Dlatego, jako że pogoda temu sprzyja i żołądek pełny, pofilozujmy trochę. Wybory za nami. W kampanii pisuary coś tam mówiły o antypolskości i niemieckim zagrożeniu (zmian w Kodeksie karnym jak nie było, tak nie ma, a to przecież ich projekt). Teraz PO dogada się z Niemcami w Europarlamencie (jak się nie dogada, to dopiero będę miał o czym pisać!). Frekwencja wyborcza w Polsce 25% a w takiej Belgii 90. No tak, oni mają obowiązek wybierania. Ale oni są królestwem i pewnie król im nakazał! Dobrze im tak – królestwo nie jest za darmo! Muszą co jakiś czas zrezygnować z wolnego. Wciągnąć walonki albo zostawić karmienie flandrów (zależy, kto gdzie mieszka) i pomaszerować na wybory. Przydatny taki król. Nie wiem, czy dogadali się co do rządu, ale król nakaże (nie jakiś tam prezydent, ale prawdziwy wyświęcony pomazaniec!) i wszyscy zgodnie do urn.
Dlaczego oni te skrzynki urnami nazwali? Z urną mam złe skojarzenia. A jeśli nie tylko ja, to może stąd to 25%? Bo kto dobrowolnie chciałby do urny?
Posiadanie takiego króla ma same plusy. Nie trzeba na niego głosować – to po pierwsze. Jak skandal na dworze, to jest o czym pogadać i poczytać. Bo to prawdziwy skandal, a nie zataczający się od filipińskiej choroby pijaczek. Bo taki król to musi mieć łeb nie od parady, skoro to głowa całego państwa. Gdy takie książątko się hajtnie, to panie mają co na blogach pisać przez pół roku! Tylko jak tu wybrać króla Polski? Tak obiektywnie. Casting by ogłosić czy co? A może zawody kto ile wypije? Albo kto przeżyje takie zawody, ten królem i basta. I elekcja co jakiś czas. Takie rządy to by wspomogły budżet. Ja tam się nie pcham, brak treningu. A co będzie jak wygra kobieta? Królowa? Dwie królowe w jednej Polsce? Przecież ci z Ligi się przekręcą! Wystarczy, że Madonna przyjedzie. Wiem skąd ten cały skandal z Madonną. Oni by ją chcieli ukrzyżować, a ona im na złość, sama się ukrzyżuje. I to śpiewająco.
Ja tez sobie pośpiewam, a co!!! PUNKS NOT DEATH! Green Day na full, full w rękę i na leżaczek. Na wszelki wypadek poćwiczę...

Powtórka z historii?

2009-06-06T10:59:00.000+02:00

Miał być ciąg dalszy poprzedniego posta, ale życie co chwila zaskakuje…

Na oficjalnej stronie Ministerstwa Obrony Federacji Rosyjskiej, w dziale "Encyklopedia Wojskowa", w rubryce "Historia - przeciwko kłamstwu i fałszerstwom" ukazał się artykuł, w którym Polskę uznano za główną winowajczynię wybuchu II WŚ. Jego autorem jest pułkownik Siergiej N. Kowaliow z Instytutu Historii Wojennej Ministerstwa Obrony Federacji Rosyjskiej.
Nie będę streszczał artykułu, można go przeczytać w tym miejscu.

Nie będę nawet komentował tych bredni. Zastanawiam się jednak, jaki odzew ten artykuł wywoła na Litwie i Łotwie…
Do czego jeszcze posuną się w kłamstwie władze Rosji? Przypomnę, że niedawno przedstawiciel Ministerstwa Obrony FR zakwestionował winę Rosjan w morderstwach katyńskich.

Mam tylko nadzieję, że ostatnie artykuły w prasie niemieckiej, podważające zbrodnie III Rzeszy i coraz liczniejsze artykuły uzasadniające mocarstwową i wojenną politykę ZSRR i obecnej Rosji, ukazujące się w tym samym czasie, są niezależne od siebie. Bo do cholery ciężkiej śmierdzi mi tu coś kolejnym porozumieniem rosyjsko-niemieckim, i to zdecydowanie szerszym niż rura na dnie Bałtyku…

O polskim antysemityzmie parę myśli niepokornych

2009-06-01T16:16:00.000+02:00

Nie od wczoraj zastanawiałem się, jak to w sumie jest z tym „polskim antysemityzmem”. Jest w ogóle coś takiego jak typowo „polski antysemityzm”? A jeśli tak, to czym jest i czym się różni od arabskiego, francuskiego czy włoskiego?

Zacznijmy więc od definicji:
Antysemityzm – antyspołeczne uprzedzenie i dyskryminacja Żydów oraz osób pochodzenia żydowskiego, postrzeganych jako grupa religijna, etniczna lub rasowa (za Wikipedią).
W świetle tej definicji w Polsce masowo mamy do czynienia z antysemityzmem. Na niemal każdym meczu piłki kopanej słyszymy wyzwiska typu „Żydzew”, „Jude” itp.
Na murach każdego chyba polskiego miasta natkniemy się na symbol swastyki i tuż obok nich powieszone na szubienicy gwiazdy Dawida.
Organizacje neofaszystowskie jawnie nawołują do wyłączenia z życia społecznego i politycznego osób o korzeniach żydowskich, wskazując wręcz palcem takie osoby. Wcale nierzadko w rozmowie z kimś starszym usłyszymy, że „wszystkiemu winni są Żydzi”.

Dlatego zacząłem się zastanawiać, skąd taka nienawiść wobec Polaków pochodzenia żydowskiego. Bo powiedzmy tutaj jasno – ilu z nas w ostatnim roku widziało Żyda na własne oczy? Ilu Żydów jeszcze pozostało w Polsce? Nie mówię tu o osobach, które posiadają jedynie korzenie żydowskie, a które od pokoleń są zasymilowane. Nie wiem, czy po X wiekach obecności Żydów na ziemiach polskich żyje obecnie jakiś Polak nieposiadający choćby drobnego ułamka domieszki krwi żydowskiej.

Po kilkunastu rozmowach z młodymi ludźmi w wieku 16-19 lat doszedłem do wniosku, że antysemityzm młodego pokolenia nie ma żadnych podstaw, by go nazywać antysemityzmem. Najczęściej określenie „Żyd” jest używane zamiennie z innymi obelgami, ale nie ma w nim odniesień do kultury, narodu czy do religii żydowskiej. Jest używane jako abstrakcyjna obelga.
Dlatego ta postawa, choć oczywiście naganna, wydaje mi się nie być aż tak bardzo niebezpieczna. Sądzę, że poprzez proste uświadamianie w szkole czy w mediach łatwo byłoby ten problem załatwić. Jak? Wystarczy zabrać dzieciaki na lekcję do któregoś z Muzeów Martyrologii. To nie jest ani trudne, ani specjalnie drogie.
Zauważyłem, że w moim pokoleniu trzydziesto-, czterdziestolatków problem antysemityzmu jest naprawdę marginalny. Z prostego powodu – my otrzymaliśmy odpowiednią lekcję – dla nas Izrael kojarzy się z państwem a Żyd jest mieszkańcem Izraela, nie Polski. Nam pokazano w filmach czy poprzez obowiązkową lekturę, czym był obóz koncentracyjny, duża część z nas odwiedziła Oświęcim czy Majdanek.
Za naszego pokolenia nastąpiło otwarte odcięcie się kościoła katolickiego od antysemityzmu sięgającego przecież zarania chrześcijaństwa i w chrześcijaństwie mającego korzenie. To na naszych oczach Jan Paweł II odwiedził synagogę i wsunął karteczkę z modlitwą w szczelinę Ściany Płaczu w Jerozolimie. Dla nas Jacek Kuroń jest polskim bohaterem. W zdecydowanej większości mamy w nosie jego pochodzenie.
Tak samo mamy w nosie pochodzenie Mazowieckiego, Michnika czy Bartoszewskiego. Dla nas są Polakami.

Pokolenie osób świadomie będących antysemitami odchodzi w niepamięć. To pokolenie emerytów. Rozumiem, skąd w nich wcale nierzadkie postawy antysemickie. To oni albo ich rodzice byli dotknięci bezpośrednio lub pośrednio terrorem powojennym. A tylko dla przypomnienia wspomnę, że większość obsady Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego i UB to komuniści pochodzenia żydowskiego, przywiezieni z ZSRR.
Temu pokoleniu tow. Gomółka wmawiał, że w Polsce źle się dzieje, bo rządzą Żydzi. Tak naprawdę słów Gomółki nie usiłowano później zmieniać, co najwyżej je przemilczano.
To pokolenie po prostu nie przyjmuje argumentów i dlatego najzwyczajniej w świecie musi odejść, zabierając swe uprzedzenia do grobu. Szkoda z nim kruszyć kopie.
Uważam jednak, że hekatomba II wojny światowej zmyła w większości i z tego pokolenia antysemickie poglądy przedwojennej endecji i duchowieństwa katolickiego.

Podsumowując, można mówić o typowo „polskim antysemityzmie”, bo jest on zdecydowanie inny niż antysemityzm zachodni. Polski antysemityzm jest obecnie płytki, pozbawiony w większości bazy ideologicznej. Po prostu brakuje mu przesłanek, by się rozwijać, wręcz zamiera.
Nie wolno nam tylko zapominać o odradzających się ruchach faszystowskich, których idee są populistyczne, a przez to zawsze bardzo niebezpieczne. W nich widzę największe niebezpieczeństwo odrodzenia się w Polsce antysemityzmu. Antysemityzmu świadomego, a nie jedynie „szprejowego”.

Fragment rozmowy z kibicem Łódzkiego Klubu Sportowego (ŁKS)
Dlaczego nazywacie kibiców Widzewa Żydami?
(długie milczenie) Bo oni są Żydami.
Ale ty mieszkałeś wcześniej na Widzewie... Gdybyś tam mieszkał dalej, to kibiców ŁKS-u nazywałbyś Żydami?
(jeszcze dłuższe milczenie) No tak...

O różnicach między polskim a arabskim i zachodnim antysemityzmem następnym razem :-)

Z „Pitawala Berdyczowskiego” – 32 maja 1929 r.

2009-05-24T22:45:00.000+02:00

Mowa adwokata p.Spiegla, broniącego oskarżonego o napad na bank i kradzież 6 milionów.

Tak więc Wysoki Sądzie! Nie da się zaprzeczyć, że oskarżony napadł na bank i ukradł owe 6 milionów. Ale Wysoki Sądzie! Na ławie oskarżonych stoi on sam! A przecież powszechnie jest wiadomym, że gdyby nie liczni pomocnicy, oskarżony ukradłby znacznie mniej, a może, gdyby sytuacja potoczyła się inaczej, nie ukradłby nic!
Dlatego przyjrzyjmy się wydarzeniom od początku. Gdyby Fenicjanie nie wymyślili pieniędzy, mój klient p. Prusakiewicz nie mógłby ich ukraść. Nie ukradłby przecież czegoś, czego nie ma! No cóż, może w moich rozmyślaniach poszedłem zbyt daleko.
Skupmy się więc na wydarzeniach z owego feralnego dla mojego klienta dnia, 1 września.
Jak już wspomniałem, nikt nie zaprzecza, że oskarżony dokonał napadu i kradzieży.
Gdyby pierwsza kasjerka dobrowolnie oddała mu z kasy pieniądze, o które przecież grzecznie poprosił, nie zostałaby zastrzelona. Widziała przecież, że p. Prusakiewicz ma broń. W sumie to należałoby przyjąć, że ta kasjerka jest sama sobie winna! Minutę później jej koleżanki ochoczo, wręcz dobrowolnie, wyjęły wszystko, co miały w kasach i torebkach – i proszę! Żyją! Sam pan dyrektor banku także nie stawiał prawie żadnego oporu przed otworzeniem skarbca. Wystarczyło przyłożyć mu dwa razy kolbą pistoletu.
Za jego przykładem obecni w banku klienci dobrowolnie oddawali zegarki, portfele i inne wartościowe drobiazgi – nawet o to nieproszeni. Wystarczyło, że mój klient otworzył przed nimi worek.
Tak Wysoki Sądzie! Mój klient ukradł te 6 milionów. Ale tak naprawdę to ukradł tylko 4, a może nawet mniej. Resztę rozkradli polscy chłopi i żydowscy sklepikarze, którzy pozbierali banknoty, rozsypane z dwóch pękniętych worków.
Stąd pytam!
Dlaczego obok mojego klienta nie stanęły na ławie oskarżonych kasjerki, pan dyrektor, klienci banku obecni tego dnia na sali, no i oczywiście Polacy i Żydzi, którzy tak skrupulatnie pozbierali to, czego mój klient nie był w stanie sam unieść?

Przemyśleń po filmach ciąg dalszy

2009-05-24T18:19:00.000+02:00

Dziś przemyślenia po dwóch filmach, pierwszy to „Generał Nil”, o którym pisałem w poście z 2 maja, drugim jest „Walkiria” reż. Bryana Singera.
Przelewanie myśli na „papier” pozwala je uporządkować, posegregować w głowie fakty, przeciwstawić opinie.

Teraz trochę wstyd przyznać się nawet przed samym sobą, że uważałem do niedawna pułkownika Ryszarda Kuklińskiego za zdrajcę. Nie wiem dlaczego. Znam przecież teorię ślepych i myślących bagnetów. Historię Stauffenberga i kilka innych podobnych znałem przecież na długo przed obejrzeniem filmu.
Jeżeli przyjąć, że pułkownik Kukliński działał z pobudek wyższych niż materialne, a z tego co wiem, nie ma dowodów, by kierowały nim pobudki materialne, to łamiąc wiążącą go przysięgę zachował się jak bohater. Przysięgę składał mając inne przesłanki. Składając przysięgę działał w dobrej wierze, podobnie jak Stauffenberg.
Dopiero fakty, które poznał po jej złożeniu, spowodowały jego wewnętrzną metamorfozę. Dopiero później, podobnie jak Stauffenberg, „przejrzał”, zrozumiał.

Może rzeczywiście ludziom z mojego pokolenia, wychowanym na zakłamanej obowiązkowej historii, trudniej jest przyjąć prawdę inną, niż obowiązującą w czasach PRL? Choćby nie wiem, jak jasną i oczywistą była? Kiedy pewna urocza pani w TV ogłosiła w Polsce koniec komunizmu, miałem 20 lat. Drugie tyle trwa moje oczyszczenie się z jego brudu. Zaczynam też rozumieć, co miał na myśli ks. Tischner pisząc o „homo sovieticusie”.
No i pojąłem w końcu, o co chodziło Kaczmarskiemu w „Marszu intelektualistów”.
No cóż… Lepiej późno niż wcale.

„DER SPIEGEL” – wstępniak 20 lipca 2011.

2009-05-22T00:14:00.001+02:00

Swobodne tłumaczenie artykułu z „Der Spiegel” – 20 lipca 2011 r.

Dziś przedstawiamy naszym czytelnikom Prawdziwą i Jedynie Słuszną Historię Niemiec chociaż wiemy, jaką reakcję wywoła to w Wielkiej Brytanii, Francji, Beneluxie czy w byłych republikach radzieckich, o Polsce czy Czechach nie wspominając.
To już trzeci artykuł z cyklu pięciu, które odbrązowią historię tzw. Aliantów i przedstawią dzisiejszemu pokoleniu młodych Niemców prawdziwe dzieje III Niemieckiej Rzeszy, które po sześćdziesięciu latach zakłamania zasługują na przywrócenie im należnej czci.
Przypomnę tylko, że w pierwszej części przedstawiliśmy dowody na to, iż Adolf Hitler był od stycznia 1918 do maja 1945 r. agentem wrogów Niemiec – Anglii i Francji. Działał pod ich kuratelą i za ich pieniądze. Ze te pieniądze zbudował „państwo”, które tak naprawdę wykonywało polecenia jego mocodawców. On i jemu podobni (Goering, Hess, Himmler itd. – zdrajcy Prawdziwych Niemiec i Narodu Niemieckiego) okłamali i zastraszyli Nasz Wielki Naród (Der Spiegel – 20 maja 2011 r).
Druga część – powstała w oparciu o archiwa tzw. Aliantów, odkryte niedawno na dnie jeziora Bodeńskiego i w skarbcach szwajcarskich i austriackich banków – ukazała, kto naprawdę był agresorem w II wojnie światowej, kto wykonywał czyje rozkazy i dlaczego Polska dążyła do opanowania ziem rdzennie niemieckich Prus Wschodnich, Łużyc i Śląska. Przedstawiliśmy dowody, na podstawie których żaden Niemiec nie może już mieć wątpliwości, że Austria, Dania czy Norwegia same oddały się pod opiekę rządu Niemiec obawiając się agresji ze strony Wielkiej Brytanii, Francji i Polski (Der Spiegel 20 czerwca 2011 r).
W dzisiejszej części Odkłamywania Historii pokazujemy naszym czytelnikom prawdziwy obraz tzw. Holocaustu – wymordowania 6 milionów Żydów europejskich.
Od zakończenia II wojny światowej usiłuje się przypisać całość odpowiedzialności za Holocaust Niemcom. Proces ujawniania faktów rozpoczęliśmy artykułem "Wspólnicy. Europejscy pomocnicy Hitlera w mordowaniu Żydów" (Der Spiegel 21/2009). Dziś najwyższa pora dokończyć tamto dzieło.
Dlatego nie bójmy się powiedzieć dziś, że TO NIE NIEMCY WYMORDOWALI ŻYDÓW EUROPY. Agenturalny rząd Adolfa Hitlera wykorzystał polskie, węgierskie, litewskie, łotewskie, rosyjskie, ukraińskie, francuskie, holenderskie, belgijskie, włoskie organizacje antyżydowskie. Do mordowania Żydów przyczynili się tylko bardzo nieliczni Niemcy, i to jedynie Ci, których korzenie nie były aryjskie. Wykorzystano przestępców i zboczeńców z marginesu społecznego; w każdym państwie istnieje taki margines.
W świetle odnalezionego w ubiegłym roku Manifestu UPWoŻ (Unii Państw Wolnych od Żydów – tajnej ogólnoeuropejskiej organizacji skupiającej rządy kilkunastu państw europejskich, a do której rząd Niemiec nie należał) to niemieckimi rękami i za niemieckie pieniądze miano wymordować europejską diasporę żydowską.
A przecież to nie Niemcy są odpowiedzialni za wydawanie Żydów w poszczególnych krajach. To narodowe organizacje tych krajów tworzyły getta, organizowały transporty, budowały obozy koncentracyjne na swoich ziemiach. Niemców nawet nie dopuszczano na teren obozów. Pozwalano jedynie, by obozami kierowali ludzie o niemiecko brzmiących nazwiskach. Podporządkowany Londynowi i Paryżowi rząd zdrajcy Adolfa Hitlera miał tylko finansować to ludobójstwo. Zyski ze sprzedaży majątków pomordowanych Żydów wspierały organizacje antyżydowskie w poszczególnych krajach. Niemcy nie dostali nawet feniga!
A przecież jedynie odwadze niemieckiej generalicji i zwykłych niemieckich żołnierzy Żydzi zawdzięczają to, iż tylu z nich przeżyło pogrom.
Cd na stronie 12.

„Generał Nil” czyli raz sierpem, raz młotem czerwoną hołotę!!!

2009-05-02T14:06:00.001+02:00

Kilka dni temu obejrzałem film „Generał Nil”. Wszystko, co przedstawił Bugajski i świetnie zagrał Łukaszewicz znałem przecież wcześniej, potrafiłem opowiedzieć o Fieldorfie, Pileckim, o procesie pięciu. Wiedziałem, ale jakoś nie umiałem połączyć zbrodni PPR z lat 40-tych i 50-tych z symboliką komunistyczną, z PZPR, Che Guevarą a na końcu z Jaruzelskim. Ten film ułatwił mi na takie powiązanie. Dzięki niemu rozumiem, dlaczego należy połączyć w jedno morderstwa powojennego UB i popełniane przez I Sekretarzy PZPR w 1956 r. w Poznaniu, 1970 r. na Wybrzeżu, 1976 w Radomiu i Ursusie, w 1981 i 88 r. w całej Polsce. Pozwolił połączyć w jeden ciąg przywódców organizacji przestępczej: Bieruta, Gomułkę, Gierka i Jaruzelskiego. Przecież to właśnie im podlegał bezpośrednio państwowy aparat przemocy.

Zrozumiałem także, dlaczego w naszym kraju symbol sierpa i młota czy podobizna Che, Lenina lub innych komunistycznych morderców powinny być tak samo piętnowane jak swastyka, totenkopf albo podobizna Hitlera. Są one po prostu równoważne. Komunizm i faszyzm są doktrynami tak samo nastawionymi na przemoc, stosującymi terror jako najlepszy, często jedyny argument.

Również organizacje odnoszące się do ideologii komunistycznej powinny być piętnowane jak neonaziztowskie. Bo z założenia są antydemokratyczne. Bo odwołują się do ideologii, przez które poniosły śmierć miliony niewinnych ludzi. Bo były przestępcze. Wystarczy poczytać ich statuty, manifesty czy programy.

Dziś 2 Maja – Święto Flagi Rzeczypospolitej Polskiej. Jutro Święto Trzeciomajowej Konstytucji.
Zastanawiam się, czy któryś z młodych ludzi, którzy wczoraj nieśli szturmówki lub flagi ZSRR z żółtym symbolem nienawiści, powiesił na swoim balkonie biało-czerwoną flagę, czy złoży jutro kwiaty na grobie polskiego żołnierza, weźmie udział w patriotycznej manifestacji…
Nie pytam tu o działaczy spod szyldu tzw. Nowej Lewicy. Oni są przecież zawsze tam, gdzie kręcą kamery.

„Głupstwo jest tyleż ponadnarodowe, co i nieuleczalne.”Albo (nie tylko) francuska choroba.

2009-04-25T15:48:00.000+02:00

Kilkanaście dni temu Adam Michnik na łamach „Le Monde” (2)odpowiedział p.Jeanowi-Lucowi Douin, na jego artykuł z 1 kwietnia o filmie Andrzeja Wajdy pt. „Katyń”(3)

Michnik w tekście przedstawił rzeczowe argumenty, bez popadania w patos czy gromienia i połajania.

We mnie zaś artykuł Francuza wzbudził oburzenie całkiem innego typu. O ile pan Michnik uważa bełkot nieudacznego francuskiego dziennikarza za objaw głupoty i niedouczenia właśnie, to według mnie francuski dziennikarz wpisuje się tym artykułem w dużo szerszy obraz szkalowania Polaków za rzekomo popełnione przez nich zbrodnie przeciwko Żydom.

Moim zdaniem zachowanie takie ma na celu odwrócenie uwagi od zdrad i zbrodni Francuzów w sposób perfidny i często stosowany – oskarżaniem innych o to, za co samemu jest się odpowiedzialnym. Na zasadzie kieszonkowca, który najgłośniej krzyczy „łap złodzieja”.

Dlatego też czuję się zwolniony od konwenansów i postanawiam sobie popisać!
Nie jestem wszak dziennikarzem, daleko mi do polityki, stąd mój wywód będzie stronniczy, choć (w przeciwieństwie do Francuza) oparty na faktach (w większości).

Pewien francuski polityk stwierdził, że „Francja poległa na polu chwały w 1918 r.” Moim zdaniem nie podniosła się do dziś.

Polacy pamiętają o tym, o czym chcę zapomnieć Francuzi. Nie zapomną, że ich francuscy sprzymierzeńcy nie chcieli umierać za Gdańsk w sierpniu i wrześniu 1939 r. Pamiętamy także, że nie chcieli umierać za Paryż kilka miesięcy później.

Francuzi w październiku 1939 r. śmiali się, że wojna obronna Polski trwała dwa miesiące. Później reszta świata śmiała się, że bohaterskie dowództwo francuskie, schowane jak tchórz w swojej norze za Linią Maginota, miało tyle odwagi, by poddać się po ok. 40 dniach a swoje okręty wojenne zatopić. (Na marginesie – Polacy nigdy nie podpisali aktu kapitulacji!)

My nie zapomnimy, że Francja oficjalnie kolaborowała z Niemcami. Przez grzeczność nie wypominamy, póki nas się nie zmusi, że:

od 1942 do 1944 roku przy współpracy kolaborującego z Niemcami rządu Vichy wysłano do obozów śmierci około 76 tys. francuskich Żydów. Większość z nich trafiła do Auschwitz,
od chwili powstania do dziś najlepszymi jednostkami wojsk francuskich jest Legia Cudzoziemska,
jakość francuskiego ruchu oporu pokazał bez szczególnych przejaskrawień serial „Allo, allo”,
Armia Wolnych Francuzów de Gaulle'a do momentu lądowania we Francji liczyła 30 tys. żołnierzy,.
dalej?

Skoro złośliwy dziennikarz francuski zarzuca Andrzejowi Wajdzie (temu samemu, który nakręcił „Korczaka”), że nie wspomina w „Katyniu” o niemieckich zbrodniach mordowania Żydów, przypomnę mu wyrok francuskiego Sądu Najwyższego uznający, że rząd Francji jest odpowiedzialny za deportacje Żydów do obozów zagłady w trakcie drugiej wojny światowej.

Francuski polityk Le Pen został skazany za umniejszanie zbrodni niemieckich (za słowa: "Przynajmniej jeśli chodzi o Francję, okupacja niemiecka nie była szczególnie nieludzka, nawet biorąc pod uwagę jej niedoskonałości, nieuniknione w kraju o powierzchni 550 tysięcy km kwadratowych".)

Nie minę się na milimetr z prawdą pisząc, że obecnie we Francji antysemickie i rasistowskie wystąpienia są częstsze i bardziej przemyślane, a co za tym idzie znacznie groźniejsze niż polskie.

O zbrodniach niemieckich przeciętni Francuzi mają tyle pojęcia, ile pewien chłop bretoński, który w dyskusji o okupacji niemieckiej stwierdził: „U nas też było ciężko. Niemcy mi zarekwirowali rower i do dziś nie oddali”.

(1) ttp://wyborcza.pl/1,75515,6495143,Michnik__Narodowosc_pluszowego_misia.html

(2)http://wyborcza.pl/1,75515,6496517,_Le_Monde____Katyn____przejmujacy_i_bolesny_film_dla.html

Słów kilka o neofaszyzmie cd... (Zbigniew Herbert)

2009-04-02T16:11:00.000+02:00

Pisząc poprzedni post przypomniał mi się ten wiersz. Myślę, że jest wyjątkowo a'propos (niestety)

Zbigniew Herbert
Damastes z przydomkiem Prokrustes mówi

Moje ruchome imperium między Atenami i Megarą
Władałem puszczą wąwozem przepaścią sam
Bez rady starców głupich insygniów z prostą maczugą w dłoni
Odziany tylko w cień wilka i grozę budzący dźwięk słowa Damastes

Brak mi było poddanych to znaczy miałem ich na krótko
Nie dożywali świtu jest jednak oszczerstwem nazwanie mnie zabójcą
Jak głoszą fałszerze historii

W istocie byłem uczonym reformatorem społecznym
Moją prawdziwą pasją była antropometria

Wymyśliłem łoże na miarę doskonałego człowieka
Przyrównywałem złapanych podróżnych do owego łoża
Trudno było uniknąć - przyznaję - rozciągania członków obcinania kończyn

Pacjenci umierali ale im więcej ginęło
Tym bardziej byłem pewny że badania moje są słuszne
Cel był wzniosły postęp wymaga ofiar

Pragnąłem znieść różnicę między tym co wysokie a niskie
Ludzkości obrzydliwie różnorodnej pragnąłem dać jeden kształt
Nie ustawałem w wysiłkach aby zrównać ludzi

Pozbawił mnie życia Tezeusz morderca niewinnego Minotaura
Ten który zgłębiał labirynt z babskim kłębkiem włóczki
Pełen forteli oszust bez zasad i wizji przyszłości

Mam niepłonną nadzieję że inni podejmą mój trud
I dzieło tak szczytnie zaczęte doprowadzą do końca

Że garstka, że ideowi… Czyli słów kilka o neofaszyzmie

2009-04-02T15:13:00.000+02:00

Na początek kilka faktów:

Fakt 1.
W nocy z 22 na 23 czerwca 1936 zorganizowana bojówka polskich faszystów pod dowództwem Adama Doboszyńskiego pod hasłami opanowały zbrojnie na kilka godzin miasteczko Myślenice, akcja ta została później nazwana „wyprawą myślenicką”. Rozbrojono posterunek policji i zerwano kable telefoniczne. W znajdujących się na rynku sklepach żydowskich stłuczono szyby wystawowe, a znajdujące się w nich towary zostały zniesione na rynek i podpalone. Co prawda kierujący akcją Doboszyński zabronił swoim ludziom jakichkolwiek aktów grabieży, a także stosowania przemocy fizycznej, ale w jego mniemaniu kradzież z żydowskich sklepów i zaplanowana chłosta władz miasta to nie była grabież i przemoc fizyczna. Na jego polecenie podjęto też próbę podpalenia synagogi, jednak skończyło się to jedynie wypaleniem niewielkiej dziury w podłodze w przedsionku świątyni. Nie udało się natomiast, tak jak pierwotnie planowano, ująć i wychłostać starosty Myślenic, który ukrył się w mieszkaniu swojej gosposi. (Za Wikipedią).

Fakt 2.
W nocy z 9 na 10 listopada 1938 doszło w całych Niemczech do niebywałego pogromu ludności żydowskiej. Choć akcja miała być spontaniczna, uczestniczyły w niej bojówki SA, a nawet członkowie SS (sztafet ochronnych). W efekcie:
zamordowano 91 osób narodowości żydowskiej;
spalono lub uszkodzono 267 (według najnowszych danych – nawet ponad 1000) synagog;
zniszczono 7000–7500 sklepów i 29 domów towarowych należących do Żydów;
zdemolowano 171 domów mieszkalnych;
zbezczeszczono prawie wszystkie cmentarze żydowskie;
osadzono w obozach koncentracyjnych około 20–30 tys. Żydów.

Fakt 3.
Co roku w Myślenicach organizowany jest przez ONR wiec ku czci Adama Doboszyńskiego.
W deklaracji ideowej ONR czytamy:
„Nie walczymy o „stołki”, walczymy o dusze i umysły młodzieży naszej. Poprzez działania ideowo-wychowawcze chcemy wyrwać młodych ludzi z bierności i apatii. Chcemy zapalić im dusze aby zapłonęły ogniem idei i czynu. Sprawić by obudziła w nich się wola walki o lepsze jutro. Naszym celem nie jest rewolucja, czyli gwałtowna zmiana systemu wartości ale rekonkwista. Rekonkwista młodzieży, czyli zdobycie jej dla zapomnianych i wyśmiewanych dziś pojęć, Narodu, Honoru. Chcemy zdobyć młodzież dla Polski!”

Dość faktów...
I proszę mi nie mówić, że podane wyżej fakty nie mają związku. Że ONR to tylko ideowa, patriotyczna, polska młodzież. Przecież to dobrze, że wyznaje wartości patriotyczne.
Czytając dalej:
„Nie skrępowani demokratycznymi ograniczeniami będziemy swoją misję realizować wszelkimi dostępnymi dla nas środkami.”

A we mnie krew się burzy...

HISTORIA KOŁEM SIĘ TOCZY

2009-03-19T16:11:00.000+01:00

Pozwalając sobie ponownie odejść od głównej tematyki mojego bloga, zwrócę się ku tematyce obecnych stosunków polsko-niemieckich.

Siedząc przed telewizorem i przysłuchując się dyskusjom polskich polityków, wczytując się w słowa debat polityków niemieckich i opinii zwykłych Niemców dochodzę do wniosku, że to wszystko już było, że już o tym czytałem i uczyłem się w szkole. Sięgam więc dla upewnienia się, że z moją pamięcią jest wszystko ok, po podręczniki historii Polski i Niemiec, zastanawiając się jednocześnie, czy ja nie jestem jednak uprzedzony do Niemców, czy mój obraz stosunków polsko–niemieckich i historii Niemiec nie ukształtował się przez pryzmat filmów „Kierunek Berlin”, „Czterej pancerni i pies” czy „Kanał”.
Obłożony książkami doszedłem do bardzo smutnej konkluzji:

Kiedy tylko państwo niemieckie rosło w siłę, stawało się niebezpieczne dla swoich sąsiadów, wywoływało konflikty, niszczyło Europę i świat, by w okresie 1932 – 1945 doprowadzić do największej hekatomby w dziejach świata.

Zostawmy czasy średniowiecza, te opisał Sienkiewicz (a tak na marginesie czy mentalność współczesnego Niemca odbiegła choć na piędź od mentalności Krzyżaka?) czy rozbicia dzielnicowego (które utrzymało się zbyt krótko). Skupmy się na czasach późniejszych. Mamy rok 1870. Niedługo po zjednoczeniu Niemiec przez Bismarcka (i wcześniejszym pokonaniu Austrii) dochodzi do zbrojnego konfliktu między Niemcami a Francją.
Od tego czasu Niemcy umacniają swą państwowość (także kosztem innych podbitych narodów) oraz podsycają swe dążenia imperialistyczne. Główną przyczyną wybuchu I wojny światowej było dążenie Niemiec do uzyskania kolonii zamorskich. Bardzo ważna uwaga: w polityce wewnętrznej władze przekonywały społeczeństwo, że Niemcy zostały skrzywdzone przez państwa (od setek lat przecież) kolonialne – Anglię, Francję, że posiadanie kolonii zamorskich jest dla Niemiec koniecznością i obowiązkiem, skoro kolonie posiadają Hiszpania, Belgia czy Portugalia.
Tu nie po raz pierwszy daje się zauważyć skłonność do tłumaczenia konieczności ataku na sąsiada wcześniej poniesioną (nieprawdziwą wobec faktów) krzywdą.
Wybuch II wojny światowej Hitler uzasadniał m.in. koniecznością naprawienia krzywd, jakie rzekomo ponieśli Niemcy w wyniku Pokoju Poczdamskiego, kończącego I wojnę światową.

Dziś znów słyszę o krzywdach niemieckich, jakich zaznali Niemcy w wyniku zakończenia II wojny. (Uwaga – ani razu nie usłyszałem że „krzywdy” te były spowodowane przegraną wojną lub bezpodstawną niemiecką agresją. Krzywdy te powstały „w wyniku zakończenia wojny”.)
Dziś znów słyszę o konieczności naprawienia tych „krzywd”, konieczności ich upamiętnienia.
I tylko przypomnę, że głoszą to ludzie, którzy NIGDY NIE UZNALI GRANICY POLSKO – NIEMIECKIEJ W JEJ OBECNYM KSZTAŁCIE, którzy dążą za osłabienia Polski wszelkimi sposobami, którzy na swoich zlotach dalej używają hitlerowskich pozdrowień.
Znaczące jest także to, że ich opinie znajdują coraz szerszy poklask wśród elit politycznych Niemiec z obecną panią kanclerz włącznie.

No cóż, historia kołem się toczy. My musimy tylko zdać sobie w końcu z tego sprawę i przestać chować głowę w piasek.
Być może najwyższa już pora, by w polityce międzynarodowej zacząć kierować się złotą zasadą wzajemności? Ale to już temat na osobny felieton...

Kłamstwo powtórzone 1000 razy staje się prawdą

2009-02-26T16:13:00.000+01:00

Dziś zamiast czegoś od siebie, zacytuję w całości pewien list. Chciałbym ponadto podziękować Panu ministrowi Radosławowi Sikorskiemu za jego słowa nt. Eriki Steinbach oraz Panu Władysławowi Bartoszewskiemu za jego niezłomną postawę w głoszeniu prawdy i zaprzeczaniu kłamstwu.

"Pamięci mojego ojca zamordowanego przez Gestapo wraz z profesorami Lwowskimi w 1941roku

Do pani Eryki Steinbach
Szanowna Pani Eryko, maturę zdałem w Gimnazjum w Łańcucie, w szkole, która wydała wiele wybitnych osobistości polskiego życia publicznego. W szkole, która w ciężkich czasach umacniania „władzy ludowej” przestrzegała mimo wszystko podstawowych zasad nauczania prawdy!
Historii uczył mnie prof Ziemiański postać ciekawa choćby dlatego, że prawie oficjalnie walczył z komunizmem nauczając nas historii z tekstów źródłowych! Tak, nie z książek w których były zafałszowane fakty, ale z tekstów źródłowych! Pamiętam do dziś sprawę, za którą profesor musiał odejść ze szkoły. Chodziło o konflikt związany z wiarą. Prof. Ziemiański uczył nas, że w Polsce nie ma „tolerancji religijnej” ale jest „wolność wyznania". Nikt z aparatu partyjnego, który wtedy wszystko kontrolował nie mógł tej prostej różnicy pojąć! „Tolerancja" to pobłażanie - mówił na lekcjach prof. Ziemiański. Pobłażać tzn. lekceważyć! A my mamy wg konstytucji „wolność sumienia i wyznania", a więc coś o wiele wyższego i lepszego. Niestety frazes powtarzany przez media komunistyczne że mamy „tolerancję” był ważniejszy od naukowego podejścia do sprawy, profesora odsunięto od nauczania!
Inny natomiast pedagog, pani prof Gabrielowa, nauczycielka fizyki, uczyła mnie, że nie ma „skutku bez przyczyny”! Szkoda ze pani Steinbach nie chodziła do naszego Gimnazjum, być może nauczyła by się czegoś. Nie ma „skutku bez przyczyny” pani Eryko!
Nie ukrywam, że od małego dziecka byłem wychowany w nienawiści do Niemców. Ale nie dlatego, że tak się podobało mojej mamie, i nie dlatego że nie znała tego bardzo twardo i obco brzmiącego języka. A po prostu dlatego, że pewnej nocy w 1941 roku we Lwowie do mieszkania prof. Dobrzanieckiego weszło kilku ludzi z Gestapo i zabrało wszystkich mieszkańców, a następnie w ciągu kilku godzin zamordowano ich na wzgórzach Wuleckich. Podobne masowe akty przemocy miały miejsce wtedy w całej okupowanej przez „nadludzi” Europie. Wśród tych kilkudziesięciu profesorów uczelni lwowskich rozstrzelanych bez wyroku, bez przyczyny był mój ojciec! Potem zostaliśmy „wypędzeni” ze Lwowa. A tak naprawdę Mama wiała gdzie oczy poniosę przed terrorem komunistycznym.To jest fakt pani Eryko! Fakt mordowania polskiej ludności a szczególnie inteligencji, aby pozbawić naród kadry kierowniczej. To była realizacja doktryny ludobójczego nazistowskiego państwa ze swoim Fuehrerem na czele!
Stawianie teraz historii na głowie i zamienianie „skutku na przyczynę” to jest pani specjalność. Mieszkam w Niemczech od 31 lat i dokładnie obserwuje ten kraj. Mordercy mojego ojca mogą byc moimi sąsiadami. Kontakty między naszymi krajami są podobno najlepsze od setek lat (tak przynajmniej co raz częściej pisze prasa) ale nie dajmy sie zwariować!
Przeciez „wypedzenie" Niemców ze Śląska, Pomorza, Mazowsza itp. (można wymieniać bardzo długo) to skutek niemieckiej agresji na całą Europę. To skutek wymordowania milionów ludzi. To konsekwencja ideologii „o nadludziach” i „Drangu nach Osten! To wreszcie – nie zawaham się użyć takiego słowa - szczęście dla „wypędzonych” bo inaczej zostaliby wymordowani przez byłego sojusznika tj. sowiecką Armię Czerwoną.
Pani Eryko Steinbach, powrotka z historii jest pani naprawdę bardzo potrzebna!
Ja to rozumiem, że z czasem zapomina się wiele rzeczy, a może za pani szkolnych lat tych rzeczy nie było w niemieckich podręcznikach historii.
Niemniej jednak obserwując pani działalność z ostatnich lat odnosi się wrażenie, że chodzi pani o nowe napisanie historii. W myśl zasady ze minęło już 64 lata i można powoli zacząć tłumaczyć wnukom morderców wojennych, że białe to czarne i odwrotnie!
Pani Eryko Steinbach, pani pomysły budowania w Berlinie „Centrum Wypędzeń” to prowokacja! Pani wystąpienie w Warszawie 16 września br. to kiepski żart. Również hasło naszych biskupów z roku 1966: „przebaczamy i prosimy o przebaczenie” nie pasuje do Pani pomysłu!
Termin „wypędzenie Niemców” oddaje w sposób fałszywy istotę problemu. Nie było, pani Eryko, żadnego wypędzenia Niemców sensu stricte. Niemcy albo uciekali przed Armią Czerwoną ratując życie, albo byli wysiedlani, gdy opowiedzieli się za wyjazdem do Niemiec! Prawdziwe „wypędzenie” miało natomiast miejsce w Zamojskim i na innych terenach kiedy to „niemieccy nadludzie” dawali polskiej ludności cywilnej 20 minut na spakowanie swoich rzeczy i opuszczenie domostw.

Z poważaniem
Zbigniew Kostecki
Lekarz od 31 lat w Niemczech"

Dlatego wszyscy, ale to naprawdę wszyscy, jesteśmy zobowiązani do jak najgłośniejszego protestu, kiedy słyszymy kłamstwa na temat naszej historii. Bez względu na to, czy wypowiada je niemiecka faszystka, głupi żydowski rabin, czy niedouczony zachodni lub polski dziennikarz.

By oczywistość została oczywista

2009-02-21T22:44:00.000+01:00

Do napisania tego posta skłoniła mnie wypowiedź pewnego Niemca w średnim wieku, na jego fajnym skądinąd blogu.
Napisał on, że (w domyśle, źli albo co najmniej złośliwi) Alianci potraktowali dom jego babci w jakimś niemieckim mieście jako obiekt o znaczeniu strategicznym, więc go zniszczyli. Napisał on ponadto, że jako chrześcijanin przebacza owym Aliantom…

Przypomniały mi się słowa D.Tuska, które niedawno usłyszałem. Słowa na temat pamięci, oczywistości, truizmów. Ów Niemiec zapomniał, (jak chyba 99% współczesnych mu Niemców) kto komu powinien przebaczyć.
Dzisiejsi Niemcy zapomnieli, że to nie jacyś źli, nie wiadomo skąd pochodzący naziści (bo przecież żaden dzisiejszy Niemiec nie ma pośród swoich dziadów nazisty!) potraktowali jako cel o znaczeniu strategicznym dom mojej babci, dom sąsiadów mojej babci, ich sąsiadów, później sąsiadów tych sąsiadów, całą wieś, powiat, całą moją Ojczyznę (mojej babci i dziadkowi oberwało się tylko mimochodem…). Dzisiejsi Niemcy zapominają, kto powinien wybaczyć, a kto przepraszać. TAK, PRZEPRASZAĆ! Bo tak długo, jak żyją ofiary NIEMIECKICH ZBRODNI popełnionych na moim narodzie, tak długo nie dość przeprosin. Symboliczne rekompensaty nic a nic tu nie zmienią.
Niemcy w swej powszechnej świadomości zapominają, kto był ofiarą a kto katem. Dlatego powszechne jest przyzwolenie dla działania takich organizacji jak Ziomkostwo Prus Wschodnich, Związek Wypędzonych i czynny udział w życiu publicznym Eriki Steinbach.

My, Polacy wiemy i traktujemy jako oczywistość, jako fakt niepodważalny, kto był ofiarą, kto mordercą, kto na kogo napadł, kto komu może przebaczyć. Może, bo mam wątpliwości, czy powinien. Aby otrzymać przebaczenie konieczny jest żal za złe postępowanie. A tego żalu nie było widać wcześniej, nie widać go szczególnie obecnie.
Dlatego proszę, przypominajcie o tym , przypominajcie, przypominajcie. Nie tylko przy kolejnej rocznicy 1 września. By kolejne pokolenie nie zapomniało. Bo historia trwa tak długo, jak długo jest w ludzkiej pamięci.
Truizm, jak wszystko, konsekwentnie pomijany, podważany i ośmieszany, przestaje być truizmem.
Nie chcę tłumaczyć, że to nie podli Polacy wypędzali niewinnych Niemców, nie chcę po raz kolejnych czytać o polskich obozach koncentracyjnych. Nie chcę także, by w moim kraju zabraniano mówienia i uczenia o mordowaniu Żydów, bo rani to czyjeś uczucia czy jest sprzeczne z jakąś religią.
Nie chcę, by w imię politycznej poprawności mówiono „co było, to było, po co znów drążyć ten temat”.

W odpowiedzi Pawłowi, czyli jadziem po całości…

2009-02-05T18:50:00.000+01:00

Część wytłuszczona to komentarz Pawła do mojego posta pt. „Zmiana w postrzeganiu symboliki”.

„ja natomiast, że penalizacja tego typu zachowań do niczego nie prowadzi.”
Penalizacja tego typu zachowań ma na celu:
• utrudnienie dostępności do przedmiotów propagujących faszyzm i inne ideologie totalitarne;
• uświadomienie ludziom, że produkcja, handel i posiadanie tego typu przedmiotów jest złem (choćby dlatego, że rozpowszechnia takie znaki) i najczęściej są one powodowane chęcią zysku (czyli tak naprawdę z najniższej pobudki). Wątpiącym proponuję wejść na Allegro, gdzie sprzedawane są kubki ze swastykami obok kubków walentynkowych czy innych reklamowych, flagi ze znakami Hitlerjugend obok flag klubowych albo naszych narodowych, kordy Luftwaffe czy Kriegsmarine obok mieczów samurajskich, scyzoryków i mieczy średniowiecznych. Ci sprzedawcy mają tak naprawdę głęboko w dupie kto to kupuje. INTERESUJE ICH WYŁĄCZNIE ZYSK;
• zakazanie obrotu i posiadania takich rzeczy ułatwi prokuraturze ściganie przestępców z art. 256 w jego obecnym brzmieniu.

„Po pierwsze to prawny bubel - władza nie mogłaby skutecznie ścigać ludzi, popełniających takie przestępstwa, stworzyłoby to także wiele absurdów.”
Nie masz racji. Tego typu przestępstwa są bardzo łatwe do ścigania. Ci przestępcy chcą być zauważani. Natomiast przestępstwo to (mówię o art. 256 kk) jest trudniejsze do udowodnienia. Dookreślenie jest wymagane.

Jakie absurdy masz na myśli?

„Jest to ponadto naruszenie wolności słowa, która jest fundamentem demokracji, no i przede wszystkim to jest nieskuteczne w walce ze faszystowskimi prądami w naszym społeczeństwie.”
Wolność w demokracji nie polega na anarchii. Wolność to uświadomiona konieczność. Wolność to nie tylko „wolność do” ale to przede wszystkim „wolność od”. Ale to nie temat na tego bloga.
Każdy sposób, jeśli tylko jest zgodny z prawem i społecznie akceptowalny (oba warunki to warunki sine qua non) jest dobry by zwalczać faszyzm, nie pozwolić hydrze wystawić głowy ponad trawę.

„Państwo powinno przede wszystkim edukować, pokazywać dobre wzorce, dbać o polską historię, demokrację, a nie zabraniać. To do niczego nie prowadzi.”
A kiedy nie pomaga nauka i napomnienia państwo w swym założeniu powinno piętnować, karać, izolować.

„Narkotyki są w Polsce nielegalne i co? Czy przez to problem narkomanii zniknął?”
Ten argument uważam za absurdalny i głupi, równie dobrze możemy dyskutować w ten sposób w nieskończoność, np.
Kradzieże są w Polsce nielegalne, i co? Czy przez to, że są zabronione, problem kradzieży zniknął? – nie, ale czy dlatego należy zmienić prawo i nie karać za kradzież?
Ponadto:
• polecam lekturę danych nt. markomanii w Polsce choćby za lata 1989 – 2007;
• wycieczkę do Holandii i posłuchanie opinii rdzennych Holendrów nt. wolności używania narkotyków;
• uważasz, że narkotyki powinny być całkiem legalne?

Zmiana w postrzeganiu symboliki.

2009-01-30T15:53:00.000+01:00

Podczas wymiany korespondencji mailowej zarzucono mi, że zapominam o historii symboli używanych przez organizacje nazistowskie. Że chcę zakazać używania symboli mających daleko szersze znaczenie, długą i piękną tradycję.

Nie zapomniałem… i tak dla przypomnienia (w dużym skrócie):

Fasces – (rózgi liktorskie) to symbol władzy znany i używany już przez Etrusków, przejęty później przez Rzymian, a dziś obecny w godle Francji. Wetknięty w nie topór symbolizuje władzę nad życie i śmiercią (poddanych).

Salut rzymski (gest Heil Hitler) – znany jest podobno od czasów imperium rzymskiego i używany był jako gest pozdrowienia do zawołania „Ave”. Nowożytnie używany był w rewolucyjnej Francji, w armii USA (aż do bodaj 1940 r.)

Swastyka - Nazwa svastika pochodzi z sanskrytu i oznacza "przynoszący szczęście" (svasti – powodzenie, pomyślność, od su – dobrze i asti – jest).

Swastyka może mieć ramiona zgięte w prawo albo w lewo. Postać "prawoskrętna", naśladująca kształtem ramion ruch Słońca, kojarzona jest najczęściej z kultami solarnymi, jako symbol ognia i Słońca; jest talizmanem przynoszącym szczęście; bywała symbolem bogiń, a więc płodności. Swastyka z ramionami skierowanymi w lewo (nazywana sauvastika) jest znakiem nocy i magii. (Za Wikipedią)

Symbol ten był wyjątkowo często używany w różnych kulturach i w róznym czasie. Znajdujemy go w kulturach Indii, Chin (związanych z religią Buddy), Grecji, Italii, Dalekiego Wschodu, Skandynawii, nawet w kulturze Polski przedwojennej, używany przez formacje wojskowe czy niepodległościowe.

SS – to znaki run celtyckich.

Wolfsange – historycznie używany był jako jeden z symboli masońskich, był także szeroko stosowany w heraldyce (także polskiej).

Totenkopf - używała już kawaleria armii pruskiej za panowania Fryderyka Wielkiego. W Rosji pojawił się on nawet wcześniej – w czasie tatarskiego panowania prawosławni mnisi-żołnierze szli do boju pod symbolami tzw. "głowy Adama".

Itd., itp

Wiem o tym i pamiętam.

I co to ma do rzeczy?

Symbole te zostały zagrabione i przywłaszczone przez nazistów. Są tak głęboko wryte w polską społeczną świadomość jak Oświęcim i Majdanek, męczeństwo obrońców Poczty Gdańskiej, Katyń.

Jak Hitler i Goebbels, Frank i Mengele, jak Cyklon B. z nimi są utożsamiane. Ich widok wywołuje najgorsze wspomnienia. Dziś jeszcze (co prawda u coraz mniejszej liczby osób) budzi przerażenie. To, co piszę, to nie pustosłowie. Kto nie wierzy, niech zapyta swoich dziadków czy pradziadków.

Zdecydowanej większości polskiego społeczeństwa swastyka czy salut rzymski kojarzy się i będzie się długo kojarzył z nazizmem i zbrodniami popełnionymi na moim narodzie .
Być może dożyję i ja chwili, kiedy starym, skradzionym symbolom czas i zapomnienie przywrócą ich znaczenie pierwotne. Ale nie dziś, nie jutro, nie pojutrze. Dlatego niech będzie mi i mnie podobnym oszczędzone oglądania na murach czy w internecie symboli nienawiści, ludobójstwa i rządzy panowania nad innymi.

Swastyka hinduska - symbol Dżinizmu

Fasces - rózgi liktorskie

herb Boreyko XIV–XV w.

Góralskie krzyże podczas defilady święta pułkowego – 2. PSP, Sanok, 1936

Odznaka 4 Pułku Piechoty, Legionów 1918

Mein Kampf i inne publikacje o treści faszystowskiej

2009-01-23T16:10:00.000+01:00

Mein Kampf (niem. Moja walka) - książka napisana przez Adolfa Hitlera podczas jego pobytu w więzieniu w Landsbergu na początku lat dwudziestych XX wieku i opublikowana w 1925 (I część) i 1926 (II część). W 1948 prawa autorskie do "Mein Kampf" alianci przekazali Krajowi Związkowemu Bawaria na podstawie wyroku sądu w Monachium o konfiskacie mienia należącego do Adolfa Hitlera. 30 kwietnia 2015 roku, 70 lat po śmierci autora prawa autorskie do "Mein Kampf" wygasną, a utwór stanie się częścią domeny publicznej.

Książka ta w drugim wydaniu jest podzielona na 2 części: część pierwsza przedstawia życiorys autora, w drugiej Hitler zawarł podstawy swoich teorii antysemickichi narodowo-socjalistycznych. Stała się ona czołowym dziełem ideologii i propagandy nazistowskiej w III Rzeszy. Powołując się na eugeniczne tezy rasistowskie, dowodził, że "rasą panów" są Aryjczycy, a wśród nich szczególna pozycja należy się Niemcom. Słowianie natomiast byli traktowani jako najniższa z warstw aryjskich, dobra wyłącznie do prac niewolniczych. Według niego najniższą rasową grupą, wręcz szkodliwą mieszanką ras, mieli być Żydzi, których po przejęciu władzy w Europie za wszelką cenę pragnął zlikwidować.

Hitler obiecywał również zjednoczenie wszystkich ziem zamieszkanych przez Niemców i budowę tzw. Wielkich Niemiec na terenach zabranych sąsiadom. "Mein Kampf" stała się także podstawową lekturą ówczesnych nazistów jak i dzisiejszych neonazistów.
13 września 2005 we Wrocławiu rozpoczął się proces przeciwko polskiemu wydawcy "Mein Kampf". Z powództwem wystąpiły niemiecki Kraj Związkowy Bawaria, uznający się za posiadacza praw autorskich do książki oraz wrocławska prokuratura okręgowa. Domagają się one zaniechania wydawania książki oraz wycofania nakładu ze sprzedaży. 22 maja 2007, postępowanie zostało warunkowo umorzone na okres dwóch lat.
Niemiecki Kraj Związkowy Bawaria prowadzi politykę pozywania zarówno osób fizycznych jak i prawnych obracających na terenie Polski egzemplarzami "Mein Kampf" z tytułu naruszenia praw autorskich.

Sytuacja prawna na świecie
- Wydawanie Mein Kampf dozwolone jest w Australii, Finlandii, Grecji, Indiach, Indonezji, Irlandii, Japonii, Kanadzie, Kolumbii, Korei Południowej, Macedonii, Nowej Zelandii, Portugalii, Turcji, USA i we Włoszech.
- W Austrii posiadanie lub obrót Mein Kampf jest karalne.
- W Bułgarii sprzedaż Mein Kampf dozwolona jest od 2001 roku.
- W Chorwacji wydano dwa tłumaczenia (1999 i 2003) i jedną oryginalną wersję językową Mein Kampf (2002). Wydawcy nie ponieśli konsekwencji prawnych.
- W Czechach w marcu 2002 ukazało się tłumaczenie Mein Kampf. Wydawca nie poniósł żadnych konsekwencji prawnych.
- W Danii dozwolony jest obrót handlowy Mein Kampf. Ponadto biblioteki publiczne mają prawo posiadać do 50 egzemplarzy książki.
- We Francji sprzedaż Mein Kampf jest zakazana, zezwolono jednak na wydanie specjalnej wersji z obszernym komentarzem historycznym.
- W Holandii można posiadać Mein Kampf, jednak wszelki obrót książką (nawet egzemplarzami historycznymi) jest karalny.
- W 1995 w Libanie ukazało się arabskie tłumaczenie Mein Kampf, rozpowszechnione następnie na inne kraje arabskie.
- W Meksyku wydawanie Mein Kampf jest zakazane, jednak w nielegalnym obrocie znajdują się pirackie wersje.
- W Hiszpanii i Argentynie książka jest zakazana, jednak nie dotyczy to egzemplarzy wydanych przez wejściem w życie odpowiedniego ustawodawstwa.
- W Szwecji Mein Kampf ukazało się w 1992. Rząd Bawarii próbował zablokować rozpowszechnianie książki, jednak w 1998 szwedzki Sąd Najwyższy orzekł, że rząd bawarski nie ma praw autorskich do książki i wydawca został uniewinniony.
- W Rosji Mein Kampf jest zakazane, jednak prawo to jest słabo respektowane i od 1992 ukazały się już trzy tłumaczenia.
- W Wielkiej Brytanii można posiadać Mein Kampf i sprzedawać w liczbie nie większej niż 3 000 egzemplarzy rocznie.

Wydania Polskie
W Polsce przed rokiem 1939 nie ukazało się żadne polskojęzyczne wydanie "Mein Kampf".
Wydawnictwo "Werset", Kraków 1992,
Uwaga: jest to tłumaczenie z języka angielskiego zawierające poprawki stylistyczne np. z wyciętymi niepotrzebnymi powtórzeniami
Wydawnictwo "XXL - Wydawnictwo Książki Niezwykłej" 2005,
Uwaga: książkę wydano z naruszeniem praw autorskich. (Warunkowe umorzenie postępowania wiąże się z przypisaniem oskarżonemu popełnienia przestępstwa.)
Wydawnictwo UZVARA, Dyneburg 1998. Wydanie nie posiada komentarzy.
Za Wikipedią (www.wikipedia.pl)

Czy wydawanie Mein Kampf w języku polskim powinno być dozwolone? Jeśli prawo zabrania a nawet karze jakiś zachowania, to, najogólniej mówiąc, zachowanie takie musi być świadome i społecznie szkodliwe. Co do świadomości, to temat szeroko rozpatrywany w doktrynie, nie mnie się wypowiadać. Co do szkodliwości społecznej zaś – jeśli założenia faszyzmu i nazizmu uznajemy (a uznajemy powszechnie) za szkodliwe społecznie i moralnie naganne, to każda publikacja, która takie treści propaguje, jest złem. Tłumaczenie Mein Kampf na język polski ma moim zdaniem na celu albo osiągnięcie zysku bez względu na środki i szkodę społeczną, albo szerzenie najbardziej parszywej z ideologii. Bez względu na to, czym kierowałby się polski wydawca, zachowanie jego nie tylko jest naganne moralnie, ale jako wyjątkowo szkodliwe społecznie powinno być dotkliwie sankcjonowane karnie.
Dla celów naukowych naprawdę wystarczą egzemplarze biblioteczne.

Grupy rekonstrukcji historycznej i kolekcjonerzy.

2009-01-23T15:02:00.000+01:00

Proponując zmiany do art. 256 Kodeksu karnego projektodawca wprowadza wyłączenie spod karania posiadanie oraz produkcję i obrót przedmiotami (pismo, druk, nagranie, film lub inny przedmiot) zawierającymi treści określone w § 1, jeśli mają one uzasadnienie „celami kulturalnymi lub historycznymi”.

Kontaktując się z osobami sprzedającymi za pomocą internetu przedmioty z symboliką nazistowską

i prosząc o zamknięcie aukcji tych przedmiotów, otrzymałem przede wszystkim takie wytłumaczenia:

handel takimi przedmiotami nie jest zabroniony,
Przedmioty te służą celom rekonstrukcyjnym lub kolekcjonerskim. W związku z tym nie zgadzam się z panem iż te przedmioty szerzą ideologie faszystowskie. Takim ugrupowaniom są one po prostu nie sprzedawane. - cytat z maila.

Sprzedający tłumaczą się, że przedmioty te są sprzedawane JEDYNIE grupom rekonstrukcji historycznej lub kolekcjonerom.

Nie sposób nie zgodzić się, że tego typu przedmioty (mam tu na myśli przedmioty nowe, wyprodukowane po 1945 r.) są potrzebne. Są używane właśnie przez grupy rekonstrukcji historycznej do różnych inscenizacji, jako rekwizyty filmowe czy teatralne. Podczas używania są także oczywiście niszczone, zużywają się z biegiem czasu.

Uważam jednak, że możliwość produkcji i sprzedaży oraz zakup takich przedmiotów powinny być ograniczone dla enumeratywnie wskazanych podmiotów. Rynek taki jest naprawdę rynkiem bardzo ograniczonym, potrzeby naprawdę nietrudno oszacować.

Posiadanie przedmiotów powstałych po 1945 r. nie powinno być usprawiedliwione charakterem kolekcjonerskim ponieważ:

nie posiadają one wartości artystycznej, historycznej czy naukowej,
mogą one służyć celom przestępczym.

Jeśli ktoś kolekcjonuje takie przedmioty, świadczy to moim zdaniem o fascynacji ideologią faszystowską a od tego już tylko krok do rozpowszechniania tej zbrodniczej ideologii. Umieszczanie ich w miejscach innych niż obiekty prywatne, gdzie mogą być widoczne przez osoby trzecie jest według mnie świadomym i celowym szerzeniem idei faszystowskich.

Obecne polskie prawo jednak stoi na innym stanowisku (casus doktora Ryszarda M z Mikołajek).

Prokuratura rejonowa w Mrągowie umorzyła śledztwo w sprawie publicznego propagowania faszystowskiego ustroju państwa przez lekarza z Mikołajek. Doktor Ryszard M. posiadał w swoim gabinecie symbole faszystowskie, takie jak swastyki oraz portret Hitlera. Śledztwo umorzono, bo nie dopatrzono się znamion czynu przestępczego - poinformował rzecznik prokuratury. Umorzono także drugi wątek dotyczący publicznego znieważenia narodu żydowskiego przez Ryszarda M. Sprawa wyszła na jaw po nadaniu telewizyjnego reportażu. Pokazano gabinet dr Ryszarda M., w którym przyjmuje on pacjentów. W gabinecie znajdował się m.in. portret Adolfa Hitlera, swastyki, żelazny krzyż, który przyznawano za zasługi wojenne niemieckim żołnierzom.

I o co kruszyć kopie?

2009-01-18T18:47:00.000+01:00

Jeśli ktoś się zastanawia po co to wszystko, przecież jest tyle ważniejszych problemów do rozwiązania, to niech spojrzy na to:

Zdjęcia zaczerpnięte z serwisów aukcyjnych Allegro i Świstak (www.allegro.pl i www.swistak.pl)
Oczywiście na każdej aukcji umieszczono zastrzeżenie, że „Aukcja nie propaguje oraz nie nawiązuje do treści nazistowskich, ma charakter kolekcjonerski” lub coś podobnego.

Tylko który kolekcjoner będzie zbierał coś, co nie ma wartości historycznej czy naukowej? Coś, co jest jedynie imitacją, podróbką (bo na pewno nie repliką)?

Takie przedmioty służą wyłącznie grupom neofaszystów. Bo grup rekonstrukcji historycznej jest w Polsce kilkanaście i przedmioty przez nie używane, jeśli nie są oryginałami, to mogą zostać wykonane we własnym zakresie lub zakupione w reglamentowany prawem sposób (ale o tym w kolejnym poście).

Zmiany... czyli co z art. 256 kk.

2009-01-18T14:59:00.000+01:00

Prawo polskie w ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (Dziennik Ustaw 1997 nr 88 poz. 553) w art. 256. „Kto publicznie propaguje faszystowski lub inny totalitarny ustrój państwa lub nawołuje do nienawiści na tle różnic narodowościowych, etnicznych, rasowych, wyznaniowych albo ze względu na bezwyznaniowość, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.”

penalizuje obecnie jedynie propagowanie ustroju faszystowskiego lub innego ustroju totalitarnego i nawoływanie do nienawiści na tle rasowym lub wyznaniowym.

Nie penalizuje posiadania i obrotu przedmiotami służącymi do tego typu działań.

Moim zdaniem to błąd ustawodawcy.

Projektodawcą zmian jest Klub Poselski Prawo i Sprawiedliwość

Poniżej projekt zmiany Kodeksu karnego

Projekt zmiany ustawy

o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw

który nadaje nowe brzmienie art. 256 w treści:

art. 256 otrzymuje brzmienie:

„Art. 256. § 1. Kto publicznie propaguje faszystowską, komunistyczną lub inną totalitarną ideologię lub faszystowski, komunistyczny lub inny totalitarny ustrój państwa lub nawołuje do nienawiści na tle różnic narodowościowych, etnicznych, rasowych, wyznaniowych albo ze względu na bezwyznaniowość,

podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.

§ 2. Tej samej karze podlega, kto w celu rozpowszechniania sporządza, gromadzi, przechowuje, przewozi, przenosi lub przesyła pismo, druk, nagranie, film lub inny przedmiot zawierający treść określoną w § 1.

§ 3. W razie skazania za przestępstwo określone w § 1 lub 2, sąd orzeka przepadek przedmiotów, które służyły lub były przeznaczone do popełnienia przestępstwa, chociażby nie stanowiły własności sprawcy.”;

Szerzej zainteresowanych tym tematem odsyłam do pełnego tekstu uzasadnienia, natomiast w tym miejscu chciałbym tylko skupić się na nowowprowadzonych § 2 i 3.

W uzasadnieniu projektu czytamy:

Nowy typ przestępstwa przewidziany przez projekt w przepisie art. 256 § 2 K.k. penalizuje wymienione w jego treści zachowania, podejmowane w celu rozpowszechniania treści określonych w § 1, a więc treści propagujących faszystowską, komunistyczną lub inną totalitarną ideologię, faszystowski, komunistyczny lub inny totalitarny ustrój państwa, oraz treści nawołujących do nienawiści na tle różnic narodowościowych, etnicznych, rasowych, wyznaniowych albo ze względu na bezwyznaniowość. Wprowadzenie takiego nowego typu karalnego bezprawia stanowi pożądane ze względów polityczno-kryminalnych dopełnienie unormowania z § 1 tego artykułu, przewidując odpowiedzialność karną za zachowania o charakterze sui generis przygotowawczym, prowadzące jednak wprost do stworzenia warunków do podjęcia zachowania realizującego znamiona ustawowej określoności przestępstwa określonego w tym ostatnim przepisie, a tym samym charakteryzujące się istotnym stopniem społecznej szkodliwości, uzasadniającym potrzebę kryminalizacji w tym zakresie.

Projekt dokonuje modyfikacji sankcji przepisu art. 256 § 1 K.k., rezygnując z zagrożenia alternatywnego i przewidując za ten typ czynu, podobnie jak i za typ określony w projektowanym § 2, zagrożenie karą pozbawienia wolności w wymiarze do 3 lat (czyli de facto uznaje czyny te za występki - wtrącenie moje). Przewidziane przez obowiązujący stan prawny zagrożenie ustawowe należy ocenić jako niedostatecznie odzwierciedlające stopień szkodliwości społecznej klasy zachowań realizujących znamiona ustawowej określoności czynów tego rodzaju, który w wielu przypadkach, z uwagi na sposób działania sprawcy i wynikającą z tego rozległość skutków jego zachowania, uzasadniać może wymierzenie kary surowszej, niż możliwa do wymierzenia na gruncie obowiązującego prawa.

W przepisie art. 256 § 2 K.k. projekt wprowadza podstawę obligatoryjnego orzeczenia przepadku przedmiotów służących lub przeznaczonych do popełnienia przestępstwa określonego w § 1 lub 2, obejmującego również przedmioty nie stanowiące własności sprawcy. Uregulowanie to wesprze realizację celów kary w płaszczyźnie indywidualnej prewencji, uniemożliwiając sprawcy ponowne, z wykorzystaniem takich przedmiotów, podejmowanie zachowań prowadzących do popełnienia przestępstw określonych w art. 256 K.k.

Na 32 posiedzeniu VI kadencji Sejmu Rzeczypospolitej (17-12-2008) nastąpiło I czytanie poselskiego projektu ustawy o zmianie ustawy Kodeks karny (druk nr 1288).

Po odczytaniu projektu poseł Witold Pahl zabrał głoś w imieniu Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska przedstawiając stanowisko swojego klubu w sprawie poselskiego projektu ustawy o zmianie ustawy Kodeks karny, określonego w druku sejmowym nr 1288, a przewidującego zmianę art. 256 Kodeksu karnego.

Cytuję niemal w całości, bo to ważne:

„Wnioskodawcy proponują wprowadzenie do Kodeksu karnego nowego typu przestępstwa poprzez karalność czynów polegających na produkowaniu, utrwalaniu, sprowadzaniu, nabywaniu, przechowaniu, posiadaniu, prezentacji, przewożeniu lub przesyłaniu druku lub innego przedmiotu w celu rozpowszechniania treści propagujących faszystowski lub inny totalitarny ustrój państwowy oraz nawołujących do nienawiści na tle różnic narodowościowych, etnicznych, rasowych lub wyznaniowych.

Równocześnie projektodawca proponuje wprowadzenie nowego przepisu § 3 art. 256 Kodeksu karnego, który to przepis stanowi o braku karalności opisanych wcześniej czynów w przypadku, gdy realizowane są one wyłącznie dla celów kulturalnych, historycznych lub edukacyjnych.

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Przed dokonaniem oceny omawianego projektu należy przypomnieć, że Polska jest sygnatariuszem Międzynarodowej konwencji w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji rasowej - CERD oraz Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych. Wspomniane akty prawa międzynarodowego zobowiązują państwa strony do kryminalizacji między innymi rozpowszechniania idei opartych na wyższości lub nienawiści rasowej oraz stanowią o obowiązku ustawowego zakazu popierania nienawiści rasowej, narodowej lub religijnej.

Zobowiązania wynikające z tychże aktów Polska wypełnia poprzez kryminalizację czynów określonych w treści art. 119 § 1 i 2 Kodeksu karnego oraz art. 256.

Jak wynika z treści oraz uzasadnienia projektowanej ustawy, jej celem jest wprowadzenie karalności każdego faktu posiadania przedmiotu o treści opisanej w § 1 art. 256 Kodeksu karnego. Dotyczyć to ma również sytuacji indywidualnej transakcji dotyczącej nabycia takiego przedmiotu. Brak jest też tutaj obecnego znamienia art. 256 Kodeksu karnego, to jest publicznego zachowania. Rozpowszechnianie nie musi mieć charakteru publicznego. Podobnie nabycie określonego przedmiotu również nie musi służyć publicznemu propagowaniu opisanych w art. 256 Kodeksu karnego treści. Z tych też względów konieczność ścigania i karania osób, które posiadają określone przedmioty jedynie w celach kolekcjonerskich lub w innych celach niż opisane w art. 256 Kodeksu karnego, na przykład także w celu deprecjonowania takich negatywnych zachowań, jest nieuzasadnioną kryminalizacją (wytłuszczenie moje).

Panie Pośle! Każdy obrót tego typu przedmiotami z wyjątkiem obrotu ściśle reglamentowanego, jest złem. Bez względu na to, czy ma charakter pulbliczny, czy całkiem prywatny.

Ponadto należy zwrócić uwagę na wadliwą konstrukcję kontratypu, który zamiast obejmować zachowania społecznie szkodliwe, wyłącza niedookreślony zakres kryminalizacji. Trudności interpretacyjne budzą bowiem takie pojęcia, jak: ˝cel kulturalny˝ i ˝cel historyczny˝.

Właśnie dlatego, że projektodawca zmiany treści art. 256 odważył się enumeratywnie wskazać wyłączenia zachowań nie podlegającyh penalizacji, osiągnnie moim zdaniem spodziewany efekt.

Co do pojęć „cel kulturalny” i „cel historyczny” – nie z takimi pojęciami przyszło potykać się doktrynie.

Wątpliwości, i to wątpliwości o charakterze podstawowym, akademickim, powstają również przy analizie zakresu opisanych w § 2 czynności sprawczych. Dotyczy to pojęcia ˝przechowanie˝ oraz ˝posiadanie˝. To ostatnie pojęcie jest pojęciem zakresowo szerszym, albowiem nie można przechowywać jakiegoś przedmiotu, nie będąc jego posiadaczem.

Na zakończenie jeszcze jedna kwestia: art. 54 ust. 1 konstytucji zapewnia każdemu wolność wyrażania swoich poglądów oraz pozyskiwania i rozpowszechniania informacji. Projektowana ustawa w sposób oczywisty ingeruje w to konstytucyjne prawo i dlatego, uwzględniając również orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego, należy w sposób szczególnie odpowiedzialny dokonać analizy tego projektu także i w tym zakresie.

A może bez przesady. Skoro ogólnie wyrażamy zgodę na to, iż zabronione jest posiadanie bez odpowiedniego zezwolenia broni palnej czy dziecięcej pornografii, bo zachowania takie uważamy za niebezpieczne i szkodliwe społecznie, to, skoro uznajemy za niebezpieczny i szkodliwy (bo co do tego większość społeczeństwa nie ma wątpliwości) obrót przedmiotami zawierającymi treści propagujące faszystowską, komunistyczną lub inną totalitarną ideologię lub faszystowski, komunistyczny lub inny totalitarny ustrój państwa.

Kolorowy tekst to moje uwagi.

Dlaczego powstał ten blog

2009-01-17T15:39:00.001+01:00

1 września 1939 nad Rzeczypospolitą Polską zawisło najgroźniejsze w jej ponad tysiącletniej historii niebezpieczeństwo. Najeźdźcy spod znaku swastyki z trupimi główkami na czapkach i galonach, z hitlerowską glapą na sztandarach najechali mój kraj, który ledwie dwadzieścia lat wcześniej wybił się niepodległość. Mordercy spod znaku SS (Schutzstaffeln) zaczęli zaplanowane i metodyczne niszczenie polskiej historii, kultury oraz eksterminację Polaków, zmierzającą do ich całkowitego unicestwienia.

Dzięki niebywałemu w dziejach wysiłkowi całego narodu polskiego, mimo kilku milionów ofiar, mimo wymordowania większości najwybitniejszych jego obywateli, plan Hitlera i jego popleczników nie powiódł się.

Ten blog nie służy dyskusji na temat tego, który z wrześniowych najeźdźców był gorszy. Nie pytajcie więc dlaczego walczę jedynie z ideologią faszystowską. Nie zapomniałem o komunizmie. Ale nie z tymi symbolami chcę walczyć. Z resztą w naszym społeczeństwie nie wywołują one generalnie tak skrajnych opinii.

Poprzez ten blog chcę doprowadzić do jednego – do uznania przez prawo polskie za przestępstwo rozpowszechniania w jakiejkolwiek formie symboliki faszystowskiej.

Chcę, by z wolnego obrotu handlowego (sklepów, rynków, aukcji internetowych czy internetowych sklepów) zniknęły przedmioty ze swastyką, hilterowską glapą, wizerunki Hitlera, znaczki SS itp. przedmioty.

Zastanawiam się, czy handel przedmiotami oryginalnymi, mającymi wartość historyczną i pamiątkową powinien być zdelegalizowany (lub objęty ścisłą reglamentacją), czy też nie. W niektórych krajach Europy (np. we Francji) handel takimi przedmiotami jest zabroniony.

We wstępniaku nie sposób napisać wszystkiego. Będę wdzięczny za każdą uwagę czy sugestię. Po stokroć będę wdzięczny za każdą pomoc czy pomysł.